อย่างที่บอกค่ะ เราคิดถึงแฟนเก่า
บางคนอาจจะบอกว่ามาบอกให้ฟังทำไม เราอึดอัดมากค่ะ ไม่รู้จะหันหน้าไปพูด ไประบายกับใคร อย่าเพิ่งเบื่อนะค่ะ
เราคบกันมา 8 ปี ค่ะ ถือว่านานพอสมควร มีลูกด้วยกัน 1 คน ค่ะ
เราเองที่เป็นคนผิดเรานอกใจเค้าไปคุยกับผู้ชายคนอื่น เค้าก็เลยไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นบ้าง
พอเรารู้ว่าเค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่น เราก็เลยหยุดคุยกับผู้ชายคนนั้นไป
จากนั้นเค้าก็เริ่มไปหากัน มีอะไรกันจนผู้หญิงคนนั้นตั้งท้อง
จากนั้นเราก็เริ่มทำใจ ต่างคนต่างเงียบ เค้าก็คุยกับเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่าเรารู้เรื่องทุกอย่าง
เราอาศัยอยู่บ้านแฟนอ่ะค่ะ วันจันทร์ - วันพฤหัส เค้าจะนอนที่บ้าน เพราะเค้าต้องทำงาน แต่พอวันศุกร์เค้าทำงานเสร็จเค้าก็จะไปหาผู้หญิงคนนั้น ปล่อยให้เราอยู่บ้านกับลูก เป็นแบบนี้เป็นเวลา 1 ปี กะอีก 3 เดือนได้
แต่ในระยะเวลา 1 ปี กว่า นี้ เราเองก็มีแฟนใหม่ แฟนใหม่เรารับรู้เรื่องทุกอย่าง และก็ยอมรับเราได้
เราเสียใจมากจิงๆ แต่ก็ต้องอยู่เพื่อลูก จนในที่สุดเราตัดสินใจออกมาจากบ้านนั้น
และเสียใจยิ่งกว่านั้นคือ เราออกจากบ้านนั้นได้แค่ 4 วัน เค้าเอาเมียใหม่มาอยู่บ้านนั้นแทนที่เราแล้ว
เราออกมาอยู่ไม่ไกลจากบ้านเค้าเท่าไหร่ เพราะลูกของเราก็ยังอยู่บ้านเค้า เรายังไม่อยากจากลูกไปไหน
เราออกมาจากบ้านนั้นได้ 5 เดือนแล้ว ตอนแรกเราก็คิดว่าจะตัดใจจากเค้าได้จิงๆ แต่ใจจิงแล้วมันไม่ใช่เลย
เราไปหาลูกก็ไปเจอเค้าอยู่ด้วยกัน มีลูกใหม่ด้วยกัน บอกเลยค่ะว่าเจ็บมาก แต่ก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไร
เราอยู่กับเค้ามากกว่าอยู่กับพ่อแม่ตัวเองเสียอีก
ยอมรับค่ะว่าทุกวันนี้เรายังรักเค้าอยู่ แต่เราจะไปเรียกร้องเค้ากับคืนมาก็ไม่ใช่ เค้าก็มีครอบครัวใหม่ที่ดูมีความสุขไปแล้ว
ใจเราอยากจะกับไปขอคืนดีกับเค้า แต่ก็ไม่ก้าค่ะ
เราคิดถึงเค้ามากจิงๆ เห็นแล้วอยากเข้าไปกอด แต่ก็ทำไม่ได้
ขอบคุณนะค่ะที่เสียเวลาอ่านมาถึงตงนี้
เราไม่รู้จะหันหน้าไปคุยกับใครแล้วจิงๆค่ะ
ขอโทษนะค่ะที่เอาเรื่องไร้สาระมาบ่นให้ฟัง
ยินดีรับข้อเสนอแนะของทุกคนนะค่ะ
ปล.ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความคิดเห็นค่ะ
คิดถึงแฟนเก่า เราผิดมั้ยค่ะ
บางคนอาจจะบอกว่ามาบอกให้ฟังทำไม เราอึดอัดมากค่ะ ไม่รู้จะหันหน้าไปพูด ไประบายกับใคร อย่าเพิ่งเบื่อนะค่ะ
เราคบกันมา 8 ปี ค่ะ ถือว่านานพอสมควร มีลูกด้วยกัน 1 คน ค่ะ
เราเองที่เป็นคนผิดเรานอกใจเค้าไปคุยกับผู้ชายคนอื่น เค้าก็เลยไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นบ้าง
พอเรารู้ว่าเค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่น เราก็เลยหยุดคุยกับผู้ชายคนนั้นไป
จากนั้นเค้าก็เริ่มไปหากัน มีอะไรกันจนผู้หญิงคนนั้นตั้งท้อง
จากนั้นเราก็เริ่มทำใจ ต่างคนต่างเงียบ เค้าก็คุยกับเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่าเรารู้เรื่องทุกอย่าง
เราอาศัยอยู่บ้านแฟนอ่ะค่ะ วันจันทร์ - วันพฤหัส เค้าจะนอนที่บ้าน เพราะเค้าต้องทำงาน แต่พอวันศุกร์เค้าทำงานเสร็จเค้าก็จะไปหาผู้หญิงคนนั้น ปล่อยให้เราอยู่บ้านกับลูก เป็นแบบนี้เป็นเวลา 1 ปี กะอีก 3 เดือนได้
แต่ในระยะเวลา 1 ปี กว่า นี้ เราเองก็มีแฟนใหม่ แฟนใหม่เรารับรู้เรื่องทุกอย่าง และก็ยอมรับเราได้
เราเสียใจมากจิงๆ แต่ก็ต้องอยู่เพื่อลูก จนในที่สุดเราตัดสินใจออกมาจากบ้านนั้น
และเสียใจยิ่งกว่านั้นคือ เราออกจากบ้านนั้นได้แค่ 4 วัน เค้าเอาเมียใหม่มาอยู่บ้านนั้นแทนที่เราแล้ว
เราออกมาอยู่ไม่ไกลจากบ้านเค้าเท่าไหร่ เพราะลูกของเราก็ยังอยู่บ้านเค้า เรายังไม่อยากจากลูกไปไหน
เราออกมาจากบ้านนั้นได้ 5 เดือนแล้ว ตอนแรกเราก็คิดว่าจะตัดใจจากเค้าได้จิงๆ แต่ใจจิงแล้วมันไม่ใช่เลย
เราไปหาลูกก็ไปเจอเค้าอยู่ด้วยกัน มีลูกใหม่ด้วยกัน บอกเลยค่ะว่าเจ็บมาก แต่ก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไร
เราอยู่กับเค้ามากกว่าอยู่กับพ่อแม่ตัวเองเสียอีก
ยอมรับค่ะว่าทุกวันนี้เรายังรักเค้าอยู่ แต่เราจะไปเรียกร้องเค้ากับคืนมาก็ไม่ใช่ เค้าก็มีครอบครัวใหม่ที่ดูมีความสุขไปแล้ว
ใจเราอยากจะกับไปขอคืนดีกับเค้า แต่ก็ไม่ก้าค่ะ
เราคิดถึงเค้ามากจิงๆ เห็นแล้วอยากเข้าไปกอด แต่ก็ทำไม่ได้
ขอบคุณนะค่ะที่เสียเวลาอ่านมาถึงตงนี้
เราไม่รู้จะหันหน้าไปคุยกับใครแล้วจิงๆค่ะ
ขอโทษนะค่ะที่เอาเรื่องไร้สาระมาบ่นให้ฟัง
ยินดีรับข้อเสนอแนะของทุกคนนะค่ะ
ปล.ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความคิดเห็นค่ะ