ข้าบดินทร์ – พ่อเหมรำดาบ ข้างแม่พังโต กลางแสงอัสดง ความสวยงามที่ไม่ต้องการ CG

ในยุคนี้ CG (Computer Graphic) พัฒนาไปมากจน บางครั้ง เราแทบไม่ต้องออกไปถ่ายทำที่สถานที่จริงกันแล้ว ไม่ต้องลงทุนสร้างฉากอะไรมากฉาย ไม่ต้องจัดแสง รอแสง แค่มี blue screen/green screen ก็สามารถสร้างสรรค์ ภาพทุกสิ่ง ได้ด้วยปลายนิ้ว ราวกับมายากลก็ไม่ปาน

แต่สำหรับฉากนี้ ซีนนี้ ช่วงเวลาที่พ่อเหม พ้นจากตะพุ่น มาดำเนินชีวิตหากินด้วยการเป็นควาญช้าง ของโรงช้างนอก ใต้อาณัติ ขุนศรีไชยทิตย์ผู้เมตตา ถึงจะเป็นควาญ พ่อเหมก็ไม่ลืมฝึกฝนวิชาดาบอาทมาต ที่ได้ร่ำเรียนมากจากหลวงปู่ยม และยังได้พัฒนาฝึกฝนมากขึ้นเรื่อยๆ



นี่เป็นฉากที่ไม่ได้อยู่ในหนังสือ รึ บทละคร เป็นฉากเสริมแบบฉับพลัน เพราะ ผู้กำกับ คุณหนุ่มอรรถพร เดินไปเห็นแสงตอนพระอาทิตย์ตก ฉาบขอบฟ้าเป็นสีทองส้มหม่น เห็นปุ๊บ ก็ปิ๊งปั๊บ เรียกพระเอก เจมส์ มาร์ และ ช้างมาเข้าฉากทันที ทั้งเช็ท เตรียม ถ่าย ใช้เวลา 10 นาที ถ้าผิดพลาดแม้แต่ส่วนใดส่วนหนึ่ง คงไม่ได้แสงแบบนี้อีกแล้ว เจมส์ ต้องรำดาบให้เป๊ะ ไม่มีสิทธิเทค น้องหมวยช้างสาวก็ห้ามเดินเล่นหลุดกล้อง นี่คือ ภาพที่ได้จาก 10 นาทีนั้น






แสงอัสดงยามผีตากผ้าอ้อม กึ่งกลางวัน กึ่งกลางคืน เสมือนชีวิตของพ่อเหม ในขณะนี้ มิได้ตกต่ำเช่นที่ผ่านมา หากก็มิได้เจริญไปสู่ที่ๆ เคยยืนแต่อย่างใด