สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกที่จขทก. ตั้งนะคะ ถ้าอ่านยากหรือผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ
คือ...เรื่องมีอยู่ว่า จขกท. ไม่เข้าใจว่า ทำไมผู้หญิงคนนึงถึงยอมที่จะเป็นเมียน้อยคนอื่น และกล้าป่าวประกาศว่า "จะขอรักให้สมกับศักดิ์ศรีที่เสียไป....
เรื่องนี้เป็นเรื่องของเพื่อนสนิทจขกท. เองค่ะ คือเพื่อนเราคบกับแฟนมาหลายปีจนกระทั่งแต่งงานกัน และกำลังจะมีลูกด้วยกันค่ะ ภายนอกดูเป็นคู่รักที่เหมาะสมกัน คือ ทั้งสวยทั้งหล่อด้วยกันทั้งคู่ แถมฝ่ายหญิงก็เรียบร้อย นิสัยดี เรียนเก่ง ทำงานเก่ง เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบอ่ะค่ะ แต่ไปๆมาๆ สามีกลับไปมีคนอื่นตอนเพื่อนเราท้องค่ะ ตอนแรกเพื่อนเราก็ไม่ระแคะระคายอะไร แต่สุดท้าย ความลับก็ไม่มีในโลกค่ะ เพื่อนเราจับได้ว่าสามีมีคนอื่น และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ ผู้หญิงคนนี้นางแรงค่ะ นางรู้ตั้งแต่แรกว่าสามีเพื่อนเราแต่งงานแล้วและกำลังจะมีลูก แต่นางไม่สนใจ นางยอมอยู่เงียบๆ ไม่เคยมาราวีเพื่อนเรา นางเลยคบกับสามีเพื่อนเรามาได้ประมาณเดือนกว่าๆ เพื่อนเราจึงจับได้ค่ะ เพื่อนเราเสียใจมาก เพราะสามีเป็นแฟนคนแรกและคบกันมานานจนแต่งงานกันกลับมาทำกันแบบนี้ เพื่อนเราจึงกลับไปอยู่บ้านค่ะ
ระหว่างนั้น สามีเพื่อนเราก็หลงคนใหม่นะคะ บ้านช่องไม่กลับ ไปอยู่กับเมียน้อย พากันไปไหนต่อไหน ผู้หญิงก็ไม่ได้อายเลยค่ะว่าเป็นเมียน้อยเค่า ดูนางออกจะเปิดเผยและภูมิใจซะด้วยซ้ำค่ะ ถึงขนาดโพสเฟสบุ๊คว่า "ขอรักให้สมกับที่เสียศักดิ์ศรีไป" คือเราไม่เข้าใจเลยค่ะว่าทำไมผู้หญิงคนนึงถึงยอมลดตัวเอง ยอมทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองขนาดนั้น
แต่พอผ่านมาสักพัก สามีเพื่อนเราก็กลับมาง้อเพื่อนเรา ใจเราก็ไม่อยากให้เพื่อนใจอ่อนยอมให้อภัยสามีเค้าหลอกค่ะ แต่สามีเค้าตื้ออยู่เป็นเดือน เพื่อนเราจึงยอมกลับไปคืนดีด้วย เราเป็นคนนอกได้แต่ให้กำลังใจและยอมรับการตัดสินใจของเพื่อนค่ะ พอกลับไปอยู่ด้วยกัน เราก็ดีใจค่ะที่เห็นเพื่อนมีความสุข สามีเค้ายอมรับว่าทำผิดทุกอย่าง แสดงความบริสุทธิ์ใจต่างๆนาๆ และสัญญาว่าจะไม่ทำอีกค่ะ
แต่นังเมียน้อยก็ไม่ยอมหยุดนะคะ ยังพยายามสร้างความร้าวฉานต่างๆนาๆมากมาย เพื่อนเราโทรมาร้องไห้กับเราหลายครั้ง คือ เพื่อนเราก็แม่พระค่ะ ไม่เคยด่าไม่เคยวีนนังเมียน้อยเลยสักครั้ง ถ้าเป็นเราคงตามถึงที่แล้วค่ะ เล่นสงครามประสาทกันขนาดนี้ แต่เพื่อนเราให้เหตุผลว่า ไม่อยากลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับคนแบบนั้น เห้อ~~ เราไม่เข้าใจเลยค่ะ ทำไมเดี๋ยวนี้ "ศีลธรรม" มันดูเหมือนจะกลายเป็นแค่นามธรรมที่จับต้องไม่ได้ของคนสมัยนี้ไปซะแล้ว ดูคนเราไม่ค่อยสนใจศีลธรรมกันสักเท่าไหร่เลย สุดท้าย นังเมียน้อยก็ยังคิดว่าตนเองเป็นผู้ถูกกระทำ โทรมาตัดพ้อกับเพื่อนเราต่างๆนาๆ งงไหมคะ?? เป็นเมียน้อยเค้า แล้วยังโทรมาให้เค้าปลอบใจ คือโทรมาเล่าให้เพื่อนเราฟังทุกอย่างอ่ะค่ะ ย้ำว่าทุกอย่างเลยนะคะ คงหวังให้เพื่อนเราเลิกกับสามี แต่ตอนนี้เพื่อนเราไม่สนใจนางแล้วค่ะ ผ่านมาหลายเดือนแล้ว เพื่อนเรามีความสุขดีมาก เราก็ดีใจกับเพื่อนค่ะ
ถ้าเป็นเพื่อนๆ จะรับมือยังไงกับคนประเภทนี้คะ เห็นแล้วสงสารเพื่อนค่ะ แต่เพื่อนเราถือคติที่ว่า "นิ่งสงบ สยบความเคลื่อนไหว" เพื่อครอบครัวและหนึ่งชีวิตน้อยๆที่ได้เกิดมาค่ะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ เราแค่ไม่เข้าใจว่ามันมีคนประเภทนี้จริงๆหรอ ที่กล้าป่าวประกาศเหมือนที่กล่าวไว้ข้างต้นอ่ะค่ะ
"จะขอรักให้สมกับศักดิ์ศรีที่เสียไป...."
คือ...เรื่องมีอยู่ว่า จขกท. ไม่เข้าใจว่า ทำไมผู้หญิงคนนึงถึงยอมที่จะเป็นเมียน้อยคนอื่น และกล้าป่าวประกาศว่า "จะขอรักให้สมกับศักดิ์ศรีที่เสียไป....
เรื่องนี้เป็นเรื่องของเพื่อนสนิทจขกท. เองค่ะ คือเพื่อนเราคบกับแฟนมาหลายปีจนกระทั่งแต่งงานกัน และกำลังจะมีลูกด้วยกันค่ะ ภายนอกดูเป็นคู่รักที่เหมาะสมกัน คือ ทั้งสวยทั้งหล่อด้วยกันทั้งคู่ แถมฝ่ายหญิงก็เรียบร้อย นิสัยดี เรียนเก่ง ทำงานเก่ง เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบอ่ะค่ะ แต่ไปๆมาๆ สามีกลับไปมีคนอื่นตอนเพื่อนเราท้องค่ะ ตอนแรกเพื่อนเราก็ไม่ระแคะระคายอะไร แต่สุดท้าย ความลับก็ไม่มีในโลกค่ะ เพื่อนเราจับได้ว่าสามีมีคนอื่น และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือ ผู้หญิงคนนี้นางแรงค่ะ นางรู้ตั้งแต่แรกว่าสามีเพื่อนเราแต่งงานแล้วและกำลังจะมีลูก แต่นางไม่สนใจ นางยอมอยู่เงียบๆ ไม่เคยมาราวีเพื่อนเรา นางเลยคบกับสามีเพื่อนเรามาได้ประมาณเดือนกว่าๆ เพื่อนเราจึงจับได้ค่ะ เพื่อนเราเสียใจมาก เพราะสามีเป็นแฟนคนแรกและคบกันมานานจนแต่งงานกันกลับมาทำกันแบบนี้ เพื่อนเราจึงกลับไปอยู่บ้านค่ะ
ระหว่างนั้น สามีเพื่อนเราก็หลงคนใหม่นะคะ บ้านช่องไม่กลับ ไปอยู่กับเมียน้อย พากันไปไหนต่อไหน ผู้หญิงก็ไม่ได้อายเลยค่ะว่าเป็นเมียน้อยเค่า ดูนางออกจะเปิดเผยและภูมิใจซะด้วยซ้ำค่ะ ถึงขนาดโพสเฟสบุ๊คว่า "ขอรักให้สมกับที่เสียศักดิ์ศรีไป" คือเราไม่เข้าใจเลยค่ะว่าทำไมผู้หญิงคนนึงถึงยอมลดตัวเอง ยอมทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองขนาดนั้น
แต่พอผ่านมาสักพัก สามีเพื่อนเราก็กลับมาง้อเพื่อนเรา ใจเราก็ไม่อยากให้เพื่อนใจอ่อนยอมให้อภัยสามีเค้าหลอกค่ะ แต่สามีเค้าตื้ออยู่เป็นเดือน เพื่อนเราจึงยอมกลับไปคืนดีด้วย เราเป็นคนนอกได้แต่ให้กำลังใจและยอมรับการตัดสินใจของเพื่อนค่ะ พอกลับไปอยู่ด้วยกัน เราก็ดีใจค่ะที่เห็นเพื่อนมีความสุข สามีเค้ายอมรับว่าทำผิดทุกอย่าง แสดงความบริสุทธิ์ใจต่างๆนาๆ และสัญญาว่าจะไม่ทำอีกค่ะ
แต่นังเมียน้อยก็ไม่ยอมหยุดนะคะ ยังพยายามสร้างความร้าวฉานต่างๆนาๆมากมาย เพื่อนเราโทรมาร้องไห้กับเราหลายครั้ง คือ เพื่อนเราก็แม่พระค่ะ ไม่เคยด่าไม่เคยวีนนังเมียน้อยเลยสักครั้ง ถ้าเป็นเราคงตามถึงที่แล้วค่ะ เล่นสงครามประสาทกันขนาดนี้ แต่เพื่อนเราให้เหตุผลว่า ไม่อยากลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับคนแบบนั้น เห้อ~~ เราไม่เข้าใจเลยค่ะ ทำไมเดี๋ยวนี้ "ศีลธรรม" มันดูเหมือนจะกลายเป็นแค่นามธรรมที่จับต้องไม่ได้ของคนสมัยนี้ไปซะแล้ว ดูคนเราไม่ค่อยสนใจศีลธรรมกันสักเท่าไหร่เลย สุดท้าย นังเมียน้อยก็ยังคิดว่าตนเองเป็นผู้ถูกกระทำ โทรมาตัดพ้อกับเพื่อนเราต่างๆนาๆ งงไหมคะ?? เป็นเมียน้อยเค้า แล้วยังโทรมาให้เค้าปลอบใจ คือโทรมาเล่าให้เพื่อนเราฟังทุกอย่างอ่ะค่ะ ย้ำว่าทุกอย่างเลยนะคะ คงหวังให้เพื่อนเราเลิกกับสามี แต่ตอนนี้เพื่อนเราไม่สนใจนางแล้วค่ะ ผ่านมาหลายเดือนแล้ว เพื่อนเรามีความสุขดีมาก เราก็ดีใจกับเพื่อนค่ะ
ถ้าเป็นเพื่อนๆ จะรับมือยังไงกับคนประเภทนี้คะ เห็นแล้วสงสารเพื่อนค่ะ แต่เพื่อนเราถือคติที่ว่า "นิ่งสงบ สยบความเคลื่อนไหว" เพื่อครอบครัวและหนึ่งชีวิตน้อยๆที่ได้เกิดมาค่ะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบนะคะ เราแค่ไม่เข้าใจว่ามันมีคนประเภทนี้จริงๆหรอ ที่กล้าป่าวประกาศเหมือนที่กล่าวไว้ข้างต้นอ่ะค่ะ