ผมดูแล้วสงสารสภาพร่างกายนักกีฬาเวียดนามมาก

ช่วงหลังๆ ผมสังเกตตัวเองว่ามีวันที่รู้สึกเหนื่อยง่ายกว่าสมัยก่อน ทั้งที่งานก็ไม่ได้หนักขึ้นมาก แต่แค่เรื่องเล็กๆ บางทีก็ทำให้รู้สึกล้า รู้สึกหมดแรงใจได้ง่ายเหมือนกัน เมื่อก่อนผมเป็นคนที่คิดว่า ถ้าเร

น้องๆ ดูเหนื่อยล้า เหนื่อยหอบกันมาก เซ็ตหลังๆคือหมดแรง อาจด้วยเล่นลากยาว 5 เซ็ตมาหลายแมทช์ แล้วเราตัวเล็กต้องอาศัยเล่นเร็ว  ทำให้ต้องใช้พละกำลังมากกว่าปกติ  ดูนักกีฬาทีมอื่นแทบไม่มีเหงื่อ หร

สังเกตว่าทีมไทยช่วงแรกจะเล่นดีเพราะร่างกายฟิต แต่พอเล่นไปเรื่อยๆก็ออกอาการเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัดเจน อย่าง VNL สนามแรกชนะสามแพ้หนึ่ง โชว์ฟอร์มดีแต่พอสนามสองและสามฟอร์มตกอย่างเห็นได้ชัด แล้วชิงแชมป์โลกก

เท่าที่ไปอ่านข้อมูลมาในยุค90-2000กว่าไทยเราก็เคยทำประเภทเรียกนักบอลดาวรุ่งที่คิดว่าเก่งจากสโมสรต่างๆเข้ามาแคมป์เก็บตัวฝึกยาว ส่วนลีกตอนนั้นยังเป็นเซมิโปรอยู่มีทีมธนาคารทีมทหารด้วย ลีกจะเตะไม่เตะขึ้นอย

คิดว่าหลายคนอยากเติบโต เจริญในหน้าที่การงาน เพื่อโอกาสในการเพิ่มรายได้เป็นหลัก และเติมเต็มคุณค่าในชีวิต แต่มีใครที่คิดหรือรู้สึกเหมือนกันมั้ยว่า พอถึง ณ จุดนึง ที่คิดว่าพยายามอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังรู้

เหมือนเดิม ร่างกายสรีระสู้ไม่ได้ก็ต้องอาศัยวิ่งชน อาศัยวิ่งยันสุดท้ายผลลัพธ์คือ1ใบแดง 1ลูกโทษ เบสิค เทคนิคก็ยังไม่ไหวครองบอลได้แปบเดียวเขาแย่งคืนง่ายๆ ขนาดวันนี้เขาไม่ค่อยเพรส ถ้าเพรสหนักแบบญี่ปุ่นเก

วันนี้นักกีฬาหลายคนสภาพร่างกายดูล้าขึ้นอย่างชัดเจน รวมทั้งเพียวด้วย แต่ก็ต้องชื่นชมเพียวมากๆ ร่างกายเรื่มดรอป วันนี้ดูโดดเตี้ยลง ตบเบาลง แต่ใจสู้เฮือกสุดท้ายมาก ร่างกายนักกีฬาเริ่มล้าแล้ว เอเชียนเกม

สังเกตเห็นมาหลายนัดมาก โดยเฉพาะนัดสุดท้ายของแต่ล่ะวีค มักจะเล่นกันไม่ค่อยออก เคลื่อนไหวช้า เกมส์บุกตีดร็อปลงมาก เห็นสีหน้าแต่ล่ะคนดูออกเลยว่าไม่ค่อยไหว ลองไปดูทีมอื่นๆ เขายังใส่แรงจัดเต็ม ดูไม่ค่อยล้า