เชิญชวนเพื่อนๆแต่งกลอนบทชมโฉม ( มธุรสวาที )

หอบรักแท้แถมแย้มยิ้มพริ้มฝากให้ หวังได้ใช้เป็นประโยชน์ปรารถนา จะเด็ดดอกสีหมอกขาวร้อยมาลา หรือจักพากิ่งรักไปปักชำ คือน้ำใจใครคนหนึ่งคะนึงอยู่ ก็ไม่รู้จะดีร้ายหรือขันขำ ฝากกิ่งรักสักกิ่งหนึ่งพร้อมน้ำคำ

"บุษบา" (กลบท มธุรสวาที) #  รักร้อนรุ่ม  สุมรติ*  ดวงยิหวา*งดงามเปรียบ ปานฟ้า  กระยาหงัน*นวลละออง  ผ่องพักตร์  ประจ

0 สุดรอคอย .. ค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า กี่ภพกาลผ่านเล่าที่เฝ้าหา เหมือนพิมพ์ภาคฝากมั่นลงสัญญา ให้ตรึงตราแต่ในน้ำใจเดียว 0 เกิดแต่เมื่อ .. ออดอ้อนเจ้าอ่อนน้อย ที่เฝ้าคอยโต้ตอบให้ลอบเหลียว สายใย-อย่างแฝงเร้น

มาลีโชยกลิ่นน้าว..........................รัญจวน แย้มกลีบดุจเชิญชวน........................ยั่วเย้า ภมรเคลิบเคลิ้มรวน..........................จิตป่วน คลอคลุกแลเคลียเคล้า......................ดื่มลิ้ม

0 เผยออกมาสักทีจะดีไหม ซ่อนเร้นอยู่ทำไม .. หนอ-ใจนั่น เมื่อต่างก็ .. มีใจมอบให้กัน พร้อมใฝ่ฝันเฝ้าอยู่ .. อย่างรู้คอย 0 คิดถึง .. ละห้อยเห็นเมื่อเร้นหน้า ด้วยแววตาว่างเปล่า-คู่เหงาหงอย เพียงเพราะภาพจั

0 ระยะห่างถ่างออกเหมือนบอกว่า ที่ผ่านตาผ่านหูได้รู้เห็น ทั้งเรื่องถกยกแย้งค่อยแต่งเป็น ความยากเข็ญในวิถีแห่งลีลา 0 เมื่อหยอกล้อขวางคั่นด้วยงันเงียบ การณ์จะเปรียบก็ชี้บ่งอยู่ตรงหน้า หวานเคยหวานก็สิ้นแล

หิ่งห้อย... หิ่งห้อยน้อยรอนร้อนร่อนปีกฝัน เรืองอำพันท่ามราตรีพิศมัย สู่ท้องทุ่งจรุงพฤกษ์พงไพร เกาะยอดไหวใบข้าวราวสัญชาตญาณ จะหอบสร้อยร้อยวจีมีมนต์ขลัง อังบุหลันกลั่นหยาดดาวพราวผสาน กะจิดริดยิบย่อยรอ