แรกๆ เค้าเป็นคนจีบเรา เค้าแอบชอบเรามาเกือบ3ปี แต่เค้าก็มีแฟน เราก็มีแฟน
ขอเกิ่นถึงแฟนเก่าก่อนนะคะ...
ที่เลิกกันเพราะ เค้าบอกว่าอยากอยู่คนเดียว เครียดเรื่องโปรเจค อยากคิดแต่เรื่องงาน เค้าเลือกที่จะตัดเรา จริงๆเราก็ไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องทำใจยอมรับ
แต่พอเลิกกันไปไม่ถึง 2 อาทิตย์ มารู้จากเพื่อนเค้าว่า เค้าแอบคุยกับเพื่อนอีกคนอยู่ สนิทสนมกันมาก ซึ่งเราไม่เคยรู้เลย
พอรู้มันก็ทำให้เราเจ็บหนักกว่าเก่าอีก ร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตา ไม่อยากออกไปไหน ข้าวปลาก็ไม่อยากกิน ไม่หิว ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย ณ ตอนนั้น
นอนอยู่บนเตียง เหม่อลอย .. อยู่แบบนี้มาเป็นอาทิตย์ ร่างโทรม ผอมลง รู้สึกเหมือนไม่เหลืออะไร เพราะหวังไว้มาก ไม่คิดว่าจะมีวันที่ต้องเลิกกัน
แล้วเค้าก็เข้ามา (เค้ายอมเลิกกับแฟนที่คบมา3ปีเท่ากัน เพื่อมาหาเรา)
เค้าทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมาก ความเศร้าค่อยๆลดลง ทีละนิด ๆ ทำให้เรายิ้มได้ แต่ในใจก็ยังคิดถึงคนเก่าอยู่ เหม่อลอยเป็นบางครั้งที่อยู่กับเค้า
เราก็เลยบอกเค้าว่า เรายังไม่พร้อมเปิดใจรับใคร เรากลัวที่จะเสียใจอีกครั้ง
เค้าบอกจะรอ และเค้าก็ยังคอยดูแลเราตลอด จนวันนึงเค้าบอกเริ่มท้อ เริ่มออกห่างจากเรา
เราก็คิดว่าเค้าก็โอเค ดูแลเราดีนะ ถ้าเสียเค้าไป เราคงเสียดาย เค้าอาจจะไม่เหมือนคนเก่า แล้วรักเราจริงก็ได้ เลยลองเปิดใจดู
เราคุยกับเค้ามาประมาณ 1-2เดือนได้
แต่คุยแบบไม่มีสถานะ เพราะเค้าบอกเราว่าเค้ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ ฝันถึง คิดถึงตลอด
เราถามว่าแล้วเราล่ะ เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักเรา ความรู้สึกจากที่ต้องการเรามากๆตอนนั้น ตอนนี้มันลดลง
เราได้ยินครั้งแรกก็เจ็บเหมือนกัน
เค้าก็บอกกับเราว่า เราจะไปก็ได้นะ แล้วแต่
เค้าจะไม่ห้าม เพราะเค้าผิดเอง เค้าจะไม่รั้งเราไว้
(เหมือนเค้าจะอยากกลับไปหาคนเก่า และเค้าก็ยังรอวัน รอโอกาสที่จะกลับไปอยู่ตลอดเวลา ใน facebook เค้าก็โพสเพลง ที่มีความหมายประมาณว่า เค้ายังรอที่จะกลับไป หรือ ประมาณว่า โทษตัวเองที่ทิ้งคนนั้นมาหาเรา)
แต่เราดื้อ เลือกที่จะอยู่เองทั้งๆที่รู้ว่า อยู่ไปเค้าก็คงไม่รู้สึกกับเรามากขึ้นหรอก
ไม่รู้เพราะอะไรนะคะ เราก็ไม่รู้ว่าใช่ความรักรึเปล่าที่เรามีให้เค้า เพราะลึกๆ บางทีเราก็ยังคิดถึงคนเก่าอยู่บ้าง แต่ไม่เคยคิดจะกลับไป แค่นึกถึง แค่ความทรงจำ
แต่สำหรับเค้าเรายอมให้ทุกอย่าง รู้สึกว่าอยากอยู่ข้างๆ อยากดูแล อยากช่วยแก้ปัญหาเวลาที่เค้าไม่มีใคร
ถึงรู้ว่าไม่รัก แล้วตอนนี้ก็ไม่ได้เจ็บมากเหมือนครั้งแรกที่รู้ เพราะเราเลือกเองที่จะอยู่
ถึงเจ็บ ก็ต้องโทษตัวเองใช่ไหมคะ
จนตอนนี้ คุยกันมาได้ 6-7เดือนแล้วค่ะ อยู่ด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด นอนกอดกันทุกคืน ( พิมพ์แล้วยังคิดถึง >< )
ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง ทุกครั้งที่ทะเลาะ ก็จะต่างคนต่างเงียบซักพัก แล้วก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิมตามปกติ
เค้าก็ดีกับเรานะคะ เทคแคร์ตลอด เอาจริงๆ เค้าดีกว่าคนเก่าเรามากๆเลยค่ะ
เคยถามว่าทำดีกับเราทำไม ในเมื่อเทอไม่ได้รักเรา
เค้าบอก ประมาณว่า เค้าไม่อยากให้เราเสียใจ เพราะเราดีกับเค้ามาก เพราะเราเป็นคนที่อยู่ข้างๆ เวลาเค้ามีปัญหา เวลาเค้าอยู่กับเรา เค้าเป็นตัวของตัวเอง
ไม่ต้องพยายามทำอะไร เค้าบอกว่าเรารับได้ ในสิ่งที่เค้าเป็น
(เค้าเคยเล่าถึงแฟนเก่าเค้าให้ฟังว่า บางเรื่องถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ๆ ขึ้น แฟนเก่าเค้าจะรับไม่ได้ แต่เรารับได้ )
เราไม่เคยเรียกร้องอะไรมากมายจากเค้า เค้าบอกเราไม่งี่เง่า (เคยเปรียบเทียบเรากับ แฟนของเพื่อนเค้า เพราะผู้หญิงส่วนมากจะงี่เง่า เอาแต่ใจ โกรธ งอน วีน ด่า แบบเราอะมีน้อยค่ะ)
เราไม่เคยโกรธเค้าได้นาน เพราะเราคิดเสมอว่า จะเสียเวลาโกรธกันไปเพื่ออะไร
ถึงจะเป็นเรื่องร้ายแรง เราก็พยายามเข้าใจและให้อภัยมาตลอด
ระหว่างเรากับเค้ามันติดอยู่แค่เค้ายังลืมคนเก่าไม่ได้เท่านั้นเอง(มั้งคะ)
เรา2คนอยู่แบบนี้มาตลอด6-7เดือน ไม่มีวันครบรอบ ไม่มีวันสำคัญ แต่ก็มีทั้งความสุข และความทุกข์ เข้ามาตลอด
เราก็ไม่รู้ว่าเราทนอยู่แบบนี้ได้ยังไง ใจนึงก็อยากไป อีกใจก็อยากอยู่ ถึงแม้จะอยู่แล้วรู้ว่าจะเจ็บอีกซ้ำๆก็ตาม
เราตั้งคำถามกับตัวเองทุกวันว่า เราควรจะไปดีไหม? เราจะอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหน อยู่ไปแล้วเค้าจะมีวันกลับมารัก กลับมาต้องการเรารึเปล่า?
บางทีทุกวันนี้ก็รู้สึกเหมือนกับว่า เราเคยทำกรรมอะไรไว้รึเปล่า ถึงไม่สมหวังกับความรัก ไม่มีความรักที่สมบูรณ์แบบเหมือนคนอื่นๆซักที บางทีก็ท้อนะคะ
รู้สึกเหนื่อย
ปล.อาจจะเล่าไม่เก่งนะคะ อาจจะดูวนไปวนมา ขอโทษด้วยนะคะ แต่อยากเอาเรื่องมาแชร์ให้ทุกคนได้อ่าน
ขอบคุณค่ะ
คุยแบบไม่มีสถานะ อยู่กับคนที่ยังคิดถึง ฝันถึงแฟนเก่าตลอด
ขอเกิ่นถึงแฟนเก่าก่อนนะคะ...
ที่เลิกกันเพราะ เค้าบอกว่าอยากอยู่คนเดียว เครียดเรื่องโปรเจค อยากคิดแต่เรื่องงาน เค้าเลือกที่จะตัดเรา จริงๆเราก็ไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องทำใจยอมรับ
แต่พอเลิกกันไปไม่ถึง 2 อาทิตย์ มารู้จากเพื่อนเค้าว่า เค้าแอบคุยกับเพื่อนอีกคนอยู่ สนิทสนมกันมาก ซึ่งเราไม่เคยรู้เลย
พอรู้มันก็ทำให้เราเจ็บหนักกว่าเก่าอีก ร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตา ไม่อยากออกไปไหน ข้าวปลาก็ไม่อยากกิน ไม่หิว ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย ณ ตอนนั้น
นอนอยู่บนเตียง เหม่อลอย .. อยู่แบบนี้มาเป็นอาทิตย์ ร่างโทรม ผอมลง รู้สึกเหมือนไม่เหลืออะไร เพราะหวังไว้มาก ไม่คิดว่าจะมีวันที่ต้องเลิกกัน
แล้วเค้าก็เข้ามา (เค้ายอมเลิกกับแฟนที่คบมา3ปีเท่ากัน เพื่อมาหาเรา)
เค้าทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมาก ความเศร้าค่อยๆลดลง ทีละนิด ๆ ทำให้เรายิ้มได้ แต่ในใจก็ยังคิดถึงคนเก่าอยู่ เหม่อลอยเป็นบางครั้งที่อยู่กับเค้า
เราก็เลยบอกเค้าว่า เรายังไม่พร้อมเปิดใจรับใคร เรากลัวที่จะเสียใจอีกครั้ง
เค้าบอกจะรอ และเค้าก็ยังคอยดูแลเราตลอด จนวันนึงเค้าบอกเริ่มท้อ เริ่มออกห่างจากเรา
เราก็คิดว่าเค้าก็โอเค ดูแลเราดีนะ ถ้าเสียเค้าไป เราคงเสียดาย เค้าอาจจะไม่เหมือนคนเก่า แล้วรักเราจริงก็ได้ เลยลองเปิดใจดู
เราคุยกับเค้ามาประมาณ 1-2เดือนได้
แต่คุยแบบไม่มีสถานะ เพราะเค้าบอกเราว่าเค้ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้ ฝันถึง คิดถึงตลอด
เราถามว่าแล้วเราล่ะ เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักเรา ความรู้สึกจากที่ต้องการเรามากๆตอนนั้น ตอนนี้มันลดลง
เราได้ยินครั้งแรกก็เจ็บเหมือนกัน
เค้าก็บอกกับเราว่า เราจะไปก็ได้นะ แล้วแต่
เค้าจะไม่ห้าม เพราะเค้าผิดเอง เค้าจะไม่รั้งเราไว้
(เหมือนเค้าจะอยากกลับไปหาคนเก่า และเค้าก็ยังรอวัน รอโอกาสที่จะกลับไปอยู่ตลอดเวลา ใน facebook เค้าก็โพสเพลง ที่มีความหมายประมาณว่า เค้ายังรอที่จะกลับไป หรือ ประมาณว่า โทษตัวเองที่ทิ้งคนนั้นมาหาเรา)
แต่เราดื้อ เลือกที่จะอยู่เองทั้งๆที่รู้ว่า อยู่ไปเค้าก็คงไม่รู้สึกกับเรามากขึ้นหรอก
ไม่รู้เพราะอะไรนะคะ เราก็ไม่รู้ว่าใช่ความรักรึเปล่าที่เรามีให้เค้า เพราะลึกๆ บางทีเราก็ยังคิดถึงคนเก่าอยู่บ้าง แต่ไม่เคยคิดจะกลับไป แค่นึกถึง แค่ความทรงจำ
แต่สำหรับเค้าเรายอมให้ทุกอย่าง รู้สึกว่าอยากอยู่ข้างๆ อยากดูแล อยากช่วยแก้ปัญหาเวลาที่เค้าไม่มีใคร
ถึงรู้ว่าไม่รัก แล้วตอนนี้ก็ไม่ได้เจ็บมากเหมือนครั้งแรกที่รู้ เพราะเราเลือกเองที่จะอยู่
ถึงเจ็บ ก็ต้องโทษตัวเองใช่ไหมคะ
จนตอนนี้ คุยกันมาได้ 6-7เดือนแล้วค่ะ อยู่ด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด นอนกอดกันทุกคืน ( พิมพ์แล้วยังคิดถึง >< )
ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง ทุกครั้งที่ทะเลาะ ก็จะต่างคนต่างเงียบซักพัก แล้วก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิมตามปกติ
เค้าก็ดีกับเรานะคะ เทคแคร์ตลอด เอาจริงๆ เค้าดีกว่าคนเก่าเรามากๆเลยค่ะ
เคยถามว่าทำดีกับเราทำไม ในเมื่อเทอไม่ได้รักเรา
เค้าบอก ประมาณว่า เค้าไม่อยากให้เราเสียใจ เพราะเราดีกับเค้ามาก เพราะเราเป็นคนที่อยู่ข้างๆ เวลาเค้ามีปัญหา เวลาเค้าอยู่กับเรา เค้าเป็นตัวของตัวเอง
ไม่ต้องพยายามทำอะไร เค้าบอกว่าเรารับได้ ในสิ่งที่เค้าเป็น
(เค้าเคยเล่าถึงแฟนเก่าเค้าให้ฟังว่า บางเรื่องถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ๆ ขึ้น แฟนเก่าเค้าจะรับไม่ได้ แต่เรารับได้ )
เราไม่เคยเรียกร้องอะไรมากมายจากเค้า เค้าบอกเราไม่งี่เง่า (เคยเปรียบเทียบเรากับ แฟนของเพื่อนเค้า เพราะผู้หญิงส่วนมากจะงี่เง่า เอาแต่ใจ โกรธ งอน วีน ด่า แบบเราอะมีน้อยค่ะ)
เราไม่เคยโกรธเค้าได้นาน เพราะเราคิดเสมอว่า จะเสียเวลาโกรธกันไปเพื่ออะไร
ถึงจะเป็นเรื่องร้ายแรง เราก็พยายามเข้าใจและให้อภัยมาตลอด
ระหว่างเรากับเค้ามันติดอยู่แค่เค้ายังลืมคนเก่าไม่ได้เท่านั้นเอง(มั้งคะ)
เรา2คนอยู่แบบนี้มาตลอด6-7เดือน ไม่มีวันครบรอบ ไม่มีวันสำคัญ แต่ก็มีทั้งความสุข และความทุกข์ เข้ามาตลอด
เราก็ไม่รู้ว่าเราทนอยู่แบบนี้ได้ยังไง ใจนึงก็อยากไป อีกใจก็อยากอยู่ ถึงแม้จะอยู่แล้วรู้ว่าจะเจ็บอีกซ้ำๆก็ตาม
เราตั้งคำถามกับตัวเองทุกวันว่า เราควรจะไปดีไหม? เราจะอยู่แบบนี้อีกนานแค่ไหน อยู่ไปแล้วเค้าจะมีวันกลับมารัก กลับมาต้องการเรารึเปล่า?
บางทีทุกวันนี้ก็รู้สึกเหมือนกับว่า เราเคยทำกรรมอะไรไว้รึเปล่า ถึงไม่สมหวังกับความรัก ไม่มีความรักที่สมบูรณ์แบบเหมือนคนอื่นๆซักที บางทีก็ท้อนะคะ
รู้สึกเหนื่อย
ปล.อาจจะเล่าไม่เก่งนะคะ อาจจะดูวนไปวนมา ขอโทษด้วยนะคะ แต่อยากเอาเรื่องมาแชร์ให้ทุกคนได้อ่าน
ขอบคุณค่ะ