อยากให้มีการกลับมาคืนความยิ่งใหญ่หนังของลุงมาโนช

เรื่องเล่ากะดึก: โกดังหมายเลข 4 โรงงานแถวบ้านโพธิ์ ท่ามกลางความเงียบสงัดของนิคมอุตสาหกรรมย่านบ้านโพธิ์ เวลาตีสองสี่สิบห้าคือช่วงเวลาที่ดิ่งลึกที่สุดของคืน นนท์ พนักงานคลังสินค้าวัย 26 ปี ต้องเข้ากะด

หลังจาก six sense ลุงมาโนชย์แจ้งเกิด(เรื่องเดียวนั้นแหละ) หนังที่เหลือก็ออกมา คุ้มดีคุ้มร้าย ไม่ดีมากแต่ก็ไม่แย่ห่วยบัดซบ แต่พักหลังๆ ชักดูไม่ได้ ไม่รู้ไปทำอีท่าไหน ได้กำกับ Last Airbender เฉยเลย

เมื่อคืน ผมทำกิจกรรมที่ทำให้จิตใจดิ่งลงเหวที่สุดของเดือน คือการเขียนอวยพรบนลูกโป่ง  ผมให้ครูเขียนลูกโป่งเอาไว้   พอผมมาเห็นข้อความ บางข้อความก็ยิ้มได้ แต่มีข้อความหนึ่งที่ทำผมน้ำตาไหล คือคำว

ตามหาหนังฝรั่งหรือ ต่างประเทศ  แต่จำได้นิดหน่อยเคยดูใน TikTok นานมากแล้ว เป็นเรื่องราวของผู้หญิงที่ฆ่าคนหรือแก้แค้น พอฆ่าคนเสร็จก็โยนดอกไม้ไว้ที่เกิดเหตุค่ะ

ส่วนตัวผมได้ดูมาแล้วคิดว่า ผมได้ความรู้สึกของหนังบู๊สมัยลุงอาโนลแกยังฮอทกลับมาเลยนะ สนุกดีชอบครับเนื้อเรื่องไม่ได้เดาง่ายเหมือนเรื่องที่แล้วมาของหนังลุงแกทั้งสองในยุคหลังๆเลยด้วย ดูเลยคุ้มครับ