ผมดูแล้วสงสารสภาพร่างกายนักกีฬาเวียดนามมาก

สังเกตมาหลายรายการแล้ว รอบแรกๆพอเข้าใจได้ที่จัดไว้คู่สุดท้ายเพื่อให้มีคนดูเยอะๆ แต่รอบรองนี่แอบไม่เข้าใจจริงๆ หลายๆประเทศรอบรองมักจัดทีมตัวเองแข่งก่อน แล้วเอาทีมอื่นไว้คู่สุดท้ายเพื่อเวลาเข้าชิงจะได้ใ

น้องๆ ดูเหนื่อยล้า เหนื่อยหอบกันมาก เซ็ตหลังๆคือหมดแรง อาจด้วยเล่นลากยาว 5 เซ็ตมาหลายแมทช์ แล้วเราตัวเล็กต้องอาศัยเล่นเร็ว  ทำให้ต้องใช้พละกำลังมากกว่าปกติ  ดูนักกีฬาทีมอื่นแทบไม่มีเหงื่อ หร

สังเกตว่าทีมไทยช่วงแรกจะเล่นดีเพราะร่างกายฟิต แต่พอเล่นไปเรื่อยๆก็ออกอาการเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัดเจน อย่าง VNL สนามแรกชนะสามแพ้หนึ่ง โชว์ฟอร์มดีแต่พอสนามสองและสามฟอร์มตกอย่างเห็นได้ชัด แล้วชิงแชมป์โลกก

เพื่อนๆ ที่เล่นบอล ระยะ 4 วัน สำหรับนักกีฬา พอจะพักฟื้นทันไหมครับ ดูเกมเมื่อคืนแล้วล้ากันสุดๆ บางคนเดินเล่นเลย ระดับนี้แล้วสตาฟน่าจะมีการทำงานที่ดีอยู่แล้ว... ใจนึงก็อยากดูเกมส์มันๆ ขอให้สภาพร่างกายเ

อ๊อดยังคงทำตัวหน้าผิดหวังกับการเปลี่ยนตัวจริงๆ อ่านเกมส์ไม่ขาดตั้งแต่ลงเซ็ตแรกจนเสียโมเม้นตั้มทีม พู่ = จ่ายบอลทำแนน เตย ดาวเกรดสุดๆ จ่ายให้บิ๋มขาดๆเกินๆ จ่ายให้ออมจังหวะดีกว่าจ่ายให้บิ๋มอันนี้งงว่าท

เพราะถ้าหลุดปากออกมาเตรียมตัวเจอย้อนกลับได้เลย... ทําตัวเองทั้งนั้น... สุดท้ายก็แพ้ทีมสํารองชุดBของจีนซํ้ารอยรอบรองเอเชี่ยนเกมส์2014.แทนที่จะได้รีบไปญี่ปุ่นไปปรับสภาพร่างกาย​ พักเพื่อให้ร่างกายนักกีฬา

การนอนไม่หลับไม่ใช่แค่เรื่องของความเหนื่อยล้า แต่คือภาวะที่ร่างกายและสมองไม่สามารถ "ปิดสวิตช์" ลงได้ตามปกติ หากปล่อยไว้นานจะส่งผลเสียต่อทั้งสุขภาพกายและอารมณ์ การแก้ปัญหานี้อย่างยั่งยืนไม่ได

คิดว่าหลายคนอยากเติบโต เจริญในหน้าที่การงาน เพื่อโอกาสในการเพิ่มรายได้เป็นหลัก และเติมเต็มคุณค่าในชีวิต แต่มีใครที่คิดหรือรู้สึกเหมือนกันมั้ยว่า พอถึง ณ จุดนึง ที่คิดว่าพยายามอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังรู้