เกริ่นนำก่อนเลยนะครับ
คือผมอยากหาที่ระบายบวกกับได้รับคำปรึกษาดีๆเลยคิดได้ว่าพันทิปน่าจะช่วยได้ รบกวนหน่อยนะครับ..
พอดีผมเป็นนักศึกษามหาลัยผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง ซึ่งก็ผ่านความรักมาแล้วหลายครั้งหลายครา หลากหลายรูปแบบกันไป
มา ณ ปัจจุบัน ตัวผมนั้นโสดเสียเหลือเกิน จนมาตอนนี้ ผมได้คุย (ก็ช่วงศึกษาดูใจกันนั้นแหละครับ) กับรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งประเด็นพี่เทคตัวเองสะด้วย
รู้จักกันมาตั้งนาน เพิ่งมารู้ว่าทั้งตัวผมเองและตัวพี่เค้าเคยรู้สึกชอบๆกันในช่วงเวลาที่ผ่านมา เกริ่นมาพอสมควรเข้าเรื่องดีกว่า
ประเด็นคือว่า..
เราก็ได้คุยกันสักพักหนึ่ง แต่ไม่ค่อยนานเท่าไหร่ เจอกันนิดหน่อยไปกินนู้นนี่นั้นกัน ความสัมพันธ์ก็ค่อยพัฒนา แต่ตัวพี่เค้าดูจะแคร์ผมมากเลยนะ
จะคอยตอบตอนคุยแชทกันตลอด จะเคืองตลอดถ้าผมตอบช้า แต่ผมน่ะ ชอบหายไปนานๆ คือไปหาอะไรทำ ฟังเพลงบ้าง หาอะไรดูบ้าง
แต่มาวันหนึ่ง ด้วยความที่ว่าเราคุยกันแต่ไม่ได้คุยกันเลยว่าต่างคนต่างเป็นคนนิสัยอย่างไร ส่วนตัวผมคือ เป็นคนที่ใส่ใจไปสะทุกเรื่อง
คิดมากถึงมากที่สุดถ้าเกิดผมรู้สึกดีกับใครมากๆแล้วละก็ พบจะใส่ใจมาก แม้คำพูดไม่กี่คำ ผมก็เก็บเอาไปคิดได้ แต่กลับกัน
พี่เค้าเป็นคนไม่ชอบ "คนใส่ใจ" เอาแล้วไงดันมารู้ตอนนี้ ไม่ใส่ใจในที่นี่คือ ไม่ต้องมาอะไรกันมากมาย เว้นช่องว่างกันมากๆ ไม่ต้องมาแคร์
อะไรกันมากมาย ซึ่งผมไม่เคยเจอะเจอเลยคนอุปนิสัยแบบนี้ ซึ่งตอนนี้ผมรู้สึกดีกับพี่เค้าเอามากๆ แล้วถ้าผมไม่ใส่ใจตามที่เค้าต้องการ
ผมจะดูเป็นคนละเลย เป็นคนดูไม่จริงใจในเรื่องความรักรึเปล่า ผมยังถามตัวเองมาทุกๆวัน ลึกๆผมก็อยากสานสัมพันธ์พี่เค้าไปนานๆ
แต่ท่าที่เหมือนพี่เค้าไม่โอเคเลยกับตัวผม จากเคยรอคุยกับผม โทรหาบ่อยๆช่วงเวลานั้นหายไปเลย มันทำให้ผมทำตัวไม่ถูกไม่รู้ควรจะทำยังไงดี..
ศาลาพักใจ.. 
ในชีวิตจริง มีคนประเภทนี้อยู่ด้วยจริงๆเหรอ ?
คือผมอยากหาที่ระบายบวกกับได้รับคำปรึกษาดีๆเลยคิดได้ว่าพันทิปน่าจะช่วยได้ รบกวนหน่อยนะครับ..
พอดีผมเป็นนักศึกษามหาลัยผู้ชายธรรมดาๆคนหนึ่ง ซึ่งก็ผ่านความรักมาแล้วหลายครั้งหลายครา หลากหลายรูปแบบกันไป
มา ณ ปัจจุบัน ตัวผมนั้นโสดเสียเหลือเกิน จนมาตอนนี้ ผมได้คุย (ก็ช่วงศึกษาดูใจกันนั้นแหละครับ) กับรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งประเด็นพี่เทคตัวเองสะด้วย
รู้จักกันมาตั้งนาน เพิ่งมารู้ว่าทั้งตัวผมเองและตัวพี่เค้าเคยรู้สึกชอบๆกันในช่วงเวลาที่ผ่านมา เกริ่นมาพอสมควรเข้าเรื่องดีกว่า
ประเด็นคือว่า..
เราก็ได้คุยกันสักพักหนึ่ง แต่ไม่ค่อยนานเท่าไหร่ เจอกันนิดหน่อยไปกินนู้นนี่นั้นกัน ความสัมพันธ์ก็ค่อยพัฒนา แต่ตัวพี่เค้าดูจะแคร์ผมมากเลยนะ
จะคอยตอบตอนคุยแชทกันตลอด จะเคืองตลอดถ้าผมตอบช้า แต่ผมน่ะ ชอบหายไปนานๆ คือไปหาอะไรทำ ฟังเพลงบ้าง หาอะไรดูบ้าง
แต่มาวันหนึ่ง ด้วยความที่ว่าเราคุยกันแต่ไม่ได้คุยกันเลยว่าต่างคนต่างเป็นคนนิสัยอย่างไร ส่วนตัวผมคือ เป็นคนที่ใส่ใจไปสะทุกเรื่อง
คิดมากถึงมากที่สุดถ้าเกิดผมรู้สึกดีกับใครมากๆแล้วละก็ พบจะใส่ใจมาก แม้คำพูดไม่กี่คำ ผมก็เก็บเอาไปคิดได้ แต่กลับกัน
พี่เค้าเป็นคนไม่ชอบ "คนใส่ใจ" เอาแล้วไงดันมารู้ตอนนี้ ไม่ใส่ใจในที่นี่คือ ไม่ต้องมาอะไรกันมากมาย เว้นช่องว่างกันมากๆ ไม่ต้องมาแคร์
อะไรกันมากมาย ซึ่งผมไม่เคยเจอะเจอเลยคนอุปนิสัยแบบนี้ ซึ่งตอนนี้ผมรู้สึกดีกับพี่เค้าเอามากๆ แล้วถ้าผมไม่ใส่ใจตามที่เค้าต้องการ
ผมจะดูเป็นคนละเลย เป็นคนดูไม่จริงใจในเรื่องความรักรึเปล่า ผมยังถามตัวเองมาทุกๆวัน ลึกๆผมก็อยากสานสัมพันธ์พี่เค้าไปนานๆ
แต่ท่าที่เหมือนพี่เค้าไม่โอเคเลยกับตัวผม จากเคยรอคุยกับผม โทรหาบ่อยๆช่วงเวลานั้นหายไปเลย มันทำให้ผมทำตัวไม่ถูกไม่รู้ควรจะทำยังไงดี..
ศาลาพักใจ..