รักเพื่อนในห้องเดียวกัน เรื่องเริ่มต้น....
ตั้งแต่ ม.4 วันแรกแห่งการเปิดเรียน จำได้ติดตาเลยว่า วันนั้นจะเอาถังขยะไปเท (เพื่อสร้างภาพอ่ะ) *แบบว่า วันแรกต้องทำตัวน่าคบน่ะ55
ต่อมาเลยมาใส่รองเท้า มีเสียงผู้ ญ พูดว่า "ช่วยไหมคร่ะ!" เอะเราก้ตกใจ.... เลยมองขึ้นไป เห็นหน้าเทอคนนั้น ยืนอยู่กับเพื่อผู้ ญ อีกคน (เพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ ม.1) ขณะนั้นโดยมีแสงอาทิตย์ยามเช้าส่องแสงผ่านเส้นผมบางๆของเธอ(คล้ายๆออลล่า ก้ไรงี้อ่ะ) ตอนนั้นคือโดนตั้น...จังๆๆ แล้วผู้ ญ คนนั้นก้ถามอีกทีว่า
"จะให้ช่วยไหมนิ" แต่ผมก้ตอบไปว่า ไม่เป็นไรครับ....(เราก้เขินน่ะ เดินไปยิ้มไป...55) เวลาต่อมา ก้ทำความรุ้จักกันในห้อง ต้างฝ่ายต่างจับกลุ่มใครกลุ่มมันแต่ผมก้เสนอหน้าไป...เราขอยุด้วยสิ....(เพื่อนเก่าที่เคยเรียน มัน เพร่งจิต สายตา พิฆาตมองมา ผมก้เลยถอย) แล้วผมก้ไปถามชื่อเทอคนนั้น... ผู้ ญ คนนั้น
(นามสมมุตินะครับว่า กี้ ก้แล่วกัน) พอเลิกเรียนน่ะครับ.....ก้รีบกลับบ้านทันที เปิด คอมพิวเตอร์ ออนเฟส เข้าสู่โหมดค้นหา .....หาๆๆๆทั้งคืนก้ไม่เจอ รายชื่อเฟสของเทออ่ะ ผมก้เลยวางแผนใหม่ เลยลองแอบเขียนชื่อจิง กี้ไว้ เพื่อรองไปค้นหาดู แต่เอ้ยยย มันก้เห็นจิงแหะ....จะรอไรยุล้าาา ก้เพิ่มเพื่อนสิคร่า
โดยไม่กี่วินาที มันก้ขึ้นว่า....45498654 รับแอดแล้ว คือตอนนั้นฟินเลย...อ่ะ ผมก้เริ่มสร้างความสัมพันธ์ทีละเล็กที่ละน้อย(ก้คนมันกลัวโดนจับได้)ความรักเพื่อนร่วมห้องมันลำบากน่ะบางที และผมก้หยุดคุยอ่ะ....แต่ก้ไม่เคยลืมน่ะ ว่าคนนี้ยังใช่สำหรับเรายุ
พอขึ้นม.5 ผมก้มีคนมาจีบ(ช่วงนี้แหละ เป็นช่วง2จิต 2ใจ) แต่ผมก้คุยกับกี้อย่างสนิทสนมกัน ผมก้บอกเรื่องทุกอย่างที่อยุ่ในใจที่ไม่เคยพูดออกมาให้กี้ฟังตลอก จนมาวันนึงผมตัดสินใจจะบอกกี้ ขอโอกาส ซักครั้งได้ไหม .....คือเราชอบอ่ะ
ผมก้ทักแชตกี้ว่า
ผม:เรามีไรจะให้เล่น (กี้ก้ตกลงเล่นด่วย) ผมก้บอกว่า หลับตา 1นาที และยื่นมือออกมา กำมือไว้ ปล่อยนิ้วก้อยออกมา แล่วพูดว่า "เป็นแฟนกันไหม"ขอโอกาส เปิดโอกาส ได้รักเทอหน่อยจะได้ไหม
กี้: เงียบ ซักพัก ออฟไลน์ ข้ามวัน
ผมเลยทักไปขอโทษว่า ผมพูดเล่น โดยกี้ก้ตอบมาว่า...โล่ง อก!ผมนิ ขนรกขนพอง เหมือนจะสิ้นใจ จิตใจนิลอยไปไกลเลย แล้วเราก้ ห่างกัน
ต่อมา รุ่นพี่มาจีบผมเหมือนกันขณะนั้น ผมก้เลยตกลงคบกับพี่เขา
ต่อมา ม.6 คือ ตอนนี้ ผมก้คบกับรุ้นพี่ ได้ 1ปี 4เดือน ผมก้เลิกไปเพราะ ยังลืม กี้ไม่ได้ เพราะเรายุห้องเดียวกัน เห็นกันทุกวันก้ยิ่งรัก ใครมาจีบ ผมก้ยุห่างๆๆ คอยมอง...ดู เห้อชีวิต!....จนตอนนี้ ก้คุยกันน่ะกับกี้ แค้กี้คงคิดกับเราแค่เพื่อน ผมก้ขอแค่ คอยมอง คอยดูอยู่ห่างๆ อยากยุใกล้... คงอีกไม่นานคงจะจากกัน....จะจบ...แต่ไม่อยากจากกัน ผมอึดอัดน่ะ โอ้ยยยยยยยยยยยย ทำไงดี ทำไงงงงงงง
นิสัยกี้: คนดี มีระเบียบ เรียบง่าย สุภาพ อ่อนหวาน (ง่ายๆๆน่ะ อย่างกะคุณสตรีไทย)
นิสัยผม : คนกวนตรีน คนตลกน่ะ ชอบแกล้งเพื่อน สุภาพเฉพาะกี้ คนโหด เถื่อนแบบไม่มีลิมิต กลบเกลื่อนความรุสึกตัวเองเก่ง คนเข้าใจยาก บางทีก้ร้าย บางทีแม้งก้ดีอย่างกะสมพานวัดอ่ะ
อยากขอโอกาสบ้าง...เพราะเราชอบเทอ...มากกว่าเพื่อนร่วมห้อง
ตั้งแต่ ม.4 วันแรกแห่งการเปิดเรียน จำได้ติดตาเลยว่า วันนั้นจะเอาถังขยะไปเท (เพื่อสร้างภาพอ่ะ) *แบบว่า วันแรกต้องทำตัวน่าคบน่ะ55
ต่อมาเลยมาใส่รองเท้า มีเสียงผู้ ญ พูดว่า "ช่วยไหมคร่ะ!" เอะเราก้ตกใจ.... เลยมองขึ้นไป เห็นหน้าเทอคนนั้น ยืนอยู่กับเพื่อผู้ ญ อีกคน (เพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ ม.1) ขณะนั้นโดยมีแสงอาทิตย์ยามเช้าส่องแสงผ่านเส้นผมบางๆของเธอ(คล้ายๆออลล่า ก้ไรงี้อ่ะ) ตอนนั้นคือโดนตั้น...จังๆๆ แล้วผู้ ญ คนนั้นก้ถามอีกทีว่า
"จะให้ช่วยไหมนิ" แต่ผมก้ตอบไปว่า ไม่เป็นไรครับ....(เราก้เขินน่ะ เดินไปยิ้มไป...55) เวลาต่อมา ก้ทำความรุ้จักกันในห้อง ต้างฝ่ายต่างจับกลุ่มใครกลุ่มมันแต่ผมก้เสนอหน้าไป...เราขอยุด้วยสิ....(เพื่อนเก่าที่เคยเรียน มัน เพร่งจิต สายตา พิฆาตมองมา ผมก้เลยถอย) แล้วผมก้ไปถามชื่อเทอคนนั้น... ผู้ ญ คนนั้น
(นามสมมุตินะครับว่า กี้ ก้แล่วกัน) พอเลิกเรียนน่ะครับ.....ก้รีบกลับบ้านทันที เปิด คอมพิวเตอร์ ออนเฟส เข้าสู่โหมดค้นหา .....หาๆๆๆทั้งคืนก้ไม่เจอ รายชื่อเฟสของเทออ่ะ ผมก้เลยวางแผนใหม่ เลยลองแอบเขียนชื่อจิง กี้ไว้ เพื่อรองไปค้นหาดู แต่เอ้ยยย มันก้เห็นจิงแหะ....จะรอไรยุล้าาา ก้เพิ่มเพื่อนสิคร่า
โดยไม่กี่วินาที มันก้ขึ้นว่า....45498654 รับแอดแล้ว คือตอนนั้นฟินเลย...อ่ะ ผมก้เริ่มสร้างความสัมพันธ์ทีละเล็กที่ละน้อย(ก้คนมันกลัวโดนจับได้)ความรักเพื่อนร่วมห้องมันลำบากน่ะบางที และผมก้หยุดคุยอ่ะ....แต่ก้ไม่เคยลืมน่ะ ว่าคนนี้ยังใช่สำหรับเรายุ
พอขึ้นม.5 ผมก้มีคนมาจีบ(ช่วงนี้แหละ เป็นช่วง2จิต 2ใจ) แต่ผมก้คุยกับกี้อย่างสนิทสนมกัน ผมก้บอกเรื่องทุกอย่างที่อยุ่ในใจที่ไม่เคยพูดออกมาให้กี้ฟังตลอก จนมาวันนึงผมตัดสินใจจะบอกกี้ ขอโอกาส ซักครั้งได้ไหม .....คือเราชอบอ่ะ
ผมก้ทักแชตกี้ว่า
ผม:เรามีไรจะให้เล่น (กี้ก้ตกลงเล่นด่วย) ผมก้บอกว่า หลับตา 1นาที และยื่นมือออกมา กำมือไว้ ปล่อยนิ้วก้อยออกมา แล่วพูดว่า "เป็นแฟนกันไหม"ขอโอกาส เปิดโอกาส ได้รักเทอหน่อยจะได้ไหม
กี้: เงียบ ซักพัก ออฟไลน์ ข้ามวัน
ผมเลยทักไปขอโทษว่า ผมพูดเล่น โดยกี้ก้ตอบมาว่า...โล่ง อก!ผมนิ ขนรกขนพอง เหมือนจะสิ้นใจ จิตใจนิลอยไปไกลเลย แล้วเราก้ ห่างกัน
ต่อมา รุ่นพี่มาจีบผมเหมือนกันขณะนั้น ผมก้เลยตกลงคบกับพี่เขา
ต่อมา ม.6 คือ ตอนนี้ ผมก้คบกับรุ้นพี่ ได้ 1ปี 4เดือน ผมก้เลิกไปเพราะ ยังลืม กี้ไม่ได้ เพราะเรายุห้องเดียวกัน เห็นกันทุกวันก้ยิ่งรัก ใครมาจีบ ผมก้ยุห่างๆๆ คอยมอง...ดู เห้อชีวิต!....จนตอนนี้ ก้คุยกันน่ะกับกี้ แค้กี้คงคิดกับเราแค่เพื่อน ผมก้ขอแค่ คอยมอง คอยดูอยู่ห่างๆ อยากยุใกล้... คงอีกไม่นานคงจะจากกัน....จะจบ...แต่ไม่อยากจากกัน ผมอึดอัดน่ะ โอ้ยยยยยยยยยยยย ทำไงดี ทำไงงงงงงง
นิสัยกี้: คนดี มีระเบียบ เรียบง่าย สุภาพ อ่อนหวาน (ง่ายๆๆน่ะ อย่างกะคุณสตรีไทย)
นิสัยผม : คนกวนตรีน คนตลกน่ะ ชอบแกล้งเพื่อน สุภาพเฉพาะกี้ คนโหด เถื่อนแบบไม่มีลิมิต กลบเกลื่อนความรุสึกตัวเองเก่ง คนเข้าใจยาก บางทีก้ร้าย บางทีแม้งก้ดีอย่างกะสมพานวัดอ่ะ