ผมเป็นเด็กม.6คนนึงที่สับสนกับการเลือกคณะมากๆเพราะในตอนแรกผมตั้งใจไว้แล้วว่าอยากเป็นครูสังคมแต่ผมดันเรียนสายภาษามา ช่วงแรกๆผมก็มั่นใจแน่นอนว่าผมจะเป็นครูสอนสังคมเพราะผมชอบเรียนสังคมมากๆแต่พอเอาเข้าจริงแล้วผมไม่รู้ความสามารถมากพอที่จะเป็นได้ ผมก็เริ่มเครียดๆ มีครูอยู่คนนึงที่ครูสอนวิทยาศาสตร์ผมตอนม.5ก็เดินมาถามว่าทำไมถึงดูเครียดๆ ผมก็บอกครูไปว่าผมอยากเป็นครูสังคมแต่ผมไม่ค่อยมีความรู้มากพอ (เพระถ้าเป็นครูสังคมจะต้องรู้เรื่องต่างๆมากมายเรื่องรอบตัว เป็นต้น) พอผมพูดจบครูก็บอกกับผมประโยคนึงว่า " เธอไม่เหมาะที่จะเป็นครูหรอก " ตอนแรกที่ผมได้ยินผมนี้ทรุดเลยครับ ได้แต่พูดในใจกับตัวเองว่า เห้ยยความฝันกูเลยนะเว้ยถึงแม้จะทำไม่ได้ก็เหอะ แต่ครูก็บอกผมว่า " อย่างเธอเหมาะที่จะไปเป็นพวก นักบริหาร CEO ครูว่าน่าจะเหมาะกว่า
ผมก็ได้แต่เอาคำพูดของครูมาถามตัวเองว่ามันจริงรึป่าว แต่พอมาถึงงานที่เป็นงานที่แผนผมต้องทำทุกปี คืองาน วันชาติฝรั่งเศส ผมมีหน้าที่แค่ ดูแลคิวการแสดง แจกการ์ดเชิญ ดูแลการแสดงของน้องม.4 คอยยกโพเดียม ไม่ได้มีอะไรสำคัญมากมาย แต่เมื่อผมได้ลองทำแล้วมันทำให้ผมมีความสุขมากถึงจะไม่ได้มีบทบาทสำคัญแต่ผมก็ชอบมัน ในวันก่อนวันงานพวก ม.6 ซึ้งมีกันแค่ 9 คนก็ต่างทำงานที่ได้รับมอบหมายมาซึ่งผมก็ไปดูน้องม.4 ร้องเพลง คอยซ้อมให้น้องๆ แจกการ์ดเชิญให้กลุ่มสาระต่างๆกับเพื่อนอีกคนนึง ในที่สุดวันงานก็มาถึง ผมก็ทำทุกอย่างเหมือนที่ซ้อมกันมาตั้งแต่ต้น การแสดงทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี แล้วงานก็จบลง พอถึงคาบที่พวกผมทั้ง 9 คนต้องขึ้นไปเรียนภาษาฝรั่งเศส มาดาม ซึ่งเป็นคนที่คอยช่วยให้งานของพวกผมผ่านไปได้ด้วยดี ก็มาสรุปงานให้พวกผมฟัง เพื่อนๆของผมทุกๆคนได้รับคำชมอย่างทั่วหน้าผมเลยพลอยได้รับคำชมไปด้วย จนถึงตอนนี้ผมก็ยังสับสนอยู่ว่า จะเลือกอาชีพที่เป็นความฝันของเรา หรือ อาชีพที่เรารู้สึกชอบ ?
คุณเคยลังเลกับการเลือกคณะมั้ย ?
ผมก็ได้แต่เอาคำพูดของครูมาถามตัวเองว่ามันจริงรึป่าว แต่พอมาถึงงานที่เป็นงานที่แผนผมต้องทำทุกปี คืองาน วันชาติฝรั่งเศส ผมมีหน้าที่แค่ ดูแลคิวการแสดง แจกการ์ดเชิญ ดูแลการแสดงของน้องม.4 คอยยกโพเดียม ไม่ได้มีอะไรสำคัญมากมาย แต่เมื่อผมได้ลองทำแล้วมันทำให้ผมมีความสุขมากถึงจะไม่ได้มีบทบาทสำคัญแต่ผมก็ชอบมัน ในวันก่อนวันงานพวก ม.6 ซึ้งมีกันแค่ 9 คนก็ต่างทำงานที่ได้รับมอบหมายมาซึ่งผมก็ไปดูน้องม.4 ร้องเพลง คอยซ้อมให้น้องๆ แจกการ์ดเชิญให้กลุ่มสาระต่างๆกับเพื่อนอีกคนนึง ในที่สุดวันงานก็มาถึง ผมก็ทำทุกอย่างเหมือนที่ซ้อมกันมาตั้งแต่ต้น การแสดงทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี แล้วงานก็จบลง พอถึงคาบที่พวกผมทั้ง 9 คนต้องขึ้นไปเรียนภาษาฝรั่งเศส มาดาม ซึ่งเป็นคนที่คอยช่วยให้งานของพวกผมผ่านไปได้ด้วยดี ก็มาสรุปงานให้พวกผมฟัง เพื่อนๆของผมทุกๆคนได้รับคำชมอย่างทั่วหน้าผมเลยพลอยได้รับคำชมไปด้วย จนถึงตอนนี้ผมก็ยังสับสนอยู่ว่า จะเลือกอาชีพที่เป็นความฝันของเรา หรือ อาชีพที่เรารู้สึกชอบ ?