คือเราคบกับคนคนนึงได้ประมาน เกือบๆ 2เดือนละค่ะ นามสมมุติ เอละกัน
เมื่อก่อน เค้ากระตือรือล้นที่จะคุยกับเรามาก นอนเที่ยงคืนตีหนึ่งเพื่อคุยกับเรา .... ปกติค่ะกลายเปนเราที่ตกหลุมรักเค้าเข้าเต็มๆ
ตามประสา ผญ คิดเยอะคิดเล็กคิดน้อย ความรู้สึกเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา เค้าเริ่มห่างออกไป ไม่โทมาหา โทไปไม่รับ แค่สี่ทุ่มเองหลับเปนตายยยย เค้าบอกเหนื่อยค่ะ ครั้งแรก เรารับได้เข้าใจ เค้าต้องขับรถทำธุระให้ที่บ้านบ่อย และเราสองคนเป็นอิสลาม ช่วงนี้เป็นเดือน รอมฎอน ต้องละหมาดถึงประมาน 21.30 น. ถึงจะกลับบ้าน เรากะเค้ายุคนละ จังหวัดค่ะ เจอกันในบีทอค แล้วเค้าก้อขอเบอเราคุย
กลับมาเข้าประเด็น ตอนนั้นเรารับได้นะ ด้วยเหตุผลหลายๆอย่างคงเหนื่อยจิงๆ แล้วเราก้อไม่อยากเป็น ผญ งี่เง่า แต่พอไปดูในเกมเศรษฐี คะแนนเค้าเคลื่อนไหวตลอด มันเลยติดใจเราว่า เอะเหนื่อยแล้วไมเล่นเกมอ่ะ ยกโทรศัพท์โทรหาเราสักนิดเหนื่อยมากเลยหรอ อ่ะ เราก้อให้อภัยเค้าไปเมื่อเค้ามาขอโทษ เราถามเค้า ยังอยากคุยกะเราไหม?? เค้าบอก อยากคุย .... มันทำให้เรายิ้มได้นะ
ผ่านไป 2 3 วัน เอาอีกแล้ว มาอีกแล้ว เค้าบอกเดียวกับมาจากมัสยิสจะโทหานะ ... ตามสเต็ปค่ะ เราก้อรอ รอ รอ รอ!!! สี่ทุ่มจะครึ่ง ยังไม่โทรมา
ให้ตายเถอะ.. เราเลยโทไปเอง ไม่รับโทรศัพท์จ้าาาา เราก้อเฉยๆนะ ไม่เอะใจ พอรุ่งเช้านึกได้ เข้าไปดูเกมอีกครั้ง คะแนนเคลื่อนไหวจิงๆ จากที่ไม่ได้เล่นมาทั้งวัน มาเคลื่อนไหวเอาเมื่อคืน โห้เฟลลมาก ง่ะ คือเราค่อยดในเกมตลอดอ่านะ จะว่าโรคจิตจับผิดก้อช่างเหอะ แต่พอเห็นแบบนั้นมันก้อน้อยใจนะ เราคงมีความสำคัญไม่พอสำหรับเค้า เลยอยากจะถามดูว่า เราควรจะรอเค้าต่อไป รึบอกเค้าตรงๆว่าเรารอเค้าไม่ไหวแล้ว ?? เพราะตอนนี้บอกตรงๆความรู้มันไม่เหมือนเดิมนะ แล้วยังไม่แน่ใจว่า
เค้าจะทำแบบนี้กับเราอีกกี่ครั้ง มันกลายเปนมองเค้าไปในแง่ลบไปแล้ว มันอาจดูงี่เง่าสำหรับใครหลายคนนะ แต่ความรู้สึก ผญ มันละเอียดอ่อนจิงๆนะ T_T
คิดว่าผิดไหม??
เมื่อก่อน เค้ากระตือรือล้นที่จะคุยกับเรามาก นอนเที่ยงคืนตีหนึ่งเพื่อคุยกับเรา .... ปกติค่ะกลายเปนเราที่ตกหลุมรักเค้าเข้าเต็มๆ
ตามประสา ผญ คิดเยอะคิดเล็กคิดน้อย ความรู้สึกเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เมื่อไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา เค้าเริ่มห่างออกไป ไม่โทมาหา โทไปไม่รับ แค่สี่ทุ่มเองหลับเปนตายยยย เค้าบอกเหนื่อยค่ะ ครั้งแรก เรารับได้เข้าใจ เค้าต้องขับรถทำธุระให้ที่บ้านบ่อย และเราสองคนเป็นอิสลาม ช่วงนี้เป็นเดือน รอมฎอน ต้องละหมาดถึงประมาน 21.30 น. ถึงจะกลับบ้าน เรากะเค้ายุคนละ จังหวัดค่ะ เจอกันในบีทอค แล้วเค้าก้อขอเบอเราคุย
กลับมาเข้าประเด็น ตอนนั้นเรารับได้นะ ด้วยเหตุผลหลายๆอย่างคงเหนื่อยจิงๆ แล้วเราก้อไม่อยากเป็น ผญ งี่เง่า แต่พอไปดูในเกมเศรษฐี คะแนนเค้าเคลื่อนไหวตลอด มันเลยติดใจเราว่า เอะเหนื่อยแล้วไมเล่นเกมอ่ะ ยกโทรศัพท์โทรหาเราสักนิดเหนื่อยมากเลยหรอ อ่ะ เราก้อให้อภัยเค้าไปเมื่อเค้ามาขอโทษ เราถามเค้า ยังอยากคุยกะเราไหม?? เค้าบอก อยากคุย .... มันทำให้เรายิ้มได้นะ
ผ่านไป 2 3 วัน เอาอีกแล้ว มาอีกแล้ว เค้าบอกเดียวกับมาจากมัสยิสจะโทหานะ ... ตามสเต็ปค่ะ เราก้อรอ รอ รอ รอ!!! สี่ทุ่มจะครึ่ง ยังไม่โทรมา
ให้ตายเถอะ.. เราเลยโทไปเอง ไม่รับโทรศัพท์จ้าาาา เราก้อเฉยๆนะ ไม่เอะใจ พอรุ่งเช้านึกได้ เข้าไปดูเกมอีกครั้ง คะแนนเคลื่อนไหวจิงๆ จากที่ไม่ได้เล่นมาทั้งวัน มาเคลื่อนไหวเอาเมื่อคืน โห้เฟลลมาก ง่ะ คือเราค่อยดในเกมตลอดอ่านะ จะว่าโรคจิตจับผิดก้อช่างเหอะ แต่พอเห็นแบบนั้นมันก้อน้อยใจนะ เราคงมีความสำคัญไม่พอสำหรับเค้า เลยอยากจะถามดูว่า เราควรจะรอเค้าต่อไป รึบอกเค้าตรงๆว่าเรารอเค้าไม่ไหวแล้ว ?? เพราะตอนนี้บอกตรงๆความรู้มันไม่เหมือนเดิมนะ แล้วยังไม่แน่ใจว่า