คืออยากปรึกษาให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นเราตัดสินใจเองไม่ถูก หากเปนเพราะเราเหนแก่ตัว
คือเรื่อง เรามีแฟนอยู่แล้วเป็นผู้ชาย แต่เราห่างกับแฟนมาเรียน แล้ววันหนึ่งเราได้เจอพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง เรารู้สึกชอบพี่เค้ามาก แต่โดยส่วนตัวเราไม่เคยชอบผู้หญิงด้วยกันมาก่อนไม่เคยคิดด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายเราก็ได้เปนแฟนกับพี่ผู้หญิงคนนั้น เราเลยตัดสินใจบอกเลยแฟนเรา เราคบพี่เค้าได้ระยะหนึ่ง แต่ทางบ้านพี่เค้ารับไม่ได้ที่เปนเพศเดียวกันพี่เค้าเปนคนรักครอบครัวมากเลยบอกเลิกเรา แต่พี่เค้าไม่ได้บอกเลยว่าที่บ้านไม่ให้คบปิดบังแล้วบอกเราว่าไม่ได้รักแค่คุยเห็นเปนน้องแต่ มันไม่ใช่สิ่งที่พี่เค้าทำมันคือรัก. เรามีอะไรกับพี่เค้าด้วย แล้วพี่เค้าก็พยายามไม่ยุ่งเกี่ยวเราบล๊อคเบอ บล๊อคFacebook. Line ทุกอย่าง เราร้องไห้หนักมาก. ช่วงนั้นปิดเทอมเราเลยไม่ได้เจอพี่เค้าเลย จนแฟนเก่าเรากลับมาคบกับเรา พอเปิดเทอมมาเปนซัมเมอร์พี่เค้าก็กลับมาบอกว่าพี่เปนพี่นะ ดูแลเอาใจใส่เรามากๆ จนเราเริ่มรักพี่เค้าอีกแต่ก็ต้องทะเลาะกันเพราะพี่เค้าไม่กล้าพูดไม่กล้าบอกความจิง จนถึงวันนั้น พี่เค้ามาสารภาพกับเราว่าขอโทษที่ทำให้เจ็บให้เสียใจมาตลอดเวลา9เดือน ความจริงแล้วพี่เค้ารักเรารักมากแต่ที่ต้องทำแบบนั้นเพราะแม่ไม่อยากให้แม่รู้ไม่อยากโกหกแม่ พี่เค้าไม่เคยโกหกแม่เลย. แล้วเราถามว่าแล้วมาบอกทำไมพี่เค้าบอกว่าเค้าไปหาน้ามาน้าบอว่าแม่คือคนให้ชีวิตแต่ไม่ใช่เจ้าชีวิตเราไม่ได้ทำผิดไรแค่รักเพศเดียวกัน น้าพี่เค้าโทไปคุยกะแม่ให้เราเลยได้กลับมาคบกัน. แต่เราก็ต้องปิดบังแฟนเรา. แอบคบสองคน เรารู้เราผิดแต่เราสงสารพี่เค้าเราคิดว่าตอนนั้นเราไม่รักพี่เค้าแล้วแต่เราไม่อยากให้เค้าเสียใจเราเลยคึยกะพี่เค้าไปเรื่อยๆจนความสัมพันธ์มันมากขึ้นเรื่อยเปนความรักอีกครั้งเรารักพี่เค้ามากแต่กะแฟนเราเราก็ไม่กล้าเลิกทิ้งเค้าไปเราคบกะแฟนมา3ปี. จนวันนึ่งเรารุสึกผิดมากเราเลบตัดสินใจบอกเลิกพี่เค้าไป แต่เราก็ทำใจไม่ได้เปนเพราะเรารักพี่เค้ามากเราผูกพันธ์เรายุกันแบบเข้าใจแบบเพื่อนมันมีความสุขมาก เราร้องไห้แต่เราต้องปล่อยไป พี่เค้าเสียใจมากเราสงสารแต่เราก็ทำได้แค่รับรุพี่เค้ายอมคุยกะแม่ยอมทุกอย่าง. แต่เราก็ทิ้งแฟนเราไม่ลงจริงๆ. หลังจากนั้นเราก็ทะเลาะกับพี่เค้าไม่คุยกะจัเปนพี่เปนน้องกันก็เปนไม่ได้. เดยวดีกันเดวทะเลาะกันเปนเพราะเรารักกันเราจึง้ปนพี่น้องกันไม่ได้ทนเหนใครมีคนใหม่ไม่ได้. จนตอนนี้เราก็มาดีกันแต่ไม่ได้เปนไรกันแต่ใจเรารุดีว่าพี่เค้ายังรักเราเราก็รักพี่เค้าแต่ติดตรงแฟนเรามาเรียนท้ดียวกับเราแล้วตอนนี้ แฟนเราเปนคนติดเพื่อนไม่ค่อยสนใจเราติดเกมเราร้องไห้ทะเลาะไม่เคยสนใจแต่ไม่ค่อยด่าไม่เคยทำร้ายตัวเก็บไว้ที่เราหมด แต่ไม่ค่อยรับผิดชอบไม่ตรงเวลาและไม่รักษาสัญญา. ผิดกับพี่เค้าที่รักษาสัญญาคำไหนคำนั้นตรงเวลา เปน ผู้ใหญ่เราอบอุ่นมีความสุขสบายใจไม่ต้องเครียดว่สเค้าจะไปไหนเลยรับผิดชอบสูงแต่ตึงไปนิด เราควรทำไงดีเรารักทั้งสองแต่คนล่ะเพศ. เราควรเลือกใคร
เราควรทำยังไง
คือเรื่อง เรามีแฟนอยู่แล้วเป็นผู้ชาย แต่เราห่างกับแฟนมาเรียน แล้ววันหนึ่งเราได้เจอพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง เรารู้สึกชอบพี่เค้ามาก แต่โดยส่วนตัวเราไม่เคยชอบผู้หญิงด้วยกันมาก่อนไม่เคยคิดด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายเราก็ได้เปนแฟนกับพี่ผู้หญิงคนนั้น เราเลยตัดสินใจบอกเลยแฟนเรา เราคบพี่เค้าได้ระยะหนึ่ง แต่ทางบ้านพี่เค้ารับไม่ได้ที่เปนเพศเดียวกันพี่เค้าเปนคนรักครอบครัวมากเลยบอกเลิกเรา แต่พี่เค้าไม่ได้บอกเลยว่าที่บ้านไม่ให้คบปิดบังแล้วบอกเราว่าไม่ได้รักแค่คุยเห็นเปนน้องแต่ มันไม่ใช่สิ่งที่พี่เค้าทำมันคือรัก. เรามีอะไรกับพี่เค้าด้วย แล้วพี่เค้าก็พยายามไม่ยุ่งเกี่ยวเราบล๊อคเบอ บล๊อคFacebook. Line ทุกอย่าง เราร้องไห้หนักมาก. ช่วงนั้นปิดเทอมเราเลยไม่ได้เจอพี่เค้าเลย จนแฟนเก่าเรากลับมาคบกับเรา พอเปิดเทอมมาเปนซัมเมอร์พี่เค้าก็กลับมาบอกว่าพี่เปนพี่นะ ดูแลเอาใจใส่เรามากๆ จนเราเริ่มรักพี่เค้าอีกแต่ก็ต้องทะเลาะกันเพราะพี่เค้าไม่กล้าพูดไม่กล้าบอกความจิง จนถึงวันนั้น พี่เค้ามาสารภาพกับเราว่าขอโทษที่ทำให้เจ็บให้เสียใจมาตลอดเวลา9เดือน ความจริงแล้วพี่เค้ารักเรารักมากแต่ที่ต้องทำแบบนั้นเพราะแม่ไม่อยากให้แม่รู้ไม่อยากโกหกแม่ พี่เค้าไม่เคยโกหกแม่เลย. แล้วเราถามว่าแล้วมาบอกทำไมพี่เค้าบอกว่าเค้าไปหาน้ามาน้าบอว่าแม่คือคนให้ชีวิตแต่ไม่ใช่เจ้าชีวิตเราไม่ได้ทำผิดไรแค่รักเพศเดียวกัน น้าพี่เค้าโทไปคุยกะแม่ให้เราเลยได้กลับมาคบกัน. แต่เราก็ต้องปิดบังแฟนเรา. แอบคบสองคน เรารู้เราผิดแต่เราสงสารพี่เค้าเราคิดว่าตอนนั้นเราไม่รักพี่เค้าแล้วแต่เราไม่อยากให้เค้าเสียใจเราเลยคึยกะพี่เค้าไปเรื่อยๆจนความสัมพันธ์มันมากขึ้นเรื่อยเปนความรักอีกครั้งเรารักพี่เค้ามากแต่กะแฟนเราเราก็ไม่กล้าเลิกทิ้งเค้าไปเราคบกะแฟนมา3ปี. จนวันนึ่งเรารุสึกผิดมากเราเลบตัดสินใจบอกเลิกพี่เค้าไป แต่เราก็ทำใจไม่ได้เปนเพราะเรารักพี่เค้ามากเราผูกพันธ์เรายุกันแบบเข้าใจแบบเพื่อนมันมีความสุขมาก เราร้องไห้แต่เราต้องปล่อยไป พี่เค้าเสียใจมากเราสงสารแต่เราก็ทำได้แค่รับรุพี่เค้ายอมคุยกะแม่ยอมทุกอย่าง. แต่เราก็ทิ้งแฟนเราไม่ลงจริงๆ. หลังจากนั้นเราก็ทะเลาะกับพี่เค้าไม่คุยกะจัเปนพี่เปนน้องกันก็เปนไม่ได้. เดยวดีกันเดวทะเลาะกันเปนเพราะเรารักกันเราจึง้ปนพี่น้องกันไม่ได้ทนเหนใครมีคนใหม่ไม่ได้. จนตอนนี้เราก็มาดีกันแต่ไม่ได้เปนไรกันแต่ใจเรารุดีว่าพี่เค้ายังรักเราเราก็รักพี่เค้าแต่ติดตรงแฟนเรามาเรียนท้ดียวกับเราแล้วตอนนี้ แฟนเราเปนคนติดเพื่อนไม่ค่อยสนใจเราติดเกมเราร้องไห้ทะเลาะไม่เคยสนใจแต่ไม่ค่อยด่าไม่เคยทำร้ายตัวเก็บไว้ที่เราหมด แต่ไม่ค่อยรับผิดชอบไม่ตรงเวลาและไม่รักษาสัญญา. ผิดกับพี่เค้าที่รักษาสัญญาคำไหนคำนั้นตรงเวลา เปน ผู้ใหญ่เราอบอุ่นมีความสุขสบายใจไม่ต้องเครียดว่สเค้าจะไปไหนเลยรับผิดชอบสูงแต่ตึงไปนิด เราควรทำไงดีเรารักทั้งสองแต่คนล่ะเพศ. เราควรเลือกใคร