เรากับแฟนเก่า เลิกกันไปนานมากเเล้ว 10 ปี เห็นจะได้
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาไปเอาเฟสเรามาจากไหนไม่รู้
เขามาขอเพิ่มเราเป็นเพื่อน ที่แรกเราไม่รู้หรอกครับ
จำเค้าไม่ค่อยได้ด้วย แต่ผมมีนิสัยที่ว่า หากใครมาขอเป็นเพื่อน
ผมจะต้องคุยกับคนๆนั้นเสียก่อนว่าเขามีตัวตนไหมเพราะว่า
ตัวผมเองนั้นไม่ชอบที่จะรับแอดใครมั่วๆ
เราได้คุยกันเเละสอบถามไปๆมาๆ ว่าเขาชื่ออะไร เราก็บอกว่า
เรานั้นคุ้นหน้าเธอเอามากๆ เค้าก็แซวกลับมาว่าจำไม่ได้หรอ
ถ้าจำไม่ได้ลบเฟสไปเลยก็ได้นะ เเต่เป็นเพราะเราไม่เเน่ใจเเละอยากรู้
ตรงๆ เลยถามไปว่า ชื่ออะไรกันแน่ ........ อาย ค่ะ
ชื่อนั้นมันเป็นชื่อที่ผมเคยรักเมื่อหลายปีมาเเล้ว เเละยังไม่เคยลืมเลือน
เเม้ววันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ถึงใจจะมีคนใหม่เเต่ก็ยังคิดถึงวันวาน...
จากนั่นมันได้ทำให้ผมนั่นหวั่นไหวมาก เพราะว่าเราเลิกกันเพราะห่างกัน
ไม่ได้เรียนที่เดียวกัน ถามว่าคิดถึงไหม คิดถึง เเต่ถ้าถามว่า อยากกลับ
ไปเป็นเหมือนเดิมไหม ตอบได้เลยว่าไม่อยาก เพราะปัจจุบันสำคัญที่สุด
มันได้ทำให้ผมนั้นนึกถึงวันเก่าๆ ที่เราเคยมีกัน ตื่นเช้ามาอยากที่จะส่งข้อความ
เพื่อที่จะได้ทักทาย พูดคุยกันบ้าง เเต่ก็พยามหักห้ามใจไว้เเล้วหลายครั้ง
เเต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ ที่จะต้องทักเขาไปอยู่ดี
เเรกเริ่มก็ถามไถ่ เรื่องทั่วๆ ไป เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม เรียนจบอะไร
ทำงานเเถวไหน มันเป็นคำถามที่ธรรมดามาก เเต่คำตอบนั้นมันได้มีความรู้สึก
ดีใจเล็กๆ เข้าไปอยุ่ด้วย อย่างน้อยเราก็ยังได้เจอกัน ได้คุยกันบ้าง แค่ความสุขเล็กๆ
เเต่มันก็อดไม่ได้ที่จะต้องถามเค้าเกี่ยวกับหัวใจของเค้า เราเองก็พอรู้ว่าผ่านไป
ไม่ว่าใครมันก็อยากที่จะต้องรักใครสักคน อยากดูแลกันเเละกัน ไม่ทอดทิ้งกัน
คำตอบของคำถามมันก็เป็นไปอย่างที่คาดเอาไว้ ว่าเค้านั้นต้องมีคนรักอยุ่เเล้ว
เหมือนเป็นสเต็ปหรืออะไรสักอย่างที่เค้านั้นต้องทำเพื่อให้เราไม่ต้องไปยุ่งกับ
เค้าเรื่องความรัก ทั้งๆที่เราไม่ได่ขอที่อยากจะดูรูป เเต่เค้าได้ส่งมาให้เราอย่างเร็วไว
รูปที่ได้มาดูนั้นมันไม่มีอะไรน่าตกใจ ก็เเค่รูปคู่ของคนรักทั่วๆไป ที่ถ่ายคู่กันในรถ
หน้าตายิ้มเเย้ม ปริติยินดียิ่งนัก แต่ที่มันน่าเสียใจตรงที่ ผู้ชายที่อยู่ในรูปใบนั้น
ทำไมมันต้องเป็น....เพื่อนสนิท....เราคนนึง ที่ตอนนี้เราเองกับเพื่อนก้ไม่ได้เจอกันมานาน
พอสมควรเเล้ว เราก็งงว่าไปคบกันอย่างไร เจอกันได้อย่างไร อย่างเเรกที่เราคิดได้
บ้านเค้าอยู่ใกล้กันหรือเปล่า มันเกิดคำถามขึ้นในหัวมากมาย ปกติไม่เคยได้ใช้แต่วันนี้ใช้สมองเยอะมาก
ซึ่งพอเราได้เห็น เราก็ทักเค้ากลับไปว่า....." ไอ้......".....มันก็ทำให้ตัวเค้านั้นตกใจ
พอสมควรเพราะเค้านั้นได้ยิงคำถามกลับมาหาเรามากกมาย รู้จักกันหรอ
รู้จักกันได้อย่างไร สนิทกันมากไหม เเต่เราอยากจะบอกเค้าว่าไม่ต้องตกใจหรอก
คนที่แทบช๊อคคือเรามากกว่า ทำไมโลกมันช่างกลมแบบนี้ มันช่างเเคบแบบนี้
เราก็ได้ตอบคำถามเค้าซึ่งดูเค้าจะไม่ค่อยชอบในคำตอบสักเท่าไหร่นักเพราะว่า
เรากับเพื่อนคนนั้น ถึงจะไม่สนิทมาก เเต่ก็สนิทพอตัว เรียกได้ว่าเวลาไปเที่ยวด้วยกัน
ไม่เคยที่จะทั้งกันดูแลกันตลอด ฝึกงานมาด้วยกัน ร่วมงานต่างๆกันมาก็ตั้งมากมาย
แต่เราไม่ยอมที่จะเสียเพื่อนเพราะเรื่องผู้หญิงหรอกนะ...
เราทำใจรับได้เพราะเราก็มีคนปัจจุบันของเราเเละเราไม่ได้คิดจะกลับไปย้อนเวลาอยุ่เเล้ว
ต่อไปนี้เราอาจจะไม่ได้ไปเจอเพื่อนๆอีก เวลาที่นัดเจอกัน เรายินดีนะที่ได้เจอได้พูดได้คุย
เเต่เราไม่อยากรับรู้ เห็นการกระทำต่างๆ หรืออะไรก็เเล้วเเต่ที่เราจะต้องเห็นเค้ากับเพื่อนเรา
ในวันเเต่งงานเราคงไปร่วมงานไม่ได้นะ เเต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่ยินดีกับความรักในครั้งนี้
เรามีความสุขในวันที่ไม่เห็นเค้า ไม่ได้รับได้รู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับตัวเค้า ซึ่งมันดีกับเรามากกว่า
เราอยากจะบอกว่า ดีใจด้วยนะ อยู่ด้วยกันนานๆ เราจะขอไม่เข้าไปรับรู้สิ่งต่างเกี่ยวกับตัวเค้าเอง
จบ.......
หาที่ระบาย
นิยายน้ำเน่า แฟนเก่า กับ เพื่อนเรา
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาไปเอาเฟสเรามาจากไหนไม่รู้
เขามาขอเพิ่มเราเป็นเพื่อน ที่แรกเราไม่รู้หรอกครับ
จำเค้าไม่ค่อยได้ด้วย แต่ผมมีนิสัยที่ว่า หากใครมาขอเป็นเพื่อน
ผมจะต้องคุยกับคนๆนั้นเสียก่อนว่าเขามีตัวตนไหมเพราะว่า
ตัวผมเองนั้นไม่ชอบที่จะรับแอดใครมั่วๆ
เราได้คุยกันเเละสอบถามไปๆมาๆ ว่าเขาชื่ออะไร เราก็บอกว่า
เรานั้นคุ้นหน้าเธอเอามากๆ เค้าก็แซวกลับมาว่าจำไม่ได้หรอ
ถ้าจำไม่ได้ลบเฟสไปเลยก็ได้นะ เเต่เป็นเพราะเราไม่เเน่ใจเเละอยากรู้
ตรงๆ เลยถามไปว่า ชื่ออะไรกันแน่ ........ อาย ค่ะ
ชื่อนั้นมันเป็นชื่อที่ผมเคยรักเมื่อหลายปีมาเเล้ว เเละยังไม่เคยลืมเลือน
เเม้ววันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ถึงใจจะมีคนใหม่เเต่ก็ยังคิดถึงวันวาน...
จากนั่นมันได้ทำให้ผมนั่นหวั่นไหวมาก เพราะว่าเราเลิกกันเพราะห่างกัน
ไม่ได้เรียนที่เดียวกัน ถามว่าคิดถึงไหม คิดถึง เเต่ถ้าถามว่า อยากกลับ
ไปเป็นเหมือนเดิมไหม ตอบได้เลยว่าไม่อยาก เพราะปัจจุบันสำคัญที่สุด
มันได้ทำให้ผมนั้นนึกถึงวันเก่าๆ ที่เราเคยมีกัน ตื่นเช้ามาอยากที่จะส่งข้อความ
เพื่อที่จะได้ทักทาย พูดคุยกันบ้าง เเต่ก็พยามหักห้ามใจไว้เเล้วหลายครั้ง
เเต่สุดท้ายก็อดไม่ได้ ที่จะต้องทักเขาไปอยู่ดี
เเรกเริ่มก็ถามไถ่ เรื่องทั่วๆ ไป เป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม เรียนจบอะไร
ทำงานเเถวไหน มันเป็นคำถามที่ธรรมดามาก เเต่คำตอบนั้นมันได้มีความรู้สึก
ดีใจเล็กๆ เข้าไปอยุ่ด้วย อย่างน้อยเราก็ยังได้เจอกัน ได้คุยกันบ้าง แค่ความสุขเล็กๆ
เเต่มันก็อดไม่ได้ที่จะต้องถามเค้าเกี่ยวกับหัวใจของเค้า เราเองก็พอรู้ว่าผ่านไป
ไม่ว่าใครมันก็อยากที่จะต้องรักใครสักคน อยากดูแลกันเเละกัน ไม่ทอดทิ้งกัน
คำตอบของคำถามมันก็เป็นไปอย่างที่คาดเอาไว้ ว่าเค้านั้นต้องมีคนรักอยุ่เเล้ว
เหมือนเป็นสเต็ปหรืออะไรสักอย่างที่เค้านั้นต้องทำเพื่อให้เราไม่ต้องไปยุ่งกับ
เค้าเรื่องความรัก ทั้งๆที่เราไม่ได่ขอที่อยากจะดูรูป เเต่เค้าได้ส่งมาให้เราอย่างเร็วไว
รูปที่ได้มาดูนั้นมันไม่มีอะไรน่าตกใจ ก็เเค่รูปคู่ของคนรักทั่วๆไป ที่ถ่ายคู่กันในรถ
หน้าตายิ้มเเย้ม ปริติยินดียิ่งนัก แต่ที่มันน่าเสียใจตรงที่ ผู้ชายที่อยู่ในรูปใบนั้น
ทำไมมันต้องเป็น....เพื่อนสนิท....เราคนนึง ที่ตอนนี้เราเองกับเพื่อนก้ไม่ได้เจอกันมานาน
พอสมควรเเล้ว เราก็งงว่าไปคบกันอย่างไร เจอกันได้อย่างไร อย่างเเรกที่เราคิดได้
บ้านเค้าอยู่ใกล้กันหรือเปล่า มันเกิดคำถามขึ้นในหัวมากมาย ปกติไม่เคยได้ใช้แต่วันนี้ใช้สมองเยอะมาก
ซึ่งพอเราได้เห็น เราก็ทักเค้ากลับไปว่า....." ไอ้......".....มันก็ทำให้ตัวเค้านั้นตกใจ
พอสมควรเพราะเค้านั้นได้ยิงคำถามกลับมาหาเรามากกมาย รู้จักกันหรอ
รู้จักกันได้อย่างไร สนิทกันมากไหม เเต่เราอยากจะบอกเค้าว่าไม่ต้องตกใจหรอก
คนที่แทบช๊อคคือเรามากกว่า ทำไมโลกมันช่างกลมแบบนี้ มันช่างเเคบแบบนี้
เราก็ได้ตอบคำถามเค้าซึ่งดูเค้าจะไม่ค่อยชอบในคำตอบสักเท่าไหร่นักเพราะว่า
เรากับเพื่อนคนนั้น ถึงจะไม่สนิทมาก เเต่ก็สนิทพอตัว เรียกได้ว่าเวลาไปเที่ยวด้วยกัน
ไม่เคยที่จะทั้งกันดูแลกันตลอด ฝึกงานมาด้วยกัน ร่วมงานต่างๆกันมาก็ตั้งมากมาย
แต่เราไม่ยอมที่จะเสียเพื่อนเพราะเรื่องผู้หญิงหรอกนะ...
เราทำใจรับได้เพราะเราก็มีคนปัจจุบันของเราเเละเราไม่ได้คิดจะกลับไปย้อนเวลาอยุ่เเล้ว
ต่อไปนี้เราอาจจะไม่ได้ไปเจอเพื่อนๆอีก เวลาที่นัดเจอกัน เรายินดีนะที่ได้เจอได้พูดได้คุย
เเต่เราไม่อยากรับรู้ เห็นการกระทำต่างๆ หรืออะไรก็เเล้วเเต่ที่เราจะต้องเห็นเค้ากับเพื่อนเรา
ในวันเเต่งงานเราคงไปร่วมงานไม่ได้นะ เเต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไม่ยินดีกับความรักในครั้งนี้
เรามีความสุขในวันที่ไม่เห็นเค้า ไม่ได้รับได้รู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับตัวเค้า ซึ่งมันดีกับเรามากกว่า
เราอยากจะบอกว่า ดีใจด้วยนะ อยู่ด้วยกันนานๆ เราจะขอไม่เข้าไปรับรู้สิ่งต่างเกี่ยวกับตัวเค้าเอง
จบ.......
หาที่ระบาย