พ่อเหม เวลายิ้ม เห็นฟัน น่ารักน่าเอ็นดูนะเจ้าค่ะ

นั่งดูย้อนหลังแล้ว ฟินมากกก สายตาพ่อเหมช่าง... :*:*:*:*

ฉากที่พ่อเหมเดินถือช่อคล้ายๆดอกไม้มาแล้วทำหน้าหนักใจ ไอเราก็นึกว่าพ่อแกจะโรแมนติก เอาไปเซอร์ไพรส์เจ้าลำดวน ...แต่ที่ไหนได้ พอเดินพ้นมากลับเป็นเหล่าควาญทั้งหลายกำลังต่อแถวแก้กรรมหลังดูนางรำซ้อมจบ อิฉ

ว่าจะขอสมัครเป็นเป็นช้างเกเร ให้พ่อเหมปราบเสียสักหน่อย พ่อเหมช่างหน้าตาเหมือนโจรป่า...ล่าหัวใจ #ยอมแล้วทูลหัวอยากมีปั๋วเป็นควาญช้าง #ไปสุรินทร์แป๊บ #ควาญช้างหล่อบอกต่อด้วย

เจมส์ มาร์ โชคดีมาก ที่เข้าวงการแล้วได้บทนี้ แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น ถ้าพ่อเหมไม่เก่ง เอาบทนี้ไม่อยู่ ก็คงจะไม่รอด เพราะเรื่องนี้คือชีวิตของพ่อเหมตลอดเรื่อง แต่บทนี้ ทำได้พ่อเหมได้ทั้งฝึกดาบ หมัดมวย ดราม่

ปกติเป็นคนที่นิยมดูละครที่เจืออารมณ์ขันอย่างชาญฉลาดอยู่แล้ว แต่ละครพีเรียด (ซึ่งเพิ่งเริ่มมาดูจริงจังตอนลูกทาส) โดยเฉพาะประเภทอิงประวัติศาสตร์รักชาติ โทนจะค่อนข้างซีเรียสจริงจัง ในความรู้สึกน่ะนะ แต่เ

วันนี้นอกจากจะยิ้มไปกับความหวานของพ่อเสดียงกับแม่นางรำแล้ว ก็อดจะอมยิ้มไปกับความน่ารักและชาญฉลาดของบรรดาช้างๆไม่ได้เลย ช้างสังข์ จอมป่วนชอบทำวงแตก ฮีวิ่งได้เสียวใส้และกวนมาก แถมเอาไม้เขวี้ยงใส่ท่านขุน

แม่ลำดวนน้องน้อย ตามต้อยๆพี่ชายเหม มาแต่หนไหน แม้พี่ต้องตกต่ำยากแค้นสักเพีบงใด แต่หัวใจลำดวนยังคำนึง มาวันนี้ลำดวนมาเจอพี่เหมในสภาพควาญช้างผู้ต่ำต้อย พี่ชายอยากคุยอยากดูแลน้องสักเพียงใดแต่ก็ต้องแกล