สวัสดีครับนี้เป็นกระทู้แรกของผมครับ เกือบ 3 เดือนแล้วครับที่ผมต้องทนทรมานกับเหตุการณ์นี้
เริ่มแรกผมต้องขอนำเรื่องถึงตัวผมก่อนนะครับ ผมตอนนี้อายุ 27 กำลังศึกษาต่อปริญญาโท
เป็นคนชอบทำกิจกรรมตั้งแต่ตอนเรียนปริญญาตรี จนตอนนี้ก็ยังทำกิจกรรมอยู่เรื่อยๆ จึงรู้จักรุ่นน้องเยอะ
ประมาณต้นปีก็ได้สนิทกับรุ่นน้องคนหนึ่งใช้ชื่อย่อว่า (L) ซึ่งรู้จักกันนานแล้วครับ แต่ไม่ค่อยสนิท
เค้าสนิทกับรุ่นน้องที่เราสนิทด้วยคนหนึ่ง (M) เราจึงได้มาสนิทกัน ไปกินข้าวด้วยกันบ่อยขึ้น ทั้งหมดเป็นเกย์นะครับ
และ L จะเป็นคนที่หน้าตาดีหน่อย และมีคนมาชอบเยอะ ข้อเสียของ L ก็คือ ได้กับใครมา เพื่อนถามจะพูดหมด บอกหมด
จนเหมือนไปอยู่ในเหตุการณ์จริง
ช่วงต้นเดือนกุมภา ผมได้รู้จักกับน้องคนหนึ่ง ให้ชื่อว่า H รู้จักกันโดยบังเอิญ เค้ามาปรึกษาเรื่องความรักครับ
ผมก็ให้คำปรึกษา โดยที่เราคุยกันตลอด น้อง H ก็จะปรึกษาเราเกือบทุกเรื่องคุยกันทุกวัน ชวนไปกินข้าวบ้าง
ออกกำลังกายบ้าง ตอนที่น้อง H อกหักก็ไปอยู่เป็นเพื่อน จนผูกพันเหมือนพี่น้องกันจริงๆ
ซึ่งเพราะผมไม่สนิทกับพี่น้องของตัวเองด้วยมั่งครับ พอน้อง H มาคุยด้วย ให้ความสำคัญกับเรา
เราเลยรักและผูกพันธ์กัน ผมก็คุยกับน้อง H ตามปกติ ตอนนั้นเพื่อนผม ทั้ง L และ M ก็ได้แอดน้องผมไปแล้วมาบอกนะครับ
ผมก็บอกว่า จีบได้นะ น้องผมโสด พูดเล่นๆ ครับ เพื่อนกันจะมาจีบน้องเพื่อนได้ไงเนอะ
ผมก็บอกเพื่อนผมทุกคนครับ ว่าน้องคนนี้ห่วงมาก พอมีคนมาจีบน้อง H น้องก็บอกตลอด เอารูปมาให้ดู
รายงานสถานการณ์ตลอดจนได้เป็นแฟนกัน จนตอนจะเลิกก็มาบอก แล้วบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนผมดีกว่า
จะมาง้อแงใส่นะ อย่าเบื่อเขานะ เราก็รับปาก น้องทั้งคนครับ รักมาก ดีกว่ามันไปเสียใจมาอีก
ตอนนั้นเพื่อนผม L ก็มีแฟนแล้วครับ คบกันมาสักพักแล้วเกือบเดือน ก็มีมาปรึกษาผมบ่อยๆ
เขาก็เล่าหมดแหระครับ ตามปกติ ผมก็เหมือนได้ไปนอนใต้เตียงเขา หลังจากน้องผมเลิกกับแฟนไปได้ 2 วัน
น่าจะเป็นวันที่ 25 มีนา ตอนเช้าผมไปออกกำลังกาย ขับรถสวนทางกับเพื่อน L ซึ่งซ้อนท้ายแฟนมาส่ง
ผมก็ทักแชทไปว่าใครมาส่ง เพื่อนก็บอกว่าแฟนมาส่ง ผมก็แซวไปตามปกติ มีชวนไปซื้อของ L
ก็ปรึกษาว่าจะซื้อของขวัญให้แฟนจะหาซื้อได้ที่ไหนบ้าง จนตอนเย็นน้องผมชวนไปดูหนังแล้วบอกว่าจะมานอนที่บ้านด้วย
ระหว่างดูหนังผมก็เห็นเขาแชทตลอดเวลา (แชทกับเพื่อนผมนะครับ ผมรู้แต่ไม่ได้เอะใจอะไร
ก็พูดลอยๆ ไปว่า เขามีแฟนแล้วนะ) ระหว่างที่ดูหนังกัน เขาก็ยังแชทอยู่ พอดูหนังเสร็จผมบอกว่าจะเข้าไปเคลียร์งานที่คณะก่อนกลับบ้าน
น้องบอกว่าง่วงแล้วกลับหอดีกว่าค่อยไปนอนบ้านผมวันหลัง ก็แยกย้ายกัน ผมเข้ามาทำงานได้สัก 2 ชั่วโมง
น้องผมก็โทรมาถามว่าผมอยู่ไหน ผมยังอยู่คณะ น้องจึงมาหา บอกว่าจะไปนอนเป็นเพื่อน ยังนอนไม่หลับ
(คือน้อง H กับ L เขานัดเจอกันครับ ตอนนี้ผมก็ยังไม่เอะใจ) พอน้องผมมาถึงก็นั่งแชทรอผมเก็บของ
เพื่อนผม L ก็ทักมาแล้วบอกว่า “ขออนุญาตคบกับน้องผม จะเลิกกับแฟนคนปัจจุบันเร็วๆนี้ และได้คุยกับน้องผมแล้ว”
ตอนนั้นบอกเลยผมตกใจ งง อึ่ง อารมณ์แบบบอกไม่ถูกครับ ตอนเช้าแฟนมาส่งเราเห็น เราแซว
ยังบอกเราว่ารักแฟนมาก ถามเราจะซื้อของขวัญให้แฟนยังไงดี แต่ตอนเย็นมาขอคบกับน้องเรา
บอกตรงๆ ผมทำอะไรไม่ถูก จะยอมรับก็ไม่ได้ จะปฏิเสธก็ไม่ได้ มันตื้อไปหมดครับ ผมเลยพิมพ์ไปบอกว่า
แน่ใจใช่ไหม ถ้าทำน้องผมเสียใจ ผมเอาตายแน่ เขาก็ตอบมาว่า “ถ้าจะเลิกกันน้องผมจะต้องเป็นคนบอกเลิกเอง”
ผมบอกตรงๆ ว่าเริ่มใจไม่ดี รู้สึกกังวล ปนงงๆ ถ้าเขาไม่มีแฟนผมคงไม่กังวลขนาดนี้
ถ้าเขาไม่ใช่เพื่อนผมที่ผมรู้ทุกอย่างผมคงไม่ว่าอะไร แต่นี้ผมรู้ทุกเรื่อง เขาเคยเก็บแต้ม เขาเคยมั่ว
และมันเพิ่งเกิดเมื่อไม่นานนี้เอง ผมเสียความรู้สึกครับ บอกตรงๆ ผมยังทำใจดีสู้เสือ เพราะน้องผมยังไม่พูดอะไร
ผมแอบหลอกถามไป เขาก็บ่ายเบี่ยงไม่พูด ไม่ตอบ ผมไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร ภาวนาให้เขาไม่ได้จริงจังอะไรอย่างเดียว ก็กลับบ้านนอนปกติ
ตอนเช้าวันต่อมา ผมเข้ามาทำงานที่คณะต่อ ตอนเที่ยงน้อง H มาหามานั่งเล่นเกมส์เป็นเพื่อน
สักพักเพื่อนผม L ก็มานั่งเล่นด้วย บอกตรงๆ ตอนนี้เริ่มไม่ชอบขี้หน้าเพื่อนคนนี้แล้ว แต่ก็ไม่พูดอะไร
เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว สักบ่ายแก่ๆ น้องผมก็ถามว่าผมจะไปไหนต่อ ผมบอกเสร็จแล้วคงกลับบ้านไปนอนพัก
เขาก็บอกขอไปด้วยจะไปเล่นเกมส์ แล้วบอกให้เพื่อนผมไปด้วยนะ ผมไม่ตอบอะไร พร้อมชกท้องเขาไปเบาๆ เป็นคำปฏิเสธ
งานผมก็ยังมีต่อเนื่องยังไม่เสร็จ น้องก็บอกจะกลับไปนอนที่หอก่อน แล้วก็กลับไป ผมทำงานจนถึงกลางคืน อาจารย์มาช่วย
พร้อมรุ่นน้องอีกคน สักพักงานจะเสร็จแล้ว น้องผมก็ทักแชทมาครับ บอกว่าชอบเพื่อนผมคนนี้ L นะครับ ตอนนั้นบอกเลยครับ
เป็นคำที่ไม่อยากได้ยินที่สุด ความรู้สึกตอนนั้นคือ หูอื้อ ตาลาย เหมือนสมองดับไปพักนึง มือสั่น ไม่มีแรง
ความรู้สึกเดียวกับโดนสิบล้อชน แต่ก็แสดงอาการให้อาจารย์ และรุ่นน้องที่มาช่วยงานรู้ไม่ได้ บอกตรงๆครับ
อยากร้องไห้สุดๆ แต่ทำไม่ได้ ทรมานมาก รีบทำงานให้เสร็จเร็วที่สุด จังหวะเดียวกับเพื่อนสนิทคนนึงชวนไปกินข้าว
ผมก็เลยชวนไปกินเหล้าเลย ผมก็ขึ้นสเตตัสประมาณไม่พอใจแหละครับ คืนนั้น น้องผมและเพื่อนคนนั้นทักแชทมา แต่ผมไม่ได้ตอบ
ตอนเช้าผมตื่นเช้ามาพร้อมสภาพเบลอๆ งง อยากให้เรื่องเมื่อคืนเป็นแค่ความฝันแต่มันเป็นความจริง ร้องไห้ครับ
เมื่อคืนผมร้องไห้ เพื่อนกันทำกันแบบนี้เหรอ เสียความรู้สึกครับ และรู้สึกเป็นการทำหน้าที่พี่ได้บกพร่องที่สุด
ผมก็ตอบแชทน้องผมไปแล้วคุยกันสักพัก สรุปคือ เขาของลองเองครับ อยากรู้ด้วยตัวเอง
เขาบอกคืนนี้อยากไปนอนเป็นเพื่อนผมอีกแต่ต้องกลับบ้าน ผมบอกไม่ต้องหรอก
เพราะผมคงยุ่งเก็บของจะไปธุระต่างจังหวัดในวันรุ่งขึ้น ซึ่งจริงๆ ผมไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี จะพูดอะไร จะยิ้มไหม
ผมทำใจไม่ได้ครับ มันสับสนมาก
วันต่อ วันที่ 28 มีนาผมจำได้แม่นครับ มาผมไปทำธุระที่ต่างจังหวัด เป็นปกติที่ผมยังแชทกับน้องผมตลอดเวลาที่นั่งรถ
คุยกันไปเรื่อยๆ เขาก็มาขอผมว่าจะคบกับเพื่อนผม L ผมตอบไปว่าไม่สนับสนุน เขาบอกขอเขาลองด้วยตัวเอง
ขอแค่คุยกันก่อนก็ได้สักเดือนนึง แล้วก็อ้อนครับ ผมเลยบอกว่า ขอสองเดือนนะ ตอนนั้นที่คิดอย่างเดียว
ถ้าเขาคุยกันได้ 2 เดือนผมคงจะยอมรับเขาได้แล้ว แต่คงไปไม่รอดก็น่าจะหยุด ไม่มีอะไร
ผ่านไปประมาณ 1 สัปดาห์ เหตุการณ์ผ่านไปปกติ ผมไม่ค่อยเจอน้องผมเท่าไหร่ น้องผมก็ยังคุยแชทกับผมตามปกติ
แต่กับเพื่อนผม L ไม่คุยกันเลยครับ เงียบไป มีแต่ขึ้นสเตตัสถึงผมบ้าง เรียกว่า ด่าเลยครับ ประมาณ “จะพี่ จะน้อง จะ.. จะเหวอะไร”
ผมให้เพื่อนดูเพื่อนก็บอก ผมแน่ครับ เขาไม่แม้แต่จะพยายามมาปรับความเข้าใจครับ ไม่เป็นไร วันนั้นผมไปธุระที่ต่างจังหวัดครับ
ก็เข้า Ig เพื่อดูอะไรเรื่อยเปื่อยตามปกติ สิ่งที่ผมเห็นคือ เพื่อนผม (เรียกอดีตเพื่อนจะดีกว่า) ลงรูปนอนกอดกับน้องผมบนเตียง
โดยตัวเองปิดหน้าครึ่งนึง ตอนแรกที่เห็น ความรู้สึกเหมือนโดนสิบล้อชนอีกครั้งครับ อื้อ เหมือนสิ่งรอบข้างหายไปหมด
น้ำตาเริ่มเออ หน้าชาไปหมด ไม่รู้จะทำอย่างไรดี (น้องผมไม่เล่นไอจีนะครับ เขาจะไม่รู้) ผมเลยแคบหน้าจอส่งไปในแชทน้องผม
แล้วถามว่าไปหาเขาที่ห้องเหรอ (ความจริงอยากถามว่า นี้เหรอที่แค่ขอคุยกันหนะ แต่เราเป็นผู้ใหญ่แล้วครับ) น้องผมเงียบไปพักนึง
แล้วตอบว่าเปล่า แก้ตัวมา ไม่นานรูปนั้นก็โดนเอาออกจากไอจี พร้อมกับสเตตัสในเฟสของเพื่อนผม 1 สเตตัสประมาณตัสพ้อ
น้องผมพิมพ์มาหาผมว่า ”อย่าคิดมากนะ” คำว่า”อย่าคิดมากนะ” ผมจะได้เจออีกเยอะครับ จากที่ไม่ระแวง เริ่มระแวง
จากที่ทำใจยอมรับ เริ่มเกลียด ผมต้องวิ่งเข้าไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำอยู่พักนึง เพราะไม่อยากให้ใครเห็น คืนนั้นสรุปที่เมาครับ
ไม่ไหวจริงๆ น้องผมก็เริ่มหายไปจากแชทตอนนี้ จากที่เคยคุยกันตลอดเวลา ก็ห่างกันเยอะขึ้น
ผมเลยหาทางชวนน้องผมมาหาอะไรกินกันแล้วก็ท่วงสัญญา พร้อมถามว่า “มีอะไรกันหรือยัง”
เพราะถ้าแค่คุยกันเฉยๆ คงไม่ใช่การไปมีอะไรกันใช่ไหมครับ แต่อดีตเพื่อนผมเคยบอกว่า แฟนเขาหน่ะเป็นแฟนกันวันแรกก็ได้กันแระ
ผมนึกถึงคำนี้ตลอดครับ น้องผมตอบมาว่า ”ยัง” ผมเลยสบายใจ คิดว่าเพื่อนคงเปลี่ยนได้แล้ว
พร้อมทั้ง”เกี่ยวก้อยสัญญากับน้องอีกครั้ง” แต่ความระแวงก็ยังมีอยู่ครับ สัปดาห์ต่อมาน้องผมต้องเรียนพิเศษตอนเย็น
ทุกวันจนถึงวันพฤหัส ก็ปกติครับไม่มีอะไร มีแต่ขึ้นสถานะแปลกๆบ้าง จนวันพฤหัสตอนเที่ยงก็ทักแชทมาบอกผมว่าจะกลับบ้านแล้ว
(มันเป็นช่วงสงกรานต์พอดีครับหยุดยาว) ส่วนติวตอนเย็นจะโดด อาจจะฟังดูปกติใช่ไหมครับ
แต่วันนั้นเป็นวันที่อดีตเพื่อนผมกลับบ้านพอดี และน้องผมเคยบอกว่าจะกลับบ้านวันศุกร์เรียนให้เสร็จก่อน
โดดเรียนครับ สิ่งแรกที่เกิดขึ้น ความเกลียดเริ่มเพิ่มขึ้น อาดจะไม่ใช่ความผิดเขาครับ แต่น่าจะห้ามได้ จริงไหม
ผมก็ได้คำว่า “อย่าคิดมากนะ” จากน้องผมเหมือนเดิม ก็ดีครับ กลับบ้าน แยกกันบ้าง
ถัดมาไม่กี่วัน ก่อนสงกรานต์ ผมก็ได้รับข่าวที่ทำให้ความรู้สึกเหมือนโดนสิบล้อชนแล้วเยียบซ้ำกลับมาอีกครั้ง
ตามที่ผมเคยเล่าแหระครับ เพื่อนผมชอบเล่าหมดทุกเรื่อง ผมจึงได้รู้โดยไม่บังเอิญเท่าไหร่ ในที่สุดสิ่งที่ผมกลัวมันก็เกิดขึ้นครับ
เขามีอะไรกันแล้วครับ เขาขอสัญญาผมไปคุยกันก่อน 2 เดือน นี้สองสัปดาห์ คืออะไรครับ แล้วคำสัญญาของน้องผมหล่ะ
ร้องไห้ครับ เสียความรู้สึกมาก ความรู้สึกมันผสมกันหมด เสียใจ ทำไมไม่ทำตามสัญญา เราไม่สำคัญเลยเหรอ กลัว
กลัวจะเสียน้องไป กลัวเขาจะไม่ตั้งใจเรียน กลัวเขาจะเสียคน กลัวเยอะมาก บอกตรงๆ ครับคิดเรื่องนี้ทีไรร้องไห้ทุกครั้ง
แต่ผมก็ยังไม่บอกน้องผมนะ ว่าผมรู้ เก็บไว้ในใจตลอด (อยากบอกว่าผมโง่ก็เชิญครับ) ช่วงนี้ผมเริ่มเครียดหนักขึ้นครับ
กินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ เริ่มนั่งเม่อลอย หลังจากสงกรานต์ เขาก็กลับมา น้องผมเริ่มไปนอนหอเพื่อนผมแทบทุกคืน
แต่ทุกครั้งที่ผมถามว่าอยู่ไหน จะบอกว่าอยู่หอ จะนอนแล้ว เจ็บครับ รู้ทั้งรู้ โดนหลอกทั้งที่รู้ เขาทะเลาะกันบ่อยครับ
ผมรู้แต่พอทักน้องไปจะตอบเพียงว่าไม่เป็นไร และหัวเราะกลับมา เจ็บครับ ผมควรจะดีใจครับที่เขาทะเลาะกัน
แต่บอกเลยครับเป็นห่วงมากกว่า แต่เขาไม่บอก เราต้องทำเป็นไม่รู้ น้องผมก็เริ่มหายไปนานขึ้น ไม่ตอบแชทนานขึ้นครับ
ผมกำลังจะหายไปจากชีวิตน้องผมครับ
เริ่มแรกผมต้องขอนำเรื่องถึงตัวผมก่อนนะครับ ผมตอนนี้อายุ 27 กำลังศึกษาต่อปริญญาโท
เป็นคนชอบทำกิจกรรมตั้งแต่ตอนเรียนปริญญาตรี จนตอนนี้ก็ยังทำกิจกรรมอยู่เรื่อยๆ จึงรู้จักรุ่นน้องเยอะ
ประมาณต้นปีก็ได้สนิทกับรุ่นน้องคนหนึ่งใช้ชื่อย่อว่า (L) ซึ่งรู้จักกันนานแล้วครับ แต่ไม่ค่อยสนิท
เค้าสนิทกับรุ่นน้องที่เราสนิทด้วยคนหนึ่ง (M) เราจึงได้มาสนิทกัน ไปกินข้าวด้วยกันบ่อยขึ้น ทั้งหมดเป็นเกย์นะครับ
และ L จะเป็นคนที่หน้าตาดีหน่อย และมีคนมาชอบเยอะ ข้อเสียของ L ก็คือ ได้กับใครมา เพื่อนถามจะพูดหมด บอกหมด
จนเหมือนไปอยู่ในเหตุการณ์จริง
ช่วงต้นเดือนกุมภา ผมได้รู้จักกับน้องคนหนึ่ง ให้ชื่อว่า H รู้จักกันโดยบังเอิญ เค้ามาปรึกษาเรื่องความรักครับ
ผมก็ให้คำปรึกษา โดยที่เราคุยกันตลอด น้อง H ก็จะปรึกษาเราเกือบทุกเรื่องคุยกันทุกวัน ชวนไปกินข้าวบ้าง
ออกกำลังกายบ้าง ตอนที่น้อง H อกหักก็ไปอยู่เป็นเพื่อน จนผูกพันเหมือนพี่น้องกันจริงๆ
ซึ่งเพราะผมไม่สนิทกับพี่น้องของตัวเองด้วยมั่งครับ พอน้อง H มาคุยด้วย ให้ความสำคัญกับเรา
เราเลยรักและผูกพันธ์กัน ผมก็คุยกับน้อง H ตามปกติ ตอนนั้นเพื่อนผม ทั้ง L และ M ก็ได้แอดน้องผมไปแล้วมาบอกนะครับ
ผมก็บอกว่า จีบได้นะ น้องผมโสด พูดเล่นๆ ครับ เพื่อนกันจะมาจีบน้องเพื่อนได้ไงเนอะ
ผมก็บอกเพื่อนผมทุกคนครับ ว่าน้องคนนี้ห่วงมาก พอมีคนมาจีบน้อง H น้องก็บอกตลอด เอารูปมาให้ดู
รายงานสถานการณ์ตลอดจนได้เป็นแฟนกัน จนตอนจะเลิกก็มาบอก แล้วบอกว่าจะอยู่เป็นเพื่อนผมดีกว่า
จะมาง้อแงใส่นะ อย่าเบื่อเขานะ เราก็รับปาก น้องทั้งคนครับ รักมาก ดีกว่ามันไปเสียใจมาอีก
ตอนนั้นเพื่อนผม L ก็มีแฟนแล้วครับ คบกันมาสักพักแล้วเกือบเดือน ก็มีมาปรึกษาผมบ่อยๆ
เขาก็เล่าหมดแหระครับ ตามปกติ ผมก็เหมือนได้ไปนอนใต้เตียงเขา หลังจากน้องผมเลิกกับแฟนไปได้ 2 วัน
น่าจะเป็นวันที่ 25 มีนา ตอนเช้าผมไปออกกำลังกาย ขับรถสวนทางกับเพื่อน L ซึ่งซ้อนท้ายแฟนมาส่ง
ผมก็ทักแชทไปว่าใครมาส่ง เพื่อนก็บอกว่าแฟนมาส่ง ผมก็แซวไปตามปกติ มีชวนไปซื้อของ L
ก็ปรึกษาว่าจะซื้อของขวัญให้แฟนจะหาซื้อได้ที่ไหนบ้าง จนตอนเย็นน้องผมชวนไปดูหนังแล้วบอกว่าจะมานอนที่บ้านด้วย
ระหว่างดูหนังผมก็เห็นเขาแชทตลอดเวลา (แชทกับเพื่อนผมนะครับ ผมรู้แต่ไม่ได้เอะใจอะไร
ก็พูดลอยๆ ไปว่า เขามีแฟนแล้วนะ) ระหว่างที่ดูหนังกัน เขาก็ยังแชทอยู่ พอดูหนังเสร็จผมบอกว่าจะเข้าไปเคลียร์งานที่คณะก่อนกลับบ้าน
น้องบอกว่าง่วงแล้วกลับหอดีกว่าค่อยไปนอนบ้านผมวันหลัง ก็แยกย้ายกัน ผมเข้ามาทำงานได้สัก 2 ชั่วโมง
น้องผมก็โทรมาถามว่าผมอยู่ไหน ผมยังอยู่คณะ น้องจึงมาหา บอกว่าจะไปนอนเป็นเพื่อน ยังนอนไม่หลับ
(คือน้อง H กับ L เขานัดเจอกันครับ ตอนนี้ผมก็ยังไม่เอะใจ) พอน้องผมมาถึงก็นั่งแชทรอผมเก็บของ
เพื่อนผม L ก็ทักมาแล้วบอกว่า “ขออนุญาตคบกับน้องผม จะเลิกกับแฟนคนปัจจุบันเร็วๆนี้ และได้คุยกับน้องผมแล้ว”
ตอนนั้นบอกเลยผมตกใจ งง อึ่ง อารมณ์แบบบอกไม่ถูกครับ ตอนเช้าแฟนมาส่งเราเห็น เราแซว
ยังบอกเราว่ารักแฟนมาก ถามเราจะซื้อของขวัญให้แฟนยังไงดี แต่ตอนเย็นมาขอคบกับน้องเรา
บอกตรงๆ ผมทำอะไรไม่ถูก จะยอมรับก็ไม่ได้ จะปฏิเสธก็ไม่ได้ มันตื้อไปหมดครับ ผมเลยพิมพ์ไปบอกว่า
แน่ใจใช่ไหม ถ้าทำน้องผมเสียใจ ผมเอาตายแน่ เขาก็ตอบมาว่า “ถ้าจะเลิกกันน้องผมจะต้องเป็นคนบอกเลิกเอง”
ผมบอกตรงๆ ว่าเริ่มใจไม่ดี รู้สึกกังวล ปนงงๆ ถ้าเขาไม่มีแฟนผมคงไม่กังวลขนาดนี้
ถ้าเขาไม่ใช่เพื่อนผมที่ผมรู้ทุกอย่างผมคงไม่ว่าอะไร แต่นี้ผมรู้ทุกเรื่อง เขาเคยเก็บแต้ม เขาเคยมั่ว
และมันเพิ่งเกิดเมื่อไม่นานนี้เอง ผมเสียความรู้สึกครับ บอกตรงๆ ผมยังทำใจดีสู้เสือ เพราะน้องผมยังไม่พูดอะไร
ผมแอบหลอกถามไป เขาก็บ่ายเบี่ยงไม่พูด ไม่ตอบ ผมไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร ภาวนาให้เขาไม่ได้จริงจังอะไรอย่างเดียว ก็กลับบ้านนอนปกติ
ตอนเช้าวันต่อมา ผมเข้ามาทำงานที่คณะต่อ ตอนเที่ยงน้อง H มาหามานั่งเล่นเกมส์เป็นเพื่อน
สักพักเพื่อนผม L ก็มานั่งเล่นด้วย บอกตรงๆ ตอนนี้เริ่มไม่ชอบขี้หน้าเพื่อนคนนี้แล้ว แต่ก็ไม่พูดอะไร
เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว สักบ่ายแก่ๆ น้องผมก็ถามว่าผมจะไปไหนต่อ ผมบอกเสร็จแล้วคงกลับบ้านไปนอนพัก
เขาก็บอกขอไปด้วยจะไปเล่นเกมส์ แล้วบอกให้เพื่อนผมไปด้วยนะ ผมไม่ตอบอะไร พร้อมชกท้องเขาไปเบาๆ เป็นคำปฏิเสธ
งานผมก็ยังมีต่อเนื่องยังไม่เสร็จ น้องก็บอกจะกลับไปนอนที่หอก่อน แล้วก็กลับไป ผมทำงานจนถึงกลางคืน อาจารย์มาช่วย
พร้อมรุ่นน้องอีกคน สักพักงานจะเสร็จแล้ว น้องผมก็ทักแชทมาครับ บอกว่าชอบเพื่อนผมคนนี้ L นะครับ ตอนนั้นบอกเลยครับ
เป็นคำที่ไม่อยากได้ยินที่สุด ความรู้สึกตอนนั้นคือ หูอื้อ ตาลาย เหมือนสมองดับไปพักนึง มือสั่น ไม่มีแรง
ความรู้สึกเดียวกับโดนสิบล้อชน แต่ก็แสดงอาการให้อาจารย์ และรุ่นน้องที่มาช่วยงานรู้ไม่ได้ บอกตรงๆครับ
อยากร้องไห้สุดๆ แต่ทำไม่ได้ ทรมานมาก รีบทำงานให้เสร็จเร็วที่สุด จังหวะเดียวกับเพื่อนสนิทคนนึงชวนไปกินข้าว
ผมก็เลยชวนไปกินเหล้าเลย ผมก็ขึ้นสเตตัสประมาณไม่พอใจแหละครับ คืนนั้น น้องผมและเพื่อนคนนั้นทักแชทมา แต่ผมไม่ได้ตอบ
ตอนเช้าผมตื่นเช้ามาพร้อมสภาพเบลอๆ งง อยากให้เรื่องเมื่อคืนเป็นแค่ความฝันแต่มันเป็นความจริง ร้องไห้ครับ
เมื่อคืนผมร้องไห้ เพื่อนกันทำกันแบบนี้เหรอ เสียความรู้สึกครับ และรู้สึกเป็นการทำหน้าที่พี่ได้บกพร่องที่สุด
ผมก็ตอบแชทน้องผมไปแล้วคุยกันสักพัก สรุปคือ เขาของลองเองครับ อยากรู้ด้วยตัวเอง
เขาบอกคืนนี้อยากไปนอนเป็นเพื่อนผมอีกแต่ต้องกลับบ้าน ผมบอกไม่ต้องหรอก
เพราะผมคงยุ่งเก็บของจะไปธุระต่างจังหวัดในวันรุ่งขึ้น ซึ่งจริงๆ ผมไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี จะพูดอะไร จะยิ้มไหม
ผมทำใจไม่ได้ครับ มันสับสนมาก
วันต่อ วันที่ 28 มีนาผมจำได้แม่นครับ มาผมไปทำธุระที่ต่างจังหวัด เป็นปกติที่ผมยังแชทกับน้องผมตลอดเวลาที่นั่งรถ
คุยกันไปเรื่อยๆ เขาก็มาขอผมว่าจะคบกับเพื่อนผม L ผมตอบไปว่าไม่สนับสนุน เขาบอกขอเขาลองด้วยตัวเอง
ขอแค่คุยกันก่อนก็ได้สักเดือนนึง แล้วก็อ้อนครับ ผมเลยบอกว่า ขอสองเดือนนะ ตอนนั้นที่คิดอย่างเดียว
ถ้าเขาคุยกันได้ 2 เดือนผมคงจะยอมรับเขาได้แล้ว แต่คงไปไม่รอดก็น่าจะหยุด ไม่มีอะไร
ผ่านไปประมาณ 1 สัปดาห์ เหตุการณ์ผ่านไปปกติ ผมไม่ค่อยเจอน้องผมเท่าไหร่ น้องผมก็ยังคุยแชทกับผมตามปกติ
แต่กับเพื่อนผม L ไม่คุยกันเลยครับ เงียบไป มีแต่ขึ้นสเตตัสถึงผมบ้าง เรียกว่า ด่าเลยครับ ประมาณ “จะพี่ จะน้อง จะ.. จะเหวอะไร”
ผมให้เพื่อนดูเพื่อนก็บอก ผมแน่ครับ เขาไม่แม้แต่จะพยายามมาปรับความเข้าใจครับ ไม่เป็นไร วันนั้นผมไปธุระที่ต่างจังหวัดครับ
ก็เข้า Ig เพื่อดูอะไรเรื่อยเปื่อยตามปกติ สิ่งที่ผมเห็นคือ เพื่อนผม (เรียกอดีตเพื่อนจะดีกว่า) ลงรูปนอนกอดกับน้องผมบนเตียง
โดยตัวเองปิดหน้าครึ่งนึง ตอนแรกที่เห็น ความรู้สึกเหมือนโดนสิบล้อชนอีกครั้งครับ อื้อ เหมือนสิ่งรอบข้างหายไปหมด
น้ำตาเริ่มเออ หน้าชาไปหมด ไม่รู้จะทำอย่างไรดี (น้องผมไม่เล่นไอจีนะครับ เขาจะไม่รู้) ผมเลยแคบหน้าจอส่งไปในแชทน้องผม
แล้วถามว่าไปหาเขาที่ห้องเหรอ (ความจริงอยากถามว่า นี้เหรอที่แค่ขอคุยกันหนะ แต่เราเป็นผู้ใหญ่แล้วครับ) น้องผมเงียบไปพักนึง
แล้วตอบว่าเปล่า แก้ตัวมา ไม่นานรูปนั้นก็โดนเอาออกจากไอจี พร้อมกับสเตตัสในเฟสของเพื่อนผม 1 สเตตัสประมาณตัสพ้อ
น้องผมพิมพ์มาหาผมว่า ”อย่าคิดมากนะ” คำว่า”อย่าคิดมากนะ” ผมจะได้เจออีกเยอะครับ จากที่ไม่ระแวง เริ่มระแวง
จากที่ทำใจยอมรับ เริ่มเกลียด ผมต้องวิ่งเข้าไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำอยู่พักนึง เพราะไม่อยากให้ใครเห็น คืนนั้นสรุปที่เมาครับ
ไม่ไหวจริงๆ น้องผมก็เริ่มหายไปจากแชทตอนนี้ จากที่เคยคุยกันตลอดเวลา ก็ห่างกันเยอะขึ้น
ผมเลยหาทางชวนน้องผมมาหาอะไรกินกันแล้วก็ท่วงสัญญา พร้อมถามว่า “มีอะไรกันหรือยัง”
เพราะถ้าแค่คุยกันเฉยๆ คงไม่ใช่การไปมีอะไรกันใช่ไหมครับ แต่อดีตเพื่อนผมเคยบอกว่า แฟนเขาหน่ะเป็นแฟนกันวันแรกก็ได้กันแระ
ผมนึกถึงคำนี้ตลอดครับ น้องผมตอบมาว่า ”ยัง” ผมเลยสบายใจ คิดว่าเพื่อนคงเปลี่ยนได้แล้ว
พร้อมทั้ง”เกี่ยวก้อยสัญญากับน้องอีกครั้ง” แต่ความระแวงก็ยังมีอยู่ครับ สัปดาห์ต่อมาน้องผมต้องเรียนพิเศษตอนเย็น
ทุกวันจนถึงวันพฤหัส ก็ปกติครับไม่มีอะไร มีแต่ขึ้นสถานะแปลกๆบ้าง จนวันพฤหัสตอนเที่ยงก็ทักแชทมาบอกผมว่าจะกลับบ้านแล้ว
(มันเป็นช่วงสงกรานต์พอดีครับหยุดยาว) ส่วนติวตอนเย็นจะโดด อาจจะฟังดูปกติใช่ไหมครับ
แต่วันนั้นเป็นวันที่อดีตเพื่อนผมกลับบ้านพอดี และน้องผมเคยบอกว่าจะกลับบ้านวันศุกร์เรียนให้เสร็จก่อน
โดดเรียนครับ สิ่งแรกที่เกิดขึ้น ความเกลียดเริ่มเพิ่มขึ้น อาดจะไม่ใช่ความผิดเขาครับ แต่น่าจะห้ามได้ จริงไหม
ผมก็ได้คำว่า “อย่าคิดมากนะ” จากน้องผมเหมือนเดิม ก็ดีครับ กลับบ้าน แยกกันบ้าง
ถัดมาไม่กี่วัน ก่อนสงกรานต์ ผมก็ได้รับข่าวที่ทำให้ความรู้สึกเหมือนโดนสิบล้อชนแล้วเยียบซ้ำกลับมาอีกครั้ง
ตามที่ผมเคยเล่าแหระครับ เพื่อนผมชอบเล่าหมดทุกเรื่อง ผมจึงได้รู้โดยไม่บังเอิญเท่าไหร่ ในที่สุดสิ่งที่ผมกลัวมันก็เกิดขึ้นครับ
เขามีอะไรกันแล้วครับ เขาขอสัญญาผมไปคุยกันก่อน 2 เดือน นี้สองสัปดาห์ คืออะไรครับ แล้วคำสัญญาของน้องผมหล่ะ
ร้องไห้ครับ เสียความรู้สึกมาก ความรู้สึกมันผสมกันหมด เสียใจ ทำไมไม่ทำตามสัญญา เราไม่สำคัญเลยเหรอ กลัว
กลัวจะเสียน้องไป กลัวเขาจะไม่ตั้งใจเรียน กลัวเขาจะเสียคน กลัวเยอะมาก บอกตรงๆ ครับคิดเรื่องนี้ทีไรร้องไห้ทุกครั้ง
แต่ผมก็ยังไม่บอกน้องผมนะ ว่าผมรู้ เก็บไว้ในใจตลอด (อยากบอกว่าผมโง่ก็เชิญครับ) ช่วงนี้ผมเริ่มเครียดหนักขึ้นครับ
กินข้าวไม่ได้ นอนไม่หลับ เริ่มนั่งเม่อลอย หลังจากสงกรานต์ เขาก็กลับมา น้องผมเริ่มไปนอนหอเพื่อนผมแทบทุกคืน
แต่ทุกครั้งที่ผมถามว่าอยู่ไหน จะบอกว่าอยู่หอ จะนอนแล้ว เจ็บครับ รู้ทั้งรู้ โดนหลอกทั้งที่รู้ เขาทะเลาะกันบ่อยครับ
ผมรู้แต่พอทักน้องไปจะตอบเพียงว่าไม่เป็นไร และหัวเราะกลับมา เจ็บครับ ผมควรจะดีใจครับที่เขาทะเลาะกัน
แต่บอกเลยครับเป็นห่วงมากกว่า แต่เขาไม่บอก เราต้องทำเป็นไม่รู้ น้องผมก็เริ่มหายไปนานขึ้น ไม่ตอบแชทนานขึ้นครับ