กระทู้แรกเว้นวรรคไม่ถูกยังไงขอโทษด้วยครับ
สวัสดีครับเรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมทั้งหมดนะครับผมรู้สึกว่าผมทำพลาดครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต ไปแล้ว
ขอแทนตัวเองว่า ผม ละขอแทนฝ่ายหญิงว่า ต้นตาล ละกันครับ เริ่มเลยนะครับ ผมกับต้นตาล เริ่มต้นโดยการฟัง รายการ รวมดาวเก๋าสยาม ของคลื่น แฟตเรดิโอ 104.5 ตอนนั้นเรายังเด็กทั้งคู่ครับ ผมกับต้นตาล อายุ 19 เท่ากันในตอนนั้น เริ่มต้นครั้งแรก น่าจะ 2553 ที่เราทั้งคู่ฟัง ผมกับต้นตาลก็ชอบโทรไปพูดคุยในรายการทั้งคู่ครับ เป็นอย่างนี้อยู่หลายเดือน จนวันนึง ผมก็นึกสนุกตามภาษาวัยรุ่น ผู้ชาย ผมก็เอาเฟสบุ๊คส่วนตัวไปโพสในเฟสรายการว่า "เสียงต้นตาลน่ารักจังครับ 5555" แล้วต้นตาลก็แอดเฟสมาครับ ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรจริงๆ จนผ่านไปอีกประมาน 1 อาทิตย์ เธอก็มาโพสน่าวอลผมครั้งแรก จำไม่ได้ครับว่าโพสว่าไร น่าเสียดาย แต่จำได้แม่น วันนี้คือ 14 ม.ค. 2554 จุดเริ่มต้นของความรักของเรา ผมละต้นตาลก็ยังโทรไปเรื่อยมา จนพิธีกรรายการนี้รู้ว่า ไอเด็ก 2 คนนี้มันจีบกันอยู่ ก็โดนแซวอยู่ตลอดครับ เรานัดเจอกันครั้งแรกงาน Fat T-Shirt ครั้งที่ 7 ตรงกับ 30 เมษา 2554 ก็เหมือนวัยรุ่นเดทกันทั่วไปครับเรานัดเจอกันในงานเดินเล่นดูของฟังเพลง จนเธอจะกลับ ถึงรู้ว่าแม่เธอมาด้วยละนั่งรอที่ร้านโดนัทในเมืองทอง รู้สึกตกใจ แม่มาเฝ้าเฉย 5555 เธอเป็นคนน่ารักครับใส่เสื้อสีดำกางเกงขาสั้นยีนส์ ไม่สูงผมยาวเป็นคนยิ้มแย้มตลกตลอด ส่วนผมตอนนั้นยังฟันเหยินอยู่เลยครับ เราก็คุยกันจนมาถึงวันที่ 4 พฤษภาคม 2554 วันนั้น เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืน คุยโทรศัพตามปกติ จู่ๆเธอก็ถามผมว่า "ตกลงเราเป็นอะไรกันแน่" แล้วเธอก็ร้องไห้ ใช่ครับคุยกันทุกวันหลายเดือนแต่เธอละผมไม่เคยขอกันเป็นแฟน จนตอนนั้นเป็นเวลาเที่ยงคืนวันที่ 5 ผมก็เลยบอกว่า วันนี้เลขสวยนะ วันที่ 5 เดือน 5 เรามาเป็นแฟนกันมั้ย ผมกับเธอตกลงเป็นแฟนกัน ผมก็ทำงานเรื่อยมาเพราะผมต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองตั้งแต่อายุยังน้อย ก็เปลี่ยนงานมาเรื่อย คบกันมามีแต่เรื่องดีๆ มีอย่างเดียวเธอโตมาในครอบครัวที่ค่อนข้างเข้มงวด ไม่ให้เธอไป ตจว กับเพื่อนไม่ให้ออกบ้านเสาร์อาทิตย์ ไม่ให้กลับบ้านดึก แต่เราก็คบกันมาเป็นเวลาประมานเกือบ 2 ปี มีอุปสรคคบ้าง ทะเลาะกันบ้างแต่เราก็รักละสู้มาด้วยกัน จนประมานปี 56 ตอนนั้นผมทำงานเริ่มดีขึ้น มีคนมากหน้าหลายตา มีคนเข้ามาผมเผลอตัวไปคุยกับ ผญ อื่น คุยได้ประมานอาทอตย์นึง ต้นตาลก็เหมือนมีเซ้น ว่ามีคนอื่นปะเนี่ย ผมก็สารภาพเฉยเลย เธอก็โทรไปคุยกับคนนั้น ผมก็เลิกติดต่อกับคนที่ผมแอบคุย ละก็ร้กกันดีมาตลอดเธอใจดีนิสัยดี ระหว่างระยะเวลาก็ไปเที่ยวดูหนังผมไปหาเธอบ้าง เธอมาหาผมบ้าง เคยไป ตจว กันหลายครั้ง แต่เช้าเย็นกลับ ผมก็รักเธอนะรักมาก ผมอยู่กับเธอตั้งแต่ฟันเหยินๆหน้าสิวๆ จนตอนนี้จัดฟันเรียบร้อย หน้าไม่เป็นสิวแล้ว และก็ได้มีกำลังใจในการทำงานเพื่อเธอ เพื่อให้พ่อแม่เธอยอมรับผม เพราะตัวผมเองก็ไม่มีพ่อ ละก็ไม่ได้อยู่กับแม่ ผมก็พยายามทุกวิถีทาง ให้รักของเราสำเร็จ แฮปปี้เอ็นดิ้ง เธออยู่กับผมแม้วันที่ผมมีเงินแค่ไม่ถึงร้อยเธออยู่กับผมแม่วันที่ผมสามารถ ซื้อรถเป็นของตัวเองด้วยเงินตัวเองได้ แต่ด้วยที่เธอโตมาในกรอบ เธอเลยยังไม่กล้าบอกพ่อว่ามีแฟน ผมก็เค้นถามเธอในหลายครั้งว่าจะบอกรึยังจะเข้สไปไหว้พ่อได้มั้ย จนวันนึงเมื่อเธอเรียนจบรับปริญญาเธอก็บอกพ่อ พ่อเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรในครั้งแรกที่เจอผมเราคุยกันดีผมดีใจมากที่มันเป็นแบบนั้น แต่พ่อต้นตาลก็ยังหวงลูกสาวเหมือนเดิมไม่ให้ไปไหนมาไหนดึกๆเหมือนเดิม(ดึกนี่คือฟ้ามืดก็ต้องเข้าบ้าน) ผมเริ่มรู้สึกเซ็งละเบื่อในบางครั้งนะครับทำไมพ่อแม่ถึงกีดกันเราสองคน เรารักกันจริงๆ ทำไมเราไม่ค่อยเจอกันจนพักหลังเธอทำงาน เวลาเราสองคนเริ่มน้อยลง(ทำงานแล้วต้นตาลก็กลับดึกไม่ได้เหมือนเดิม) ทำให้ผมวกแวกนอกใจต้นตาลเป็นครั้งที่สอง ผมเริ่มได้เข้าไปในวงการนึงละพอจะมีชื่อเสียงในคนกลุ่มเล็กๆคนรู้จักผมมากขึ้นมีคนเข้ามามากขึ้น ทำให้ผมรู้จักผู้หญิงคนนึงซึ่งเธอมีเวลาให้ผมทุกวันทั้งวัน ผมเริ่มโกหกต้นตาลเริ่มแบ่งเวลาให้คนใหม่มากกว่า ไปไหนมาไหนกับคนใหม่ จนแน่นอนครับเธอจับได้ จนตอนนั้นถึงตอนนี้ผมกับเธอยังไม่ดีกัน เธอเลิกกับผมไป เธอก็ให้อภัยผมนะเธอบอกให้ผมกลับไป แต่ตอนนี้ก็มีผู้หญิงเข้ามาใหม่อีก ผมก็เลยไม่ได้กลับไปหาเธอตั้งแต่ที่เธอให้โอกาศ ตอนนี้ผมรู้ตัวแล้วทุกคนที่เข้ามา ไม่ได้ชอบผมที่ตัวผมจริงๆแต่อาจจะชอบเพราะผมเริ่มมีรถมีเงินมีทอง เริ่มมีชื่อเสียงในกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง แต่ผมดันมองข้าม มองข้ามผู้หญิงที่ดีกับผมที่สุด ผู้หญิงที่คอยให้อภัยผม คอยดุคอยเตือนผมเวลาผมทำผิด คอยเป็นห่วงผม คอยอยู่ข้างๆผมมาโดยตลอดจนผมมีทุกวันนี้ ถ้าผมไม่มีต้นตาลในวันนั้น ผมอาจไม่มีกำลังใจหรือแรงผลักดันให้ผมมาถึงทุกวันนี้ก็ได้ ผมอยากจะขอโทษ ขอโทษต้นตาล ที่ทำตัวไม่ดีทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำขึ้นมาอีก รู้สึกผิดแล้วไม่มีใครดีกับเราเท่าเธอ เราลองคุยกับคนอื่นแต่มันไม่ได้รู้สึกดีกับใครเลยเรานึกถึงเธอตลอด คิดถึงตลอด กลับมาได้มั้ยให้อภัยเราอีกครั้งได้มั้ย ให้โอกาศ ผู้ชายหน้าสิวคนนี้ได้มั้ย ให้โอกาศคนฟันเหยินๆคนนี้ได้มั้ย จะตั้งใจทำงานจะเก็บเงิน ขอเพียงอย่างเดียวไม่ห้ามเราทำในสิ่งที่เรารักได้มั้ย แม้มันจะอันตราย แต่เราจะระวังตัวไม่ประมาท ขอโทษ กลับมาดุมาบ่นเราเถอะเราสำนึกแล้ว ไม่รู้เธอจะเห็นรึป่าวแต่ขอบคุณสำหรับพื้นที่ให้ระบายละพูดคุยครับ
บอสลำโพง
เริ่มรัก ผู้หญิงคนนึงจากรายการ "รวมดาวเก๋าสยาม" FatRadio 104.5 จนวันนี้เสียเธอไป
สวัสดีครับเรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับตัวผมทั้งหมดนะครับผมรู้สึกว่าผมทำพลาดครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต ไปแล้ว
ขอแทนตัวเองว่า ผม ละขอแทนฝ่ายหญิงว่า ต้นตาล ละกันครับ เริ่มเลยนะครับ ผมกับต้นตาล เริ่มต้นโดยการฟัง รายการ รวมดาวเก๋าสยาม ของคลื่น แฟตเรดิโอ 104.5 ตอนนั้นเรายังเด็กทั้งคู่ครับ ผมกับต้นตาล อายุ 19 เท่ากันในตอนนั้น เริ่มต้นครั้งแรก น่าจะ 2553 ที่เราทั้งคู่ฟัง ผมกับต้นตาลก็ชอบโทรไปพูดคุยในรายการทั้งคู่ครับ เป็นอย่างนี้อยู่หลายเดือน จนวันนึง ผมก็นึกสนุกตามภาษาวัยรุ่น ผู้ชาย ผมก็เอาเฟสบุ๊คส่วนตัวไปโพสในเฟสรายการว่า "เสียงต้นตาลน่ารักจังครับ 5555" แล้วต้นตาลก็แอดเฟสมาครับ ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรจริงๆ จนผ่านไปอีกประมาน 1 อาทิตย์ เธอก็มาโพสน่าวอลผมครั้งแรก จำไม่ได้ครับว่าโพสว่าไร น่าเสียดาย แต่จำได้แม่น วันนี้คือ 14 ม.ค. 2554 จุดเริ่มต้นของความรักของเรา ผมละต้นตาลก็ยังโทรไปเรื่อยมา จนพิธีกรรายการนี้รู้ว่า ไอเด็ก 2 คนนี้มันจีบกันอยู่ ก็โดนแซวอยู่ตลอดครับ เรานัดเจอกันครั้งแรกงาน Fat T-Shirt ครั้งที่ 7 ตรงกับ 30 เมษา 2554 ก็เหมือนวัยรุ่นเดทกันทั่วไปครับเรานัดเจอกันในงานเดินเล่นดูของฟังเพลง จนเธอจะกลับ ถึงรู้ว่าแม่เธอมาด้วยละนั่งรอที่ร้านโดนัทในเมืองทอง รู้สึกตกใจ แม่มาเฝ้าเฉย 5555 เธอเป็นคนน่ารักครับใส่เสื้อสีดำกางเกงขาสั้นยีนส์ ไม่สูงผมยาวเป็นคนยิ้มแย้มตลกตลอด ส่วนผมตอนนั้นยังฟันเหยินอยู่เลยครับ เราก็คุยกันจนมาถึงวันที่ 4 พฤษภาคม 2554 วันนั้น เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืน คุยโทรศัพตามปกติ จู่ๆเธอก็ถามผมว่า "ตกลงเราเป็นอะไรกันแน่" แล้วเธอก็ร้องไห้ ใช่ครับคุยกันทุกวันหลายเดือนแต่เธอละผมไม่เคยขอกันเป็นแฟน จนตอนนั้นเป็นเวลาเที่ยงคืนวันที่ 5 ผมก็เลยบอกว่า วันนี้เลขสวยนะ วันที่ 5 เดือน 5 เรามาเป็นแฟนกันมั้ย ผมกับเธอตกลงเป็นแฟนกัน ผมก็ทำงานเรื่อยมาเพราะผมต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองตั้งแต่อายุยังน้อย ก็เปลี่ยนงานมาเรื่อย คบกันมามีแต่เรื่องดีๆ มีอย่างเดียวเธอโตมาในครอบครัวที่ค่อนข้างเข้มงวด ไม่ให้เธอไป ตจว กับเพื่อนไม่ให้ออกบ้านเสาร์อาทิตย์ ไม่ให้กลับบ้านดึก แต่เราก็คบกันมาเป็นเวลาประมานเกือบ 2 ปี มีอุปสรคคบ้าง ทะเลาะกันบ้างแต่เราก็รักละสู้มาด้วยกัน จนประมานปี 56 ตอนนั้นผมทำงานเริ่มดีขึ้น มีคนมากหน้าหลายตา มีคนเข้ามาผมเผลอตัวไปคุยกับ ผญ อื่น คุยได้ประมานอาทอตย์นึง ต้นตาลก็เหมือนมีเซ้น ว่ามีคนอื่นปะเนี่ย ผมก็สารภาพเฉยเลย เธอก็โทรไปคุยกับคนนั้น ผมก็เลิกติดต่อกับคนที่ผมแอบคุย ละก็ร้กกันดีมาตลอดเธอใจดีนิสัยดี ระหว่างระยะเวลาก็ไปเที่ยวดูหนังผมไปหาเธอบ้าง เธอมาหาผมบ้าง เคยไป ตจว กันหลายครั้ง แต่เช้าเย็นกลับ ผมก็รักเธอนะรักมาก ผมอยู่กับเธอตั้งแต่ฟันเหยินๆหน้าสิวๆ จนตอนนี้จัดฟันเรียบร้อย หน้าไม่เป็นสิวแล้ว และก็ได้มีกำลังใจในการทำงานเพื่อเธอ เพื่อให้พ่อแม่เธอยอมรับผม เพราะตัวผมเองก็ไม่มีพ่อ ละก็ไม่ได้อยู่กับแม่ ผมก็พยายามทุกวิถีทาง ให้รักของเราสำเร็จ แฮปปี้เอ็นดิ้ง เธออยู่กับผมแม้วันที่ผมมีเงินแค่ไม่ถึงร้อยเธออยู่กับผมแม่วันที่ผมสามารถ ซื้อรถเป็นของตัวเองด้วยเงินตัวเองได้ แต่ด้วยที่เธอโตมาในกรอบ เธอเลยยังไม่กล้าบอกพ่อว่ามีแฟน ผมก็เค้นถามเธอในหลายครั้งว่าจะบอกรึยังจะเข้สไปไหว้พ่อได้มั้ย จนวันนึงเมื่อเธอเรียนจบรับปริญญาเธอก็บอกพ่อ พ่อเธอก็ไม่ได้ว่าอะไรในครั้งแรกที่เจอผมเราคุยกันดีผมดีใจมากที่มันเป็นแบบนั้น แต่พ่อต้นตาลก็ยังหวงลูกสาวเหมือนเดิมไม่ให้ไปไหนมาไหนดึกๆเหมือนเดิม(ดึกนี่คือฟ้ามืดก็ต้องเข้าบ้าน) ผมเริ่มรู้สึกเซ็งละเบื่อในบางครั้งนะครับทำไมพ่อแม่ถึงกีดกันเราสองคน เรารักกันจริงๆ ทำไมเราไม่ค่อยเจอกันจนพักหลังเธอทำงาน เวลาเราสองคนเริ่มน้อยลง(ทำงานแล้วต้นตาลก็กลับดึกไม่ได้เหมือนเดิม) ทำให้ผมวกแวกนอกใจต้นตาลเป็นครั้งที่สอง ผมเริ่มได้เข้าไปในวงการนึงละพอจะมีชื่อเสียงในคนกลุ่มเล็กๆคนรู้จักผมมากขึ้นมีคนเข้ามามากขึ้น ทำให้ผมรู้จักผู้หญิงคนนึงซึ่งเธอมีเวลาให้ผมทุกวันทั้งวัน ผมเริ่มโกหกต้นตาลเริ่มแบ่งเวลาให้คนใหม่มากกว่า ไปไหนมาไหนกับคนใหม่ จนแน่นอนครับเธอจับได้ จนตอนนั้นถึงตอนนี้ผมกับเธอยังไม่ดีกัน เธอเลิกกับผมไป เธอก็ให้อภัยผมนะเธอบอกให้ผมกลับไป แต่ตอนนี้ก็มีผู้หญิงเข้ามาใหม่อีก ผมก็เลยไม่ได้กลับไปหาเธอตั้งแต่ที่เธอให้โอกาศ ตอนนี้ผมรู้ตัวแล้วทุกคนที่เข้ามา ไม่ได้ชอบผมที่ตัวผมจริงๆแต่อาจจะชอบเพราะผมเริ่มมีรถมีเงินมีทอง เริ่มมีชื่อเสียงในกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง แต่ผมดันมองข้าม มองข้ามผู้หญิงที่ดีกับผมที่สุด ผู้หญิงที่คอยให้อภัยผม คอยดุคอยเตือนผมเวลาผมทำผิด คอยเป็นห่วงผม คอยอยู่ข้างๆผมมาโดยตลอดจนผมมีทุกวันนี้ ถ้าผมไม่มีต้นตาลในวันนั้น ผมอาจไม่มีกำลังใจหรือแรงผลักดันให้ผมมาถึงทุกวันนี้ก็ได้ ผมอยากจะขอโทษ ขอโทษต้นตาล ที่ทำตัวไม่ดีทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำขึ้นมาอีก รู้สึกผิดแล้วไม่มีใครดีกับเราเท่าเธอ เราลองคุยกับคนอื่นแต่มันไม่ได้รู้สึกดีกับใครเลยเรานึกถึงเธอตลอด คิดถึงตลอด กลับมาได้มั้ยให้อภัยเราอีกครั้งได้มั้ย ให้โอกาศ ผู้ชายหน้าสิวคนนี้ได้มั้ย ให้โอกาศคนฟันเหยินๆคนนี้ได้มั้ย จะตั้งใจทำงานจะเก็บเงิน ขอเพียงอย่างเดียวไม่ห้ามเราทำในสิ่งที่เรารักได้มั้ย แม้มันจะอันตราย แต่เราจะระวังตัวไม่ประมาท ขอโทษ กลับมาดุมาบ่นเราเถอะเราสำนึกแล้ว ไม่รู้เธอจะเห็นรึป่าวแต่ขอบคุณสำหรับพื้นที่ให้ระบายละพูดคุยครับ
บอสลำโพง