ศึกสายเลือด"พ่อหงส์ ลูกผี"

ตัวผมเองขายวิญญาณตั้งแต่ 9 ขวบ (ฤดูกาล1995-1996) มาวันนี้ก็20ปีแล้ว ยุคนั้นเป็นยุคที่เซอร์อเล็กใช้เด็กหนุ่มมาเป็นกองกำลังในการแย่งแชมป์คืนจากแบล๊คเบริน โรเวอร์ หรือที่ถูกเรียกว่า "เฟอร์กี้เบ๊บส์" ซึ่งก่อนที่ผมจะเชียร์แมนยูเสด็จพ่อของข้าพเจ้านั้น ถือได้ว่าเป็นThe kop พันธุ์แท้เลยทีเดียว ทันทีที่เสด็จพ่อเริ่มระแคะระคายว่าผมเริ่มสนใจปีศาจแดง จึงเริ่มกลัวว่าลูกไม้จะหล่นไกลต้นและเป็นที่อับอายต่อสมาพันธ์หงส์แดงแห่งลุ่มน้ำยม ดังนั้นเสด็จพ่อจึงวางแผนให้เพื่อนสนิทผมมาชักชวนให้ผม you will never walk alone ไปด้วยกัน พร้อมทั้งส่งเสื้อลิเวอร์พูลมาเป็นเครื่องราชบรรณาการด้วย ซึ่งผมก็รับไว้แต่วันรุ่งขึ้นผมก็ขอเงินแม่มาซื้อเสื้อแมนยูมาใส่โชว์เพื่อนแทน เพื่อนเลยถามทำไมไม่ใส่เสื้อหงส์ผมเลยบอกไปว่า ผมอยากกระโดด"กังฟูคิก"แบบคันโตน่ามากกว่า ตั้งแต่นั้นมาผมกับเพื่อนและพ่อก็เป็นกันอริตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ถือว่าเป็นศึกสายเลือดอย่างแท้จริงเพราะน้องอีกสองคนก็เป็น The kop ด้วยเช่นกัน

**ปล.ทุกครั้งที่แมนยูแพ้ลิเวอร์พูลทีไรพ่อจะโทรมาถามผลการแข่งขันเป็นยังไงพ่อไม่ได้ดู (ทีแพ้ไม่เห็นจะโทรมา)

glory glory man united