คุณเคยมีเพื่อนรักไหม?
ต้องใช้ระยะเวลานานเท่าไหร่ เราถึงจะเรียกบุคคลเหล่านั้นว่าเพื่อนรักได้เต็มปากเราเองก็เป็นคนๆหนึ่งคะ ที่มีเพื่อนรัก เราเป็นคนทุ่มเทมาก ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ใด เดือนร้อนยังไง ให้ได้หมด เรามีแก๊งเพื่อน5คนคะ เราก็คบกันมาตั้งประถมจนมัธยมปลาย ใช่คะ เป็นระยะเวลาที่ยาวนานมาก กอดคอ ร้องไห้ เป็นทุกข์ด้วยกันมามากมาย เราคิดมาตลอดว่า พวกแกนี่แหละ คือเพื่อนแท้ เพื่อนที่จะประคองกันจนวันตาย พวกเรารู้ไส้รู้พุงกันดีคะว่าทุกๆคนในแก๊งใครเป็นไงนิสัยยังไง แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่ง… เราถูกทุกคนหมางเมิน ทุกคนเงียบ ไม่เหมือนเดิม ไม่คุยกับเราตรงๆ คล้ายๆมีอะไรก็เหน็บแนมเราตลอด สายตาที่มองก็เปลี่ยนไป บอกตรงๆตอนนั้นคิดมาก คิดจนฟุ้งซ่าน นี่เราทำอะไรผิดไป ทุกๆอย่างเปลี่ยนหมด มันเลยก่อก้อนเนื้อในใจเราว่าพวกแกเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น? จนพักหลังๆ เราทนไม่ได้ ที่ทุกคนเงียบก็เราแบบนี้ เราเลยต้องถอยออกมา เพื่อนทุกคนต่างให้กำลังใจ เราเองก็ไม่กล้าถามนะ ว่าทำไมทุกคนถึงทำเหมือนเราเป็น อากาศธาตุแบบนี้ คือช่วงนั้นแอบร้องไห้ มากก เพื่อนเรานี่เนอะอยู่ดีๆไม่คุยกับเรา ..
เราใช้เวลาอยู่นานกับการคิดทบทวนว่าตัวเองทำอะไรผิดไป ทำไมเพื่อนเราถึงหมางเมินแบบนี้ ? ใช้เวลาอยู่นานคะกว่าจะรู้สาเหตุ จนอยู่มาวันหนึ่ง (ขอสมมติชื่อนะคะ) Aมาบอกเราว่า ได้ลองไปถามเพื่อนๆกลุ่มเราดูแล้วว่าสาเหตุเกิดจากอะไร ? คำตอบที่ได้คือ “เราทำตัวเด่นเกินไป” คืออะไร โดยส่วนตัวเจ้าของกระทู้เป็นคนร่าเริง กล้าแสดงออกทุกๆอย่างคะ เป็นคนพูดมากด้วยนะ55555 พอได้ทราบถึงคำตอบน้ำตาไหลเลยคะ เราไม่รู้จะบรรยายความรู้สึก ณ ตอนนั้นยังไง คือมันพังมาก จนเราก็เดินไปบอกBเพื่อนอีกคนที่ให้คำปลอบเราอยู่ตลอด B เองก็ได้บอกกับเราว่า “อันที่จริงเราเองก็รู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่เราไม่กล้าบอกแก เพราะแกไม่เชื่อเรา” เราเลยถามต่อว่า “แล้วB รู้เรื่องนี้ได้ไง” Bตอบว่า “พวกนั้นนินทาแก เราบังเอิญนั่งอยู่ตรงนั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะแก คือมันหลายครั้งมาก คนอื่นก็รู้ แต่ไม่เคยมีใครกล้าบอกแกหรอก เราเห็นพวกแกรักกันมากไง” หลังจากที่นั่งคุยกับB เราก็เข้าเรียนปกติ มีงานที่เราต้องอาสา แล้วเพื่อนรักของเราก็พูดกระแทกน้ำเสียงขึ้นมาอีกว่า “เสนอหน้า” คือเราเก็บไม่อยู่เราปล่อยโฮออกมาเลย เราไม่เคยคิดเลยว่า เพื่อนที่เราเรียกว่าเพื่อนรัก เพื่อนที่คบกันมานาน ผ่านไรด้วยกันมานาน เพื่อนที่เราทุ่มเททุกอย่างให้ นี่หรอสิ่งตอบแทน ? เราท้อมาก แต่ต้องขอบคุณเพื่อนๆอีกหลายๆคนที่ฉุดเราขึ้นมา ปลอบใจ มอบทุกๆอย่างที่เรียกว่าความรักให้เรา ทำให้เราปลงกับเรื่องนี้มาก หรือบางทีเราอาจจะผิดเองก็ได้นะ ที่เราทำตัวเด่นเกินไป ฝากเป็นประสบการณ์นะคะ บางที่คนที่คุณเรียกว่าเพื่อนรักอยู่ตอนนี้ เค้าอาจจะทำร้ายคุณอยู่ข้างหลังก็ได้ ….
เเด่คนที่เราเรียกว่าเพื่อนรัก... เเด่คนที่เราไว้ใจ... เเด่คนที่เรารักมาก...
ต้องใช้ระยะเวลานานเท่าไหร่ เราถึงจะเรียกบุคคลเหล่านั้นว่าเพื่อนรักได้เต็มปากเราเองก็เป็นคนๆหนึ่งคะ ที่มีเพื่อนรัก เราเป็นคนทุ่มเทมาก ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ใด เดือนร้อนยังไง ให้ได้หมด เรามีแก๊งเพื่อน5คนคะ เราก็คบกันมาตั้งประถมจนมัธยมปลาย ใช่คะ เป็นระยะเวลาที่ยาวนานมาก กอดคอ ร้องไห้ เป็นทุกข์ด้วยกันมามากมาย เราคิดมาตลอดว่า พวกแกนี่แหละ คือเพื่อนแท้ เพื่อนที่จะประคองกันจนวันตาย พวกเรารู้ไส้รู้พุงกันดีคะว่าทุกๆคนในแก๊งใครเป็นไงนิสัยยังไง แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่ง… เราถูกทุกคนหมางเมิน ทุกคนเงียบ ไม่เหมือนเดิม ไม่คุยกับเราตรงๆ คล้ายๆมีอะไรก็เหน็บแนมเราตลอด สายตาที่มองก็เปลี่ยนไป บอกตรงๆตอนนั้นคิดมาก คิดจนฟุ้งซ่าน นี่เราทำอะไรผิดไป ทุกๆอย่างเปลี่ยนหมด มันเลยก่อก้อนเนื้อในใจเราว่าพวกแกเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น? จนพักหลังๆ เราทนไม่ได้ ที่ทุกคนเงียบก็เราแบบนี้ เราเลยต้องถอยออกมา เพื่อนทุกคนต่างให้กำลังใจ เราเองก็ไม่กล้าถามนะ ว่าทำไมทุกคนถึงทำเหมือนเราเป็น อากาศธาตุแบบนี้ คือช่วงนั้นแอบร้องไห้ มากก เพื่อนเรานี่เนอะอยู่ดีๆไม่คุยกับเรา ..
เราใช้เวลาอยู่นานกับการคิดทบทวนว่าตัวเองทำอะไรผิดไป ทำไมเพื่อนเราถึงหมางเมินแบบนี้ ? ใช้เวลาอยู่นานคะกว่าจะรู้สาเหตุ จนอยู่มาวันหนึ่ง (ขอสมมติชื่อนะคะ) Aมาบอกเราว่า ได้ลองไปถามเพื่อนๆกลุ่มเราดูแล้วว่าสาเหตุเกิดจากอะไร ? คำตอบที่ได้คือ “เราทำตัวเด่นเกินไป” คืออะไร โดยส่วนตัวเจ้าของกระทู้เป็นคนร่าเริง กล้าแสดงออกทุกๆอย่างคะ เป็นคนพูดมากด้วยนะ55555 พอได้ทราบถึงคำตอบน้ำตาไหลเลยคะ เราไม่รู้จะบรรยายความรู้สึก ณ ตอนนั้นยังไง คือมันพังมาก จนเราก็เดินไปบอกBเพื่อนอีกคนที่ให้คำปลอบเราอยู่ตลอด B เองก็ได้บอกกับเราว่า “อันที่จริงเราเองก็รู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่เราไม่กล้าบอกแก เพราะแกไม่เชื่อเรา” เราเลยถามต่อว่า “แล้วB รู้เรื่องนี้ได้ไง” Bตอบว่า “พวกนั้นนินทาแก เราบังเอิญนั่งอยู่ตรงนั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะแก คือมันหลายครั้งมาก คนอื่นก็รู้ แต่ไม่เคยมีใครกล้าบอกแกหรอก เราเห็นพวกแกรักกันมากไง” หลังจากที่นั่งคุยกับB เราก็เข้าเรียนปกติ มีงานที่เราต้องอาสา แล้วเพื่อนรักของเราก็พูดกระแทกน้ำเสียงขึ้นมาอีกว่า “เสนอหน้า” คือเราเก็บไม่อยู่เราปล่อยโฮออกมาเลย เราไม่เคยคิดเลยว่า เพื่อนที่เราเรียกว่าเพื่อนรัก เพื่อนที่คบกันมานาน ผ่านไรด้วยกันมานาน เพื่อนที่เราทุ่มเททุกอย่างให้ นี่หรอสิ่งตอบแทน ? เราท้อมาก แต่ต้องขอบคุณเพื่อนๆอีกหลายๆคนที่ฉุดเราขึ้นมา ปลอบใจ มอบทุกๆอย่างที่เรียกว่าความรักให้เรา ทำให้เราปลงกับเรื่องนี้มาก หรือบางทีเราอาจจะผิดเองก็ได้นะ ที่เราทำตัวเด่นเกินไป ฝากเป็นประสบการณ์นะคะ บางที่คนที่คุณเรียกว่าเพื่อนรักอยู่ตอนนี้ เค้าอาจจะทำร้ายคุณอยู่ข้างหลังก็ได้ ….