กระทู้นี้เป็นกระทู้แรก จุดประสงค์ในการเขียนคือ อยากมาแชร์ประสบการณ์ให้ได้ฟังและได้รู้คุณค่า ของคนที่อยู่ข้างๆ และโอกาสที่เราได้มา
......... เรื่องราวของความรักที่เหมือนกำลังจะไปด้วยดี แต่สุดท้ายมันก็จบลงเมื่อไม่กี่วันมานี้ วันนี้ก็เข้าวันที่แปดแล้วค่ะ ที่ความรักของเรามันจบลง เราจะไม่เล่านะคะว่าเรารักกันได้ยังไง เพราะมันคงยาวมาก แต่เล่าทีไรก็ยิ้มไปกับมันทุกที เรารักกันเพราะเหตุผลง่ายๆค่ะ เราเข้าใจเค้าและรักในสิ่งที่เค้าเป็น
เราหวังนะคะว่าเราจะรักกันไปหลายๆปีแม้มันจะมีอุปสรรคอะไรก็ตามแต่ แต่......... สุดท้ายเรื่องราวของเรามันก็จบลงที่ระยะเวลา1ปี9เดือน16วันค่ะ อีกไม่กี่เดือนเราก็จะได้ฉลองครบรอบสองปีด้วยกันแต่มันก็จบลง เหตุผลหรอคะ มันมาจากตัวเราเองค่ะ เมื่อก่อนเราเป็นที่นิสัยผู้ใหญ่และมีเหตุผล เค้าก็รักเราตรงนี้ค่ะ แต่พอเวลาผ่านไป เราก็เป็นเหมือนเด็กแล้วเค้าเป็นผู้ใหญ่ค่ะ เค้าหน้าตาดีมีคนมาจีบเยอะ เราก็หวง ห้ามอะไรหลายๆอย่าง ห้ามเค้าใส่เอวลอย ขาสั้น เพราะมันโป๊ เค้าก็ทำให้ค่ะ แล้วนั่นก็เป็นเรื่องที่ทำให้เค้า อึดอัด เพราะนั้นคือตัวเค้าค่ะ พอมามองย้อนดูวันนี้เราก็ได้เห็นว่าเออจริงๆมันก็ไม่เป็นไรนี่หน่าใครๆก็ทำกัน เราคงหวงเค้ามากไป เรื่องต่อมาคือตอนเราคบกันแรกๆเรายังไม่ได้เจอกันเพราะอยู่คนละจังหวัด แต่พอเราเข้ามหาลัยเราได้อยู่ด้วยกันเกือบทุกวัน แล้วความงี่เง่า เรื่องมาก ไร้เหตุผลของเราก็มากขึ้น เค้าก็อดทน พยามง้อพยามทำความเข้าใจเรา แต่มันก็มีวันที่เค้าทนไม่ไหว ทะเลาะกันจนจะเลิกกันหลายครั้ง แต่เพราะเรายังรักกันอยู่ก็หายโกรธกัน แต่พอเค้าจะเอาจริงเราก็ขอโอกาสเค้าก็ให้มันเสมอ เราก็พยายามเปลี่ยนนะ แต่เราก็ขอให้เค้าเปลี่ยนเหมือนกัน เราให้เหตุผลเค้าว่าเรางี่เง่าเพราะเราอยากให้เค้าสนใจ แต่เราไม่รู้หรอกว่านั่นแหละมันกำลังทำให้ความอดทนเค้าหมดลง เค้าเป็นคนน่ารัก คอยเป็นกำลังใจให้เรา คอยปลอบใจ เทคแคร์เรา แต่อาจจะเฉยชากับเราไปบ้างจนเราคิดว่าเค้าไม่สนใจเราเลยงี่เง่า งอแง พอถึงวันนี้เราก็ได้รู้แล้วว่าเค้าสนใจเราดีที่สุดแล้ว แต่เราเองต่างหากที่ต้องการมากไป เค้าทนเรามากเยอะค่ะ เพราะเค้ารักเรา แต่เราเองที่เอาแต่ใจจนเค้าทนไม่ได้ เค้าเสียสละทุกอย่างให้เราค่ะ เค้ารู้ว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร อยากกินไรอยากได้อะไรขอให้เอ่ย เค้าให้เราทุกอย่าง เราคาดหวังกับเค้ามากไปอ่ะค่ะ ว่างก็ต้องมาหาเรา ที่บ้านก็ก็ค่อนข้างบังคับและต้องอยู่ในกฎ และอยู่กับเรา เรายังห้ามนู้นนี่นั้นอีก ไม่เคยนึกถึงใจเค้าเลยว่าเค้าอยากอิสระ อยากมีเวลาเป็นของตัวเอง เพื่อให้เวลาตัวเองบ้าง เรามองข้ามไปได้ยังไง แต่เค้าก็เย็นชากับเรานะ แต่จริงๆมันก็ยังไม่ถึงจุดที่เราทนไม่ไหวหรอก สุดท้ายเค้าก็ทนนิสัยแย่ๆของเราไม่ไหวแล้วค่ะ ทั้งๆที่เราพึ่งโพสต์รูปคู่กัน แล้วเค้ากำลังจะมาหาเรา แต่เรากลับไปงี่เง่าใส่เค้าเพราะเรื่องไร้สาระ ในขณะที่เค้ากำลังเครียดเรื่องที่บ้านและมันก็จบลงค่ะ เค้าทนไม่ไหวแล้ว เราไม่ได้นอนเลยจนเช้าก็รีบไปง้อเค้าที่บ้าน ไปนั่งรอสามชม.เราทนไหวค่ะ พอเจอกันก็มีเหตุการณ์ไม่เข้าใจรุนแรงมากมาย เราขอไม่เล่านะคะ เราคิดว่าเราจะได้เค้ากลับมาค่ะ แต่ก็ไม่แล้ว หมดโอกาสของเราแล้วค่ะ เราเอาดอกกุหลาบที่เค้าชอบไปง้อ ถึงจะไม่ใช่สีที่เค้าชอบ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ เหตุการณ์มันรุนแรงมากจริงๆ(ขอไม่เล่านะคะว่าเกิดไรขึ้น)จนเค้าเย็นลง เราก็ขอกอดเค้าค่ะ เป็นอ้อมกอดที่พิเศษมากจริงๆสายตาคู่นั้น อ้อมกอดนั้นมันจะไม่มีอีกแล้ว เค้าบอกว่าให้เราเป็นเพื่อนกันไปเพราะมันจะไม่มีวันเลิกกัน และเค้าก็หมดรักเราแล้ว แต่ตอนนั้นเราหวังและคิดตลอดค่ะว่าเราจะทำทุกทางให้เค้ากลับมา แต่ตอนนี้ขอแค่เค้ายังคุยกับเราก็พอแล้วค่ะอนาคตจะเป็นยังไงเราจะไม่หวังอีกแล้ว ขอแค่ยังไม่หายไปไหนก็พอ เค้าจะกลับมามั้ยไม่เป็นไรอีกแล้ว แต่เราอยากบอกว่าเราเข้าใจทุอย่างแล้วจริงๆ มันจะดีขึ้นและมันจะเปลี่ยนไป ตอนนี้มันอาจจะไม่ได้ชัดเจน แต่เราจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว ถ้าเรามีโอกาสเราควรจะเห็นคุณค่าของทุกโอกาส รักษามันไว้ให้ดีๆ บทเรียนที่อยากบอกทุกคนคือ คนข้างๆตัวคุณเค้ามีค่ามากโอกาสทุกโอกาสมีค่ามากรักษามันไว้ ถนอมทุกอย่างไว้ ถ้าไม่อยากให้มันสายไปแบบเรา การขอโอกาสมันดูง่ายแต่การได้รับโอกาสมันโคตรยาก อยากได้ความรักนั้นอีกครั้งและจะทำทุกวันให้มีค่าที่สุด
▲ฉันคิดถึงเธออีกแล้ว และยิ่งมากขึ้นทุกที
พึ่งรู้ว่ารักเธอขนาดนี้ พึ่งรู้ว่าหมดใจที่มี.....
รักกันอย่างเมื่อวันก่อน ฉันรอคอยวัน
ให้เธอย้อนกลับมาอย่างวันนั้น
*อย่าลืมรักษาโอกาสและคนข้างๆไว้ดีนะคะ
รักและอยากทำให้ดีกว่าที่เคย
รอ.... ปล.ไม่มีคำถามอะไรแต่ตั้งอันอื่นไม่ได้ต้องขออภัยด้วยนะคะ
รักเค้าแต่รักษาเค้าไว้ไม่ได้ โอกาสมันไม่มีอีกแล้ว
......... เรื่องราวของความรักที่เหมือนกำลังจะไปด้วยดี แต่สุดท้ายมันก็จบลงเมื่อไม่กี่วันมานี้ วันนี้ก็เข้าวันที่แปดแล้วค่ะ ที่ความรักของเรามันจบลง เราจะไม่เล่านะคะว่าเรารักกันได้ยังไง เพราะมันคงยาวมาก แต่เล่าทีไรก็ยิ้มไปกับมันทุกที เรารักกันเพราะเหตุผลง่ายๆค่ะ เราเข้าใจเค้าและรักในสิ่งที่เค้าเป็น
เราหวังนะคะว่าเราจะรักกันไปหลายๆปีแม้มันจะมีอุปสรรคอะไรก็ตามแต่ แต่......... สุดท้ายเรื่องราวของเรามันก็จบลงที่ระยะเวลา1ปี9เดือน16วันค่ะ อีกไม่กี่เดือนเราก็จะได้ฉลองครบรอบสองปีด้วยกันแต่มันก็จบลง เหตุผลหรอคะ มันมาจากตัวเราเองค่ะ เมื่อก่อนเราเป็นที่นิสัยผู้ใหญ่และมีเหตุผล เค้าก็รักเราตรงนี้ค่ะ แต่พอเวลาผ่านไป เราก็เป็นเหมือนเด็กแล้วเค้าเป็นผู้ใหญ่ค่ะ เค้าหน้าตาดีมีคนมาจีบเยอะ เราก็หวง ห้ามอะไรหลายๆอย่าง ห้ามเค้าใส่เอวลอย ขาสั้น เพราะมันโป๊ เค้าก็ทำให้ค่ะ แล้วนั่นก็เป็นเรื่องที่ทำให้เค้า อึดอัด เพราะนั้นคือตัวเค้าค่ะ พอมามองย้อนดูวันนี้เราก็ได้เห็นว่าเออจริงๆมันก็ไม่เป็นไรนี่หน่าใครๆก็ทำกัน เราคงหวงเค้ามากไป เรื่องต่อมาคือตอนเราคบกันแรกๆเรายังไม่ได้เจอกันเพราะอยู่คนละจังหวัด แต่พอเราเข้ามหาลัยเราได้อยู่ด้วยกันเกือบทุกวัน แล้วความงี่เง่า เรื่องมาก ไร้เหตุผลของเราก็มากขึ้น เค้าก็อดทน พยามง้อพยามทำความเข้าใจเรา แต่มันก็มีวันที่เค้าทนไม่ไหว ทะเลาะกันจนจะเลิกกันหลายครั้ง แต่เพราะเรายังรักกันอยู่ก็หายโกรธกัน แต่พอเค้าจะเอาจริงเราก็ขอโอกาสเค้าก็ให้มันเสมอ เราก็พยายามเปลี่ยนนะ แต่เราก็ขอให้เค้าเปลี่ยนเหมือนกัน เราให้เหตุผลเค้าว่าเรางี่เง่าเพราะเราอยากให้เค้าสนใจ แต่เราไม่รู้หรอกว่านั่นแหละมันกำลังทำให้ความอดทนเค้าหมดลง เค้าเป็นคนน่ารัก คอยเป็นกำลังใจให้เรา คอยปลอบใจ เทคแคร์เรา แต่อาจจะเฉยชากับเราไปบ้างจนเราคิดว่าเค้าไม่สนใจเราเลยงี่เง่า งอแง พอถึงวันนี้เราก็ได้รู้แล้วว่าเค้าสนใจเราดีที่สุดแล้ว แต่เราเองต่างหากที่ต้องการมากไป เค้าทนเรามากเยอะค่ะ เพราะเค้ารักเรา แต่เราเองที่เอาแต่ใจจนเค้าทนไม่ได้ เค้าเสียสละทุกอย่างให้เราค่ะ เค้ารู้ว่าเราชอบอะไรไม่ชอบอะไร อยากกินไรอยากได้อะไรขอให้เอ่ย เค้าให้เราทุกอย่าง เราคาดหวังกับเค้ามากไปอ่ะค่ะ ว่างก็ต้องมาหาเรา ที่บ้านก็ก็ค่อนข้างบังคับและต้องอยู่ในกฎ และอยู่กับเรา เรายังห้ามนู้นนี่นั้นอีก ไม่เคยนึกถึงใจเค้าเลยว่าเค้าอยากอิสระ อยากมีเวลาเป็นของตัวเอง เพื่อให้เวลาตัวเองบ้าง เรามองข้ามไปได้ยังไง แต่เค้าก็เย็นชากับเรานะ แต่จริงๆมันก็ยังไม่ถึงจุดที่เราทนไม่ไหวหรอก สุดท้ายเค้าก็ทนนิสัยแย่ๆของเราไม่ไหวแล้วค่ะ ทั้งๆที่เราพึ่งโพสต์รูปคู่กัน แล้วเค้ากำลังจะมาหาเรา แต่เรากลับไปงี่เง่าใส่เค้าเพราะเรื่องไร้สาระ ในขณะที่เค้ากำลังเครียดเรื่องที่บ้านและมันก็จบลงค่ะ เค้าทนไม่ไหวแล้ว เราไม่ได้นอนเลยจนเช้าก็รีบไปง้อเค้าที่บ้าน ไปนั่งรอสามชม.เราทนไหวค่ะ พอเจอกันก็มีเหตุการณ์ไม่เข้าใจรุนแรงมากมาย เราขอไม่เล่านะคะ เราคิดว่าเราจะได้เค้ากลับมาค่ะ แต่ก็ไม่แล้ว หมดโอกาสของเราแล้วค่ะ เราเอาดอกกุหลาบที่เค้าชอบไปง้อ ถึงจะไม่ใช่สีที่เค้าชอบ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ เหตุการณ์มันรุนแรงมากจริงๆ(ขอไม่เล่านะคะว่าเกิดไรขึ้น)จนเค้าเย็นลง เราก็ขอกอดเค้าค่ะ เป็นอ้อมกอดที่พิเศษมากจริงๆสายตาคู่นั้น อ้อมกอดนั้นมันจะไม่มีอีกแล้ว เค้าบอกว่าให้เราเป็นเพื่อนกันไปเพราะมันจะไม่มีวันเลิกกัน และเค้าก็หมดรักเราแล้ว แต่ตอนนั้นเราหวังและคิดตลอดค่ะว่าเราจะทำทุกทางให้เค้ากลับมา แต่ตอนนี้ขอแค่เค้ายังคุยกับเราก็พอแล้วค่ะอนาคตจะเป็นยังไงเราจะไม่หวังอีกแล้ว ขอแค่ยังไม่หายไปไหนก็พอ เค้าจะกลับมามั้ยไม่เป็นไรอีกแล้ว แต่เราอยากบอกว่าเราเข้าใจทุอย่างแล้วจริงๆ มันจะดีขึ้นและมันจะเปลี่ยนไป ตอนนี้มันอาจจะไม่ได้ชัดเจน แต่เราจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว ถ้าเรามีโอกาสเราควรจะเห็นคุณค่าของทุกโอกาส รักษามันไว้ให้ดีๆ บทเรียนที่อยากบอกทุกคนคือ คนข้างๆตัวคุณเค้ามีค่ามากโอกาสทุกโอกาสมีค่ามากรักษามันไว้ ถนอมทุกอย่างไว้ ถ้าไม่อยากให้มันสายไปแบบเรา การขอโอกาสมันดูง่ายแต่การได้รับโอกาสมันโคตรยาก อยากได้ความรักนั้นอีกครั้งและจะทำทุกวันให้มีค่าที่สุด
▲ฉันคิดถึงเธออีกแล้ว และยิ่งมากขึ้นทุกที
พึ่งรู้ว่ารักเธอขนาดนี้ พึ่งรู้ว่าหมดใจที่มี.....
รักกันอย่างเมื่อวันก่อน ฉันรอคอยวัน
ให้เธอย้อนกลับมาอย่างวันนั้น
*อย่าลืมรักษาโอกาสและคนข้างๆไว้ดีนะคะ
รักและอยากทำให้ดีกว่าที่เคย
รอ.... ปล.ไม่มีคำถามอะไรแต่ตั้งอันอื่นไม่ได้ต้องขออภัยด้วยนะคะ