เรื่องการคิดกับคนอื่น อาจเป็นเวรกรรม

เริ่มเลยนะ เมื่อก่อนตอนเด็กๆผมชอบวาดภาพล้อเพื่อนคนนู้นคนนี้แบบทุเรศและเอาไปล้อเพื่อนคนนั้นแต่เมื่อผมโตขึ้น ที่ผมวาดมาทั้งหมดก้เหมือนจะเข้าตัวผมแทบจะทุกอย่างเลย คือ
1.คิ้วบาง
2.ปากหน้า
3.ยิ้มเห็นเหงือก
4.จมูกเป็นงุ้มเหมือนแม่มด
5.สิวเยอะ
   และอีกเรื่องคือ เวลาผมเห็นคนที่มีลักษณะเหมือนที่กล่าวไว้จะชอบเหมือนจะ แบบว่า...น่าเกลียดจัง ไม่อายบ้างหรอ น่ากลัวอะ และชอบคิดแบยอกุศลต่างๆนาๆ เวรกรรมเลยอาจจะทำให้ผมเป็นอย่างที่ว่ามา
    ที่กล่าวมานี้บางคนอาจจะไม่เชื่อแต่ประเด็นคืออยากไห้ทุกคนอย่ามองคนที่ถายนอก มิฉะนั้นเราอาจเป็นเองก้ได้ ผมเลยสำนึกเลยจากบทเรียนนี้