เพิ่งรู้ว่าร้องไห้ด้วยความอิ่มเอมใจ เป็นอย่างไร ... ขอบคุณ "ข้าบดินทร์"

ตามหัวข้อนะคะ เสียใจ เสียดาย เศร้ามาหลายวันที่จะไม่ได้ดูข้าบดินทร์อีก แต่ไม่ได้ร้องไห้ นั่งดูละคร แม้กระทั่งฉากลาจากของคุณเหม ก็ไม่ได้ร้อง (อาจจะเป็นเพราะทราบเรื่องอยู่แล้ว)

มาน้ำตาไหลเอาจริง ๆ ก็ตอนฉากจบ ที่รวมเอาทุกสิ่งทุกอย่างในละครเรื่องนี้ที่จขกท.รัก ... พี่เหม น้องลำดวน แม่พังโตและลูก ผืนดิน ผืนน้ำ และแผ่นฟ้าที่สวยงาม และสุดท้าย คำสอนของพระยาบริรักษ์


เลยเพิ่งรู้ ... ร้องไห้ด้วยความอิ่มเอมใจ รู้สึกอย่างไร  

...
...
...

ขอบคุณทีวีซีน ขอบคุณคุณปิ่น ขอบคุณเจ้าของบทประพันธ์และบทโทรทัศน์ ขอบคุณคุณหนุ่ม ขอบคุณน้องเจมส์ มาร์ น้องแมท และนักแสดงทุกคน (และทุกเชือก ^^) ทีมงานด้วยนะคะ


และสุดท้าย ขอบคุณผืนแผ่นดินไทย ที่ให้จขกท.และครอบครัวอาศัยอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข อาจจะทำอะไรไม่ได้มาก แต่จะขอรัก และจะสอนลูกให้รัก และเป็นคนดีของชาติบ้านเมืองตลอดไปค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่