สวัสดีค่ะเราเพิ่งสมัครมาเล่นใหม่ค่ะ เพราะความรักของเราเองมันมากเกินกว่าที่เราจะรับไหวค่ะ เราแค่ไม่อยากให้เพื่อนหรือคนรอบข้างทุกข์กับเราเวลาเห็นเราร้องไห้ค่ะ เรามีโอกาสได้อ่านกระทู้ต่างๆมากมายค่ะเราเห็นทุกคนมีกำลังใจขึ้นมาก เราเลยอยากมาระบายทางนี้ และหวังกับการแนะนำที่ดีค่ะ
ค่ะตัวเราเองคบกับแฟนค่อนข้างนานค่ะ สถานะมากกว่าแฟนค่ะ ครอบครัวทั้งสองฝ่ายต่างรับรู้ค่ะ ไปมาหาสู่บ้านเราบ้านเค้าบ่อยครั้งค่ะ เจอกันทุกวัน แรกๆทุกคนทุกคู่ยังไงก็ต้องรักกันดีค่ะ ไม่ทะเลาะกันค่ะ อาจเพราะหวานต้นจืดปลายค่ะ บางคู่ไม่เหมือนกันหรอกค่ะ และเราก็ไม่อยากให้ใครมาเหมือนด้วย เพราะมันทรมานมากค่ะ คบกันแรกเค้าเป็นคนที่ดีดูแลเทคแคร์เป๊ะเว่อร์มากค่ะ เราไม่เคยคิดเลยค่ะไม่ว่าอาจคบนานแค่ไหนคงไม่เปลี่ยนไป แต่กลับกันค่ะเค้ากลายเป็นคนละคน ถ้าเรารู้นิสัยตรงนี้เราคงกลัวผู้ชายคนนี้มากเลยค่ะ เพราะเค้าเป็นคนอารมณ์แรงลงไม้ลงมือค่ะ แต่เราก็ไม่หวั่นค่ะ เราพร้อมจะเผชิญหน้าต่อไป เวลาอยู่ที่บ้านถ้าเราทะเลาะกันก็จะมีคนคอยห้ามตลอดค่ะ แต่เราไม่เคยทำนะคะ เราได้แต่ร้องไห้กับเงียบค่ะ แล้วเราก็กลายเป็นคนที่ผิดไปส้ะทุกอย่างค่ะ เค้าว่าเราเป็นคนงี่เง่าค่ะ ไม่โต ไร้สาระค่ะ เราก็ใช้อารมณ์บ้างเวลาที่ทนไม่ได้
จนวันนึงเราสองคนก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันค่ะ(อยู่กันสองคน) เรารู้ทั้งรู้ค่ะว่าเราจะต้องโดนอะไรบ้าง และไม่มีใครจะมาคอยห้ามเวลาเราสองคนทะเลาะกันค่ะ แล้วก็จริงค่ะ เราค่อนข้างจะทะเลาะกันบ่อยค่ะ เราอยู่หอพักนะคะ เรานี่เหมือนโดนกระทืบแล่ะค่ะ เราก็ร้องไห้เสียงดังค่ะ มันก็เหมือนเราระบายเนาะ แต่เค้ายิ่งตบยิ่งตีเรา เค้าบอกเพราะเราไม่ยอมเงียบซักที เค้าจะตบตีเราเพื่อให้เราหยุดค่ะ แต่เราคิดว่ามันไม่ใช่ค่ะ มันไม่สมควรที่จะใช้กำลังกับผู้หญิง ถูกไหม๊คะ และเรื่องที่ส่วนมากหลายๆคู่เจอค่ะ เรื่องมือที่3
-จริงอย่างว่าค่ะ มีบ้างค่ะ เราจับได้ค่ะและเราก็ถาม เค้าบอกเราค่ะ ว่าเรางี่เง่า เค้าคุยกับเราแล้วไม่มีความสุขเค้าเลยคุยกับคนอื่นค่ะ พอเราฟังเหตุผลเราขาอ่อนค่ะ ทั้งๆที่เรายอมเค้าทุกอย่างค่ะ เราเจ็บตัวเพราะเค้า เราคุยกับเค้าเราร้องไห้เรายังไม่คิดจะมีใครเลยค่ะ แต่ทำไมเค้าถึงคิดแบบนี้กับเราก็ไม่รู้
เราอยากรู้ค่ะ ว่าเรายอมเค้ามากไปไหม๊ และทุกครั้งที่ทะเลาะ เราแทบจะไม่ใช่คนผิดเลยค่ะ แล้วเค้าก็จะใช้อารมณ์แล้วพูดให้ตัวเองถูกจนเรากลายเป็นคนที่ผิดเอง และก็ผิดไปทุกอย่างเลยค่ะ
ทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านเราขอบคุณมากค่ะที่ทนอ่านมาจนจบ แล้วทุกคนถ้าเป็นเราจะทำยังไงคะ ทุกคนจะยอมอยู่แบบนี้ไหม๊คะ เพราะเราห่วงเค้าคะ ไม่ใช่แค่เพราะเรารักเค้าอย่างเดียวนะคะ ไม่ใช่เราคิดไม่ได้นะคะ เรารู้ตัวแทบทุกอย่างเลยค่ะ แต่เราทนได้ค่ะ
ปล.ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ ไม่ขอให้ใครสงสารเรานะคะ
ยังจะทนอยู่กับชีวิตแบบนี้อยู่ไหม๊ถ้าเป็นแบบเรา และจะยอมแบบเราไหม๊???
ค่ะตัวเราเองคบกับแฟนค่อนข้างนานค่ะ สถานะมากกว่าแฟนค่ะ ครอบครัวทั้งสองฝ่ายต่างรับรู้ค่ะ ไปมาหาสู่บ้านเราบ้านเค้าบ่อยครั้งค่ะ เจอกันทุกวัน แรกๆทุกคนทุกคู่ยังไงก็ต้องรักกันดีค่ะ ไม่ทะเลาะกันค่ะ อาจเพราะหวานต้นจืดปลายค่ะ บางคู่ไม่เหมือนกันหรอกค่ะ และเราก็ไม่อยากให้ใครมาเหมือนด้วย เพราะมันทรมานมากค่ะ คบกันแรกเค้าเป็นคนที่ดีดูแลเทคแคร์เป๊ะเว่อร์มากค่ะ เราไม่เคยคิดเลยค่ะไม่ว่าอาจคบนานแค่ไหนคงไม่เปลี่ยนไป แต่กลับกันค่ะเค้ากลายเป็นคนละคน ถ้าเรารู้นิสัยตรงนี้เราคงกลัวผู้ชายคนนี้มากเลยค่ะ เพราะเค้าเป็นคนอารมณ์แรงลงไม้ลงมือค่ะ แต่เราก็ไม่หวั่นค่ะ เราพร้อมจะเผชิญหน้าต่อไป เวลาอยู่ที่บ้านถ้าเราทะเลาะกันก็จะมีคนคอยห้ามตลอดค่ะ แต่เราไม่เคยทำนะคะ เราได้แต่ร้องไห้กับเงียบค่ะ แล้วเราก็กลายเป็นคนที่ผิดไปส้ะทุกอย่างค่ะ เค้าว่าเราเป็นคนงี่เง่าค่ะ ไม่โต ไร้สาระค่ะ เราก็ใช้อารมณ์บ้างเวลาที่ทนไม่ได้
จนวันนึงเราสองคนก็ย้ายมาอยู่ด้วยกันค่ะ(อยู่กันสองคน) เรารู้ทั้งรู้ค่ะว่าเราจะต้องโดนอะไรบ้าง และไม่มีใครจะมาคอยห้ามเวลาเราสองคนทะเลาะกันค่ะ แล้วก็จริงค่ะ เราค่อนข้างจะทะเลาะกันบ่อยค่ะ เราอยู่หอพักนะคะ เรานี่เหมือนโดนกระทืบแล่ะค่ะ เราก็ร้องไห้เสียงดังค่ะ มันก็เหมือนเราระบายเนาะ แต่เค้ายิ่งตบยิ่งตีเรา เค้าบอกเพราะเราไม่ยอมเงียบซักที เค้าจะตบตีเราเพื่อให้เราหยุดค่ะ แต่เราคิดว่ามันไม่ใช่ค่ะ มันไม่สมควรที่จะใช้กำลังกับผู้หญิง ถูกไหม๊คะ และเรื่องที่ส่วนมากหลายๆคู่เจอค่ะ เรื่องมือที่3
-จริงอย่างว่าค่ะ มีบ้างค่ะ เราจับได้ค่ะและเราก็ถาม เค้าบอกเราค่ะ ว่าเรางี่เง่า เค้าคุยกับเราแล้วไม่มีความสุขเค้าเลยคุยกับคนอื่นค่ะ พอเราฟังเหตุผลเราขาอ่อนค่ะ ทั้งๆที่เรายอมเค้าทุกอย่างค่ะ เราเจ็บตัวเพราะเค้า เราคุยกับเค้าเราร้องไห้เรายังไม่คิดจะมีใครเลยค่ะ แต่ทำไมเค้าถึงคิดแบบนี้กับเราก็ไม่รู้
เราอยากรู้ค่ะ ว่าเรายอมเค้ามากไปไหม๊ และทุกครั้งที่ทะเลาะ เราแทบจะไม่ใช่คนผิดเลยค่ะ แล้วเค้าก็จะใช้อารมณ์แล้วพูดให้ตัวเองถูกจนเรากลายเป็นคนที่ผิดเอง และก็ผิดไปทุกอย่างเลยค่ะ
ทุกคนที่ได้เข้ามาอ่านเราขอบคุณมากค่ะที่ทนอ่านมาจนจบ แล้วทุกคนถ้าเป็นเราจะทำยังไงคะ ทุกคนจะยอมอยู่แบบนี้ไหม๊คะ เพราะเราห่วงเค้าคะ ไม่ใช่แค่เพราะเรารักเค้าอย่างเดียวนะคะ ไม่ใช่เราคิดไม่ได้นะคะ เรารู้ตัวแทบทุกอย่างเลยค่ะ แต่เราทนได้ค่ะ
ปล.ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ ไม่ขอให้ใครสงสารเรานะคะ