เวลาเราชอบใครเเต่เราไม่กล้าไปบอกชอบเลยทำให้เราอดได้คนที่เราชอบมาเป็นแฟน เคยเป็นไหมครับ?

มีอยู่วันนึงมีน้องคนนึงผมขอเอ่ยชื่อนะชื่อเม ผมไปถล่มlikeใน facebook ให้น้องเม เราก็เลยรู้จักกัน ละก็คุยกันมาเรื่อย ๆ แบบทุกวันจนแบบว่าผมรู้สึกดีกับน้องเมมากแบบผมคิดแบบว่าไม่ใช่พี่น้องมันมากกว่านั้น เเต่น้องเขาไม่รุ้นะช่วงที่คุยกันเเรก ๆ น้องเขาคงคิดว่าผมมาคุยกะน้องเขาเล่น ๆ เเต่ว่าไม่ใช่ไม่อย่างงั้นผมคงไม่ทักน้องเขาไปทุกวันหรอกนะ คุยกันแบบว่าไม่ขาดช่วงเลยสักนิด คุยกันเรื่อย ๆ ตั้งแต่เช้ายันดึกแบบไม่พักกันเลยเวลาผมเครียดรึเซง ๆ อะไรน้องเขานิละที่จะมาทำให้ผมรู้สึกสบายใจละก็ยิ้มได้ตลอดทุกครั้ง ผมกับน้องเขาคุยกันมา 2 เดือน ผมยังไม่ได้บอกชอบน้องเขาผมกลัวว่าถ้าผมบอกชอบน้องเขาไปน้องเขาจะปฏิเสธผม ผมลองคิดในหลาย ๆ มุมดู ถ้าบอกชอบน้องก็อาจจะได้คบกัน รึไม่ก็ไม่ได้คบ ผมยอมรับเลยนะว่าผมเคยเจ้าชู้จริง ๆ ละก็เลิกเพราะเป็นเชื่อในเวรกรรมก็เลยเลิกอยากจะรักใครสักคนเหมือนคนอื่นบ้าง มีอยุ่ช่วงนึงที่น้องเขามีคนคุยผมก็ไม่ได้ทักไปประมาณ 2-3 วันได้ เเต่ผมรู้สึกคิดถึงน้องเขามากเลยนะ เเต่ก็ไม่อยากทักไปรบกวนน้องเขาเพราะน้องเขาคุยกะคนที่เขาชอบอยุ่เเล้ว ผมบอกชอบไปเเต่ก็ไม่ทันเพราะว่าผมบอกช้าไป ก็เลยอดคบกับน้องเขาเลย ถ้าผมใจกล้ามากกว่านี้ก็คงอาจจะจีบน้องเขาติดตั้งนานเเล้ว เวลาเจอกันก็แบบไม่อยากจะไปมองหน้าเพราะกลัวว่าจะไปคิดมาก.... ตอนที่ไม่ได้คุยกะน้องเขาก็รู้สึกคิดถึงทุกครั้งนะ ถ้าน้องคนนั้นมาเห็นก็อยากจะให้รู้ว่าพี่ยังรอเราอยู่นะ