ช่วยเราด้วย เราสำนึกผิดแล้วจริงๆ

เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคุยกับผู้ชายคนนึงผ่านอินเตอร์เน็ต คนที่เราไม่เคยเห็นหน้าจริงๆแต่เรารักเขาคนนั้นไปแล้ว ใครจะหาว่าเราบ้าก็ได้นะ เราเลิกกับแฟนมาได้8เดือนระหว่างนี้เราก็มีคนคุยด้วยแต่เราไม่ถูกใจจนเราได้มาเจอพี่เอ พี่เอทำให้เรามีความสุข พี่เอทำให้เรายิ้มได้อีกครั้ง แต่เราก็ยังไม่แน่ใจว่าเรารักพี่เอจริงๆหรือป่าว หรือเราแค่เหงา เราแค่อยากแน่ใจว่าเรารักเค้าจริงๆหรือป่าว เราไม่อยากให้ใครต้องมาเจ็บเพราะเราอีกและเรายอมรับเราก็กลัวตัวเองเสียใจเหมือนที่ผ่านมา เราไม่กล้าถามพี่เอตรงๆ เลยถามพี่เอว่านี่เพื่อนเราเบื่อคนที่คุยด้วยจะทำไง ถ้ามันไม่ใช่ขึ้นมาจะทำไง คุยกันไปสักพักนึงพี่เอจับพิรุธเราได้ พี่เอถามว่าตกลงเรื่องใคร เราเลยตอบความจริงไปว่าเรื่องเรา พี่เอถามจะอ้างคนอื่นทำไม ถ้ามันไม่ใช่ก็ไม่ต้องฝืน พี่เอรักเรามาก ก่อนหน้านี้เราเบื่อพี่เอ เรายอมรับ มันเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบนึง จนทำให้เราต้องเสียคนที่รักเราไป พี่เอบอกว่าให้เราเป็นแค่พี่น้องแต่ตอนนี้เรารู้ใจตัวเองแล้วว่าเรารักใคร เราก็แค่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน แล้วคนนั้นๆก็คือพี่เอ กำแพงเรามันสูงมากแต่วันนี้พี่เอทำลายกำแพงของเรามาได้แล้ว แต่เราเองแหละที่ทำมันพังไปกับมือของเราเอง เพียงเพราะเราไม่คิดให้ดีเสียก่อน เราใช้เพียงอารมณ์ชั่ววูบ เราไม่เคยแคร์ถึงความรู้สึกพี่เอว่าพี่เอจะรู้สึกยังไง เรารู้เราผิด เราอยากให้พี่เอรู้ว่าเรารักพี่เอ เราไม่ใช่คนโลเล เรารักใครเรารักจริง เราจะทำให้พี่เอเหนว่าเรารักพี่เอจริงๆและเราจะไม่ทำให้พี่เอเสียใจอีกที่เลือกเรา  เราอยากขอโอกาสพี่เอสักครั้งแต่เรารู้ว่ามันยากแต่เราจะรอพี่เอ  เราเป็นคนเอาแต่ใจ ขี้ประชด เราไม่เคยง้อใคร ที่ผ่านมาเราไม่เคยรักษาใครไว้ได้เลยแต่เราอยากลองรักษาพี่เอดู เราอยากให้เรื่องของเราเป็นตัวอย่างว่าจะทำอะไรควรคิดให้ดีเสียก่อน อย่าใช้อารมณ์ คิดถึงใจเขาใจเรา ตอนนี้พี่เอให้เราพิสูจน์ตัวเองอยู่ว่าเรารักเขาจริงรึป่าว หรือเราเป็นเพียงคำพูดลมๆแร้งๆ สามวันก็คงเปลี่ยนที เราจะพิสูจน์ให้พี่เอเห็นว่าเรารักพี่เอจริงๆ  ตอนนี้เราเดินหน้าง้อพี่เออยู่ เกิดมาก็ไม่เคยง้อผู้ชายคนนั้นเหมือนกัน เราอยากขอคำแนะนำหน่อย เราควรทำยังไงดี  โทรไปก็ไม่รับเราอยู่ดี เราก็ได้แต่ง้อผ่านทางไลน์  ช่วยเราด้วยนะ เราสำนึกผิดแล้วจริงๆ