ต้องสู้ในวันที่สูญเสียเกือบทุกอย่าง ชีวิตทีไม่สามารถจะถอยได้และแล้วผมก็ทำได้สำเร็จในการสอบรับราชการได้ตอนอายุ 40 ปีพอดี

จากหลากหลายอาชีพ....สู่อาชีพราชการ เป็นบุญที่ได้มีโอกาสรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและประชาชน  สู้มาแล้วทุกอย่างทุกอาชีพ---> จากลูกจ้างชั่วคราว นักวิชาการคอมพิวเตอร์ สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินภูมิภาคที่ 9 ลำปาง -->พนักงานรัฐวิสาหกิจ พนักงานพัฒนาธุรกิจระดับ 5 ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร -->ช่างประกอบท่อ บริษัท IPS ประเทศกาบอง --->ช่างติดตั้งจานรับสัญญาณดาวเทียม ร้าน T-Satellite --> ลูกจ้างเหมา นักวิชาการคอมพิวเตอร์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครลำปาง ---> พนักงานราชการ เจ้าหน้าที่ระบบงานคอมพิวเตอร์ ศูนย์ศึกษาและพัฒนาชุมชนลำปาง --->รับราชการ นักวิชาการคอมพิวเตอร์ปฎิบัติการ สำนักงานบริหารแรงงานไทยไปต่างประเทศ กรมการจัดหางาน  มีคนคงเคยคิดว่าผมเป็นคนโลเลเปลี่ยนงานบ่อย แต่จริงๆไม่เลย ผมเกลียดการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด ผมเป็นคนรักสันโดดและมีความมั่นคงอยู่ในระดับสูงเลยก็ว่าได้ แต่เรื่องงานไม่รู้เป็นไงต้องมีเหตุทำให้ผมต้องเปลี่ยนงานอยู่เรื่อย แต่ถามว่าภูมิใจไหม ผมก็ภูมิใจน๊ะใช้ชีวิตสุดคุ้มเลย ทำงานทุกอย่างที่เขาให้ทำ เป็นมาทุกอย่างตั้งแต่ ลูกจ้างรัฐ ลูกจ้างร้านเอกชน พนักงานรัฐวิสาหกิจ เปิดร้านเอง ไปทำงานต่างประเทศ พนักงานราชการ และสุดท้ายการได้มา รับราชการในกรมการจัดหางาน เหมือนฟ้าประทานให้ได้มาทำงานที่นี้ ผมได้ทำงานอยู่สํานักบริหารแรงงานไทยไปต่างประเทศ พูดง่ายเป็นผู้ดูแลคนที่จะไปทำงานต่างประเทศ ผมได้เห็นประวัติการทำงานของตัวเองก็จากที่นี้ ผมว่าผมเหมาะสมที่จะทำงานอยู่ที่นี้ เพราะผมเข้าใจหัวอกของคนที่ไปทำงานต่างประเทศ เพราะผมเคยได้สัมผัสความรู้สึกนั้นมาแล้ว สัญญาว่าจะบริการพี่น้องผู้ใช้แรงงานทุกคนตามหน้าที่การงานที่ผมทำอยู่ ผมสร้างกระทู้นี้มาเพื่อให้เห็นว่าชีวิตต้องสู้อย่าท้อ เพราะก่อนหน้ามารับราชการผมแทบจะสูญเสียทุกอย่าง ผมต้องตกงานในวัย 39 ปี ช่วงตกงานผมก็พยายามต่อสู้ แต่ยิ่งทำเหมือนไม่มีอะไรดีขึ้น เช่นการขายของในตลาดนัด ไปทำงานร้านเล็กๆทำงานจันทร์ถึงเสาร์เพื่อรับเงินเดือน 6 พันกว่าบาท ความหวังสุดท้ายในช่วงนั้นคือการสอบรับราชการแล้วผมก็ทำมันได้ เห็นน้องในกลุ่มสอบบ่นไม่อยากสอบแล้ว สอบไปก็ไม่ติด บางคนก็บอกว่าพวกไม่มีเส้นไม่มีเงินเข้ารับราชการไม่ได้หรอก บอกได้เลยว่าผมไม่มีเส้น เงินก็ไม่มีเป็นหนี้ช่วงตกงาน  สรุปผมไม่มีอะไรสองมือถือดินสอและปากกาเข้ามาสอบอย่างเดียว ผมอดทนสอบต่อการสอบภาค ก. 6 ครั้ง 7 ปี สอบภาค ข. อีก 5 สนามสอบ สอบภาค ค. อีก 2 ครั้ง ติดสำรองอันดับ 4 จนได้บรรจุรับราชการ มันไม่ง่ายอยู่แล้วอยู่ที่เราจะสู้หรือจะยอมแพ้ ถ้ายอมแพ้ เราก็จะแพ้ตั้งแต่ยังไม่สู้ และผมก็ไม่เคยจะยอมแพ้มันเลย เป็นกำลังใจให้กับทุกคนครับ ^_^