ช่วยแต่งกลอนสุนทรภู่หน่อยค่ะ ชื่อกลอน อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย

(ภาพจากเฟซบุ้ค) เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา จะพูดจาพิเคราะห์ให้เหมาะความ อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน แค่องค์พระปฎ

จาก "นายดาบผีบ้า" สู่ตำนานผู้ปลูกต้นไม้สามล้านต้น แต่วันนี้ถูกทางการสั่ง "ประหาร" เรียบ! วันชัย ตันติวิทยาพิทักษ์ โพสต์อาลัยมรดกดาบวิชัยก่อนเสียชีวิต ลั่นถ้าท่านยังอยู่คงน้ำตานองหน

****....ลูกรัก...จงระวังคำหวานนะลูก...**** ลูกรัก... ถึงแม้คนโบราณจะสอนกันว่า " "อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย" ดังนี้ก็ตาม แต่ลูกควรระวังคำพูดของคนอื่นโดยเฉ

ด้วยว่าเล่นกลอนและโคลงมาเกินสิบปี ยังไม่เห็นนักกลอนผู้ใดมีฝีปากกาฉกาจฉกรรจ์ดั่งท่านนี้ ได้ฝึกฝนและนับว่าเป็นครู ทั้งๆที่เป็นเพื่อนกัน รุ่นน้องด้วยซ้ำไป โคลงของเขาเฉียบขาด กลอนของเขาอ่านสนุก และมักมีรส

0 ระยะห่างถ่างออกเหมือนบอกว่า ที่ผ่านตาผ่านหูได้รู้เห็น ทั้งเรื่องถกยกแย้งค่อยแต่งเป็น ความยากเข็ญในวิถีแห่งลีลา 0 เมื่อหยอกล้อขวางคั่นด้วยงันเงียบ การณ์จะเปรียบก็ชี้บ่งอยู่ตรงหน้า หวานเคยหวานก็สิ้นแล