ขอบคุณพี่อ๊อฟจากใจ ที่ให้กระทิง จบสมหวัง บริบูรณ์ และตรงคอนเซปต์ ความรักคือการให้อภัย

เฮียธามกะย่าหยา ดราม่ากันมาทั้งเรื่อง พอเห็นตอนจบแบบนี้แล้วชื่นใจ นอนหลับได้ ถึงแม้มันอาจจะดูไม่แปลก ไม่เก๋

แต่มันมีความสุข มันปลื้มใจ และมันตรงคอนเซปต์ละครมากๆ ในเรื่อง ความรักคือการให้อภัย

คำพูดของเคน มันแทงใจมาก ---> ความรักสามารถถูกทำลายได้ด้วยความโกรธแค้น แต่ในทางกลับกันความโกรธแค้น ก็สามารถถูกทำลายได้ด้วยความรัก และการอภัย

เลยรู้สึกดีใจที่นางเอกรอดกลับมา และพระเอกก็ให้อภัยนางเอกจริงๆ

แต่ถ้าจะมีอะไรอยากให้เพิ่มเติม ก็คือ อยากให้มีเกิ่นนิดหน่อยว่าย่าหยารอดมายังไง

เช่น ซินแสไปเจอช่วยไว้ แล้วพูดประโยคเก๋ๆ เช่น เพราะลื้อคือลมหายใจของกระทิงตัวนั้น ยังไม่ถึงเวลาที่ลื้อจะตาย กลับไปแก้ไขความผิดพลาดในอดีตแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ซะ ฯลฯ ประมาณนี้

แต่ก็นะ ทำละครออกมา ถ้าเอาละเอียดมาก ก็อาจจะดูยืดอีก คงจะให้ดีที่สุด ถูกใจทุกคนคงไม่ได้

โดยรวมเราจึงถือว่า เรื่องนี้คือที่สุดแห่งความประทับใจ เคน เชอร์รี่

แอบหวังว่าจะมีละครเล่นด้วยกัน แบบบทเจ๋งๆอีก แต่ก็จะไม่คาดหวังมากแล้ว อย่างน้อยก็ยังมีเรื่องนึงที่อยู่ในความทรงจำไปตลอด

และคิดว่า จากเรื่องนี้ ก็คงมีคนประทับใจและชอบพระนางคู่นี้ เหมือนเราอีกหลายคน แค่นี้ก็อิ่มใจและ

ต้องขอบคุณพี่อ๊อฟ พี่แดง พี่เคน พี่เชอร์รี่ พี่ชาย พี่โดนัท พี่เดี่ยว และนักแสดงทุกๆคน ผู้เขียนบท ฯลฯ จริงๆค่ะ