หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
เชื่อฉัน...(ได้โปรด)
กระทู้สนทนา
แต่งกลอน
บทกวี
๐ เชื่อเถอะฟ้าย่อมเป็นสีฟ้า
ครั้นเมื่อพายุฝนได้พ้นผ่าน
ที่เคยครึ้มหม่นอนธการ
อันตรธาน...ห้วงหาวกลับวาววาม ฯ
๐ ชะละอองฝุ่นเศร้าเถ้าความโศก
ล้างคาวขื่นวิโยค,เย้ย-หยัน-หยาม
เถอะ...ด้วยใจของเจ้าที่เงางาม
อย่าให้ความหม่นช้ำ...เข้างำใจ ฯ
๐ ลองนิ่งเงียบโสตฟังยังสรรพสิ่ง
ห้วงความทุกข์มีความจริงพิสุทธิ์ใส
ลองเสาะค้นแสงสว่างที่ข้างใน
จะพบไซร้...สัจจะ ณ จักรวาล ฯ
วัคคุวัท 26-7-58
แก้ไขข้อความเมื่อ
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
วันฟ้าหม่น
-= วันฟ้าหม่น =- ๏ ม่านฝนพรางหม่นฟ้า.........เฟือนหาว โกยเก็บสูรย์สกาว................ก่องไว้ ดลแดแก่พี่หนาว.................พูนเหน็บ.....เพิ่มนา ท้นหม่นกมลไข้.
วฤก
ครรลองวนเวียนฉะนี้..
๐..พิภพเมื่อสิ้นแสงศรัทธา พร่าหม่นอนธการหาว ไร้ดารกะพริบพราว ก้าวย่างสับสนปนเป ๐..เจียนวิบัติโลกกระนั้นหรือ ถือมติอัตตาตนเห่ โอ.. โป้ปดมดเท็จเพ เฉไฉเอาแต่พวกพ้อ
วัคคุวัท
ศศิธรละหายไป
@เดือนแรมนภารชนิหม่น อฆอนธการหาว ไร้ดาริการะริกะวาว ศศิเว้าผิเท่าเคียว เอื่อยอ่อนละนวลจรสโสม ฤดิโทมนัสเฉียว เกรงฟ้าจะกลืนรจิตะเรียว ศศิธรละหายไป .ชยศร.
สมาชิกหมายเลข 3550208
**** วิโยคโศกสร้อยนับร้อยครั้ง ****
เศร้านักเศร้าหนา - วิญญาณ์สะอื้นชวดเชยชื่นชู้ยาด้วยอาสัญแม่ยอดมิ่งกานดาวิลาวัณย์เสียรักชวดเชยขวัญอันตรธานวิญญาณ์เหงาเศร้าตรมขมขื่นจิตมิเคยคิดพิศวาสขาดสมานเหลือเ
Broken Pencil
ฝันดี
สุริยันผันลาพสุธาหม่น ม่านมืดมนห่มโลกให้โศกศัลย์ เสียงจิ้งหรีดกรีดกล่อมห้อมรำพัน วางกัปกัลป์แห่งทุกข์ลงชั่วคราว หลับตาพาหัวใจท่องครรลองฝัน บุษบันจรรโลงร่วงจากหา
ออมอำพัน
ตายในเงา
กาพย์กริชนกพังกะ ๔๑ ๑ ไร้แสงแรงส่งรงค์สูญ ... ก่อนัยกูณฑ์ ..นิ่งกว่าเร้นーในเงาเร้น ..ไฟคลั่งทั้งร้อนเย็น ... ก่อในแก่นอนธการไร้ศัพท์รับส่งลงสาร ... อันตรธาน ..ต
Werzik
...ฝนโปรย...
ฟ้าหม่นระคนหมอง รติตรองสะท้านไหว พรายพร่ำรึร่ำไร หทัยครวญจะป่วนคราง ลมพัดระบัดโบก อุระโศกวิโยคขาม กริ่งเกรง ณฟ้าคราม ขณะยามระรัวเริง ไหลนองละอองชื้น ก็ดาษดื่นสิ
สมาชิกหมายเลข 868666
รอวันฟ้าหลังฝน..
บางทีเราก็ไม่รู้ว่า ฟ้าครึ้มฝนโปรย กำลังเป็นบรรยากาศห้วงเวลาในช่วงชีวิตของใคร บางคนอาจจะมองว่าฟ้าครึ้มฝนโปรย คือ บรรยากาศดี คิดถึงห้วงความรัก แต่ในขณะที่บางคนอา
สมาชิกหมายเลข 859234
*เพียงเดียวดาย*
เพียงเดียวดายโผผกบนโลกกว้าง ต้องอ้างว้างหนาวเหน็บเกินเก็บฝืน ทุกห้วงกาลสุดช้ำทนกล้ำกลืน นอนสะอื้นฝืนข่มระทมใจ ดุจวิหคผกผินบินเหนื่อยล้า ไร้หลักพิงพึ่งพาให้อาศัย
สุนันท์ยา
ยิ่งคิด...ยิ่งคิดถึง
สิงห์ริมถนน
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
แต่งกลอน
บทกวี
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
เชื่อฉัน...(ได้โปรด)
ครั้นเมื่อพายุฝนได้พ้นผ่าน
ที่เคยครึ้มหม่นอนธการ
อันตรธาน...ห้วงหาวกลับวาววาม ฯ
๐ ชะละอองฝุ่นเศร้าเถ้าความโศก
ล้างคาวขื่นวิโยค,เย้ย-หยัน-หยาม
เถอะ...ด้วยใจของเจ้าที่เงางาม
อย่าให้ความหม่นช้ำ...เข้างำใจ ฯ
๐ ลองนิ่งเงียบโสตฟังยังสรรพสิ่ง
ห้วงความทุกข์มีความจริงพิสุทธิ์ใส
ลองเสาะค้นแสงสว่างที่ข้างใน
จะพบไซร้...สัจจะ ณ จักรวาล ฯ
วัคคุวัท 26-7-58