เลิกกับเเฟนผมว่าทุกคนต้องเคยครับ เเต่เคยเลิกกับคนที่รักมากๆไหมอะครับ ทำอะไรก็นึกถึง จะกิน จะนอน จะนั่ง จะไปไหนก็ยังนึกถึงอยู่ มันต้องใช้เวลานานเเค่ไหนครับ ทำตามที่ในเน็ตบอกๆกันนะครับ ไม่ได้ผลสักเรื่อง
     อยากลืมกลับจำ เจ็บตรงที่เราไม่ได้คุยกันอีกเลย มันมีเหตุผลอะไรที่สำคัญมากกว่าทำให้เราสองคนกลับมารักกันไม่ได้ เพื่อนๆบอกให้ตัดใจ เเต่ไม่เป็นเรา ใครก็ไม่เข้าใจหรอกครับ มีพ่อกับเเม่ มีครอบครัว อันนี้ผมเข้าใจครับ ท่านทั้งสองเเละทุกๆคนอยู่ข้างๆตลอด เเต่มันก้ยังไม่หายดี ไม่เคยเจอเเบบนี้ คนที่ผมคิดจิงจังจะคบยาวๆ ไม่คิดไม่ฝันว่าต้องมาจบเเบบนี้ เคยคิดนะครับ ว่าถ้าจะไม่ให้มาเป็นคู่กัน อย่ามาเลยดีกว่า การเจอกันของเรา มันดีมากครับเเต่มันโหดร้ายไปไหมครับเวลาเลิกกัน ใจของผู้หญิงจะยังมีความผูกพัน หรือ ความทรงจำดีๆที่เคยอยู่ด้วยกันไหมครับ ความรัก ความเป็นห่วงเป็นใย มันจะหมดเพียงเเค่คำว่าเลิกกันเลยไหมอะครับ ท่อนนี้ของเพลง ผมว่าอธิบายความรู้สึกของผมได้ดีมากๆเลยครับ ""แปลกดีที่หัวใจของคน พยายามจะลบเลือน ยิ่งจำยิ่งร้อนรน เมื่อรักใคร ฝังใจไร้เหตุผล"" เพลง ลืมฉันหรือยัง - แบชเชอร์ ใช้เวลานานเเค่ไหน ชีวิตมันต้องเดินต่อได้ อยากให้เขาเข้ามาอ่านนะครับ เเต่เขาไม่ได้เล่นพันทิพ
    อยากจะบอกเเค่ว่า "กลับมาได้นะ ยังรออยู่"
ฝากถึงคนที่คิดจะเลิกกับเเฟนนะครับ ก่อนเลิกกับหลังเลิก คนละโลกครับจริงๆครับ อธิบายเป็นตัวอักษรไม่ได้ เเต่ถ้าเจอกับตัวเองเดะน้ำตามันจะมาอธิบายเองครับ
เเล้วคนที่เคยเลิกกับเเฟนที่รักมากๆ เคยมีคู่ไหนกลับมารักกันไหมครับ เเล้วตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ
อยากรู้คนที่เคยเจอ ทำยังไงบ้าง บางทีอาจจะมีบางคำทำให้ผมคิดได้ เดินต่อได้
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ ขอบคุณสำหรับคำเเนะนำครับ  T T