ผู้หญิงอย่าหยุดสวย (ความเปลี่ยนแปลงที่ยากจะเป็นจริง)

ก้อยตั้งกระทู้นี้ขึ้น อยากให้คนที่กำลังหมดกำลังใจ ท้อ ที่จะสวยนะค่ะ เพราะก้อยเคยเป็นหนึ่งในนั้นค่ะ ก้อยเป็นคนดำตั้งแต่กำเนิด ฟันเหยิน สิวขึ้น อ้วน ผมหยิก
ป6 เป็นช่วงที่หัดหนีบผมและเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง ด้วยความที่ชอบโดนเพื่อนล้อว่าอีดำ หยิก อีเหยิน ==

ม1 ดูแลผิวทำทุกอย่างที่ให้ตัวเองขาวขึ้น ลองผิกลองถูก ทั้งขัดทั้งผอก อะไรที่เขาบอกว่าทำแล้วขาวทำหมด

ม2 เริ่มรักษาสิวเพราะเป็นคนสิวเยอะมาก โดยเฉพาะที่น่าผาก เป็นรอยแผลเป็น ต่างๆนานๆ พร้อมกับดูแลผิว


ม3 ตอนนี้เริ่มดัดฟัน เพราะฟันเหยิน==


ม4 ตอนนี้เป็นช่วงผมเริ่มยาว และเริ่มซอยผม (สก๊อยมากกก) ช่วงนี้สิวเริ่มหายและไม่ขึ้นน่า หลังจากได้ใช้ครีม รอยแผลเป็นไม่มี สิวเริ่มไม่ขึ้น


ม5 เป็นช่วงระหว่างจะถอนเหล็ก และเริ่มลดความอ้วน กับทำให้ตัวเองขาวขึ้น


ม6 เป็นรูปก่อนที่ก้อยจะทำจมูก ช่วงเทอม1ก้อยขาวขึ้น และเริ่มผอมลง

หลังจากที่ ปิดเทอม ก้อยก็ได้ทำจมูก ในเดือนตุลา



ช่วงระหว่างก้อยเปืดเทอมจะเข้ามหาลัย ก้อยได้ลดน้ำหนักครั้งใหญ่ เพราะก้อยเป็นคนที่อ้วนง่ายมาก น้ำหนักไม่ค่อยคงที่ เคยกินยาก้โยโย่ จนกลับมาผอมอีกรอบ และก็ตัดสินใจตัดผมสั้น


พอได้มาเรียนsummer ปี1 เข้าไปร้านทำผมพี่กระเทยก็ได้แนะนำทรงผม เลยตัดสินใจตัด


และก็คิดว่าผมสั้นมันทำอะไรได้น้อยเลยเริ่มตัดสินใจไวยาว ==แต่ก้ไม่ยาวสักที




และได้ตัดสินใจทำตาสองชั้นหลังจากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง

หลังทำเส็จ1อาทิดคระ


ก้อยอยากให้ทุกคนอย่าหมดกำลังใจที่จะเปลี่ยนตัวเอง ก้อยเคยเป็นคนที่ท้อ และเกือบจะยอมแพ้ น้อยใจตัวเองว่าทำไมไม่เกิดมาเป็นคนขาว ทำไมไม่สวย ทำไมไม่ผอม แต่สิ่งที่ก้อยลืมนึกไปคือ เราเกิดมาครบ32 ก็ดีแค่ไหนแล้ว แต่คนที่คอยให้กำลังใจ คอยสนับสนุน คือครอบครัว พ่อแม่ คอยให้กำลังใจยุข้างๆเสอม นั้นทำให้ก้อยรู้ว่า'คนเราไม่สำคัญว่าเรามีอะไร แต่สิ่งสำคัญคือเราสร้างอะไรจากสิ่งที่มี'  ก้อยทำงานเก็บตังเอามาเสริมสวย อาจจะไม่ใช่เงินตัวเองทั้งหมดแต่ก้เป็นส่วนหนึ่ง แม่และครอบครัวก้อยสอนให้ก้อยมีความพยายาม อดทนต่อทุกสิ่ง จนวันนี้ ก้อยอยากให้ทุกคนพยายามต่อไป เพราะไม่มีอะไรอยากเกิดความสามารถ อาจจะใช้เวลาแต่สิ่งที่ได้มาคุ้มแน่นอนค่ะ ใครที่กำลังท้อ ก้อยหวังว่านี่คงจะเป็นกำลังใจเล็กๆที่ช่วยได้