เชิญชวนเพื่อนๆแต่งกลอนบทชมโฉม ( มธุรสวาที )

0 เจ้าเอย .. เมื่อเผยความก็งามนัก ผ่านถ้อยวรรคอักษร .. ออดอ้อนเหลือ จึงพร้องความละเมียดละมุนเข้าจุนเจือ หวังโอบเอื้อประโลมทั่วทั้งหัวใจ 0 เรียงร้อยผ่านกานท์กรองทำนองเสนาะ เพื่อออเซาะโสตสดับความขับไข ส

"บุษบา" (กลบท มธุรสวาที) #  รักร้อนรุ่ม  สุมรติ*  ดวงยิหวา*งดงามเปรียบ ปานฟ้า  กระยาหงัน*นวลละออง  ผ่องพักตร์  ประจ

-๑- 0 ค่อยค่อยก่อรูปวาง .. ก่อนสางหม่น จะเคลื่อนพ้นผ่านล่วง .. เมื่อดวงสูรย์ ลอยเลื่อนขึ้นโชนช่วงเป็นดวงกูณฑ์ ผ่านจำรูญจำรัสโลมปัถวี 0 เงียบงันทั้งเหน็บหนาว .. ที่พราวหยาด พร้อมโอภาสดวงศศินใกล้สิ้นสี

มาลีโชยกลิ่นน้าว..........................รัญจวน แย้มกลีบดุจเชิญชวน........................ยั่วเย้า ภมรเคลิบเคลิ้มรวน..........................จิตป่วน คลอคลุกแลเคลียเคล้า......................ดื่มลิ้ม

หอบรักแท้แถมแย้มยิ้มพริ้มฝากให้ หวังได้ใช้เป็นประโยชน์ปรารถนา จะเด็ดดอกสีหมอกขาวร้อยมาลา หรือจักพากิ่งรักไปปักชำ คือน้ำใจใครคนหนึ่งคะนึงอยู่ ก็ไม่รู้จะดีร้ายหรือขันขำ ฝากกิ่งรักสักกิ่งหนึ่งพร้อมน้ำคำ

0 สุดรอคอย .. ค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า กี่ภพกาลผ่านเล่าที่เฝ้าหา เหมือนพิมพ์ภาคฝากมั่นลงสัญญา ให้ตรึงตราแต่ในน้ำใจเดียว 0 เกิดแต่เมื่อ .. ออดอ้อนเจ้าอ่อนน้อย ที่เฝ้าคอยโต้ตอบให้ลอบเหลียว สายใย-อย่างแฝงเร้น

๐ เพียงสัมผัสสำนวนอันไพเราะ ก็วิเคราะห์ได้ถึงฝีมือเขียน เพียงสัมผัสอุบายอันแนบเนียน ก็รู้คงแก่เรียนด้วยแนวคิด ๚ ๐ เพียงสัมผัสอักษรอันอ่อนไหว ก็หลงใหลเคลิบเคลิ้มในดวงจิต เพียงสัมผัสลายลักษณ์ที่นิรมิต

0 เผยออกมาสักทีจะดีไหม ซ่อนเร้นอยู่ทำไม .. หนอ-ใจนั่น เมื่อต่างก็ .. มีใจมอบให้กัน พร้อมใฝ่ฝันเฝ้าอยู่ .. อย่างรู้คอย 0 คิดถึง .. ละห้อยเห็นเมื่อเร้นหน้า ด้วยแววตาว่างเปล่า-คู่เหงาหงอย เพียงเพราะภาพจั