ออนซอนสาวกรุงเทพ

บ้านนอกเข้ากรุงครับพอดีผมกับเพื่อนมีโอกาศลงไปสมัครสอบครับแถวๆอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เลยนั่งรถไปลงหมอชิต ลงปั๊บเจอเลยแท็กซี่พี่แกเข้ามาถามทันใดว่าน้องๆไปไหนๆ เพื่อนส่งรูปสถานที่สมัครมาให้มันยุแถวๆอนุสาวรีย์ชัย ผมตอบไปเลยพี่ อนุพี่ 250 น้องเมื่อเช้าฝนตกรถมันขาด คิดในใจดูในจีพีเอสมันคือไม่ไกลปานใด๋พี่แกฟาดไป 250 ทำไงได้หละครับก็เลยบอก ครับพี่ พอขึ้นแท็กซี่ครั้งแรกผมเข้าใจความรู้สึก "หม่ำ โจ๊กม๊ก" ที่โดนสารแนแกล้งพาซิ่งแทกซี่ พี่แกขับยังกะแข่ง Rally คิดในใจ มันคือนานฮอดแท้น้อหนักหละชีวิต พอถึงอนุสาวรีย์ผมไม่รอช้า เดินลงท่ามกลางผู้คนมากมายมองซ้ายมองขวาไม่รู้จักซักที่เลยเอาแผนที่มากาง ประเด็นคือแผนที่ที่เพื่อนให้มาไม่บอกทิศ ผมเลยพูดกับเพื่อนว่า "เอ้ยเราเข้ากรุงเทพมาครานี้อย่าให้ใครหลอกเราได้ว่าเป็นคนบ้านนนอกเดี๋ยวซวย ดังนั้นเราก็เดินๆไปเหมือนรู้จักไม่ต้องไปถามใครเพื่อความเนียน เพื่อนบอกว่าจัดไปจาร" ดูแผนที่แล้วผมกับเพื่อนก็เดินไม่สนใจใครไปทาง ททบ.5 ผ่านไปไกลเกือบๆ 2 Km. พูดกับเพื่อนว่า "บ่แม่นเฮามาผิดทางติท่านในแผนที่มันคือใกล้ๆหนึ่ง เพื่อนผมตอบสั่นๆ ว่า สงสัย " เลยตัดสินใจเดินย้อนกลับมาถามพี่ทหารว่า ศูนย์เทคโนโลยีการศึกษาอยู่ไหนครับ พี่ทหารชี้นิ้วไปทางอนุสาวรีย์แล้วบอกให้ไปทางนั้นแล้วขาวเท่านั้นแหละครับ ถึงบางอ้อต้องเดินกลับไปอีก 3-4 Km. แต่ไม่เป็นไรปลอบใจตัวเองว่าเดินแหละดีเราจะได้จำได้ พอเดินกลับมาทางเดิมถึงอนุสาวรีย์ชัย ช่วงนั้นนักเรียนเลิกเรียนพอดี แต่ละคนทำให้ผมมีกำลังใจในการเดินเอามากๆ เพื่อนผมบอกว่า "น่ารักปานนี้พออยากแล่นอ้อมกรุงเทพจาร" ผมก็เลยเดินชมวิวมาเรื่อยๆจนประสบกับ ห้างเซนทูรี่ มูวี่เลยเข้าไปสัมผัสแอร์เย็นๆต้องเรียนทุกท่านว่าต้อนนั้นยังไม่ได้ที่พักกันเลยนะครับแต่ทำเหมือนบ้านอยู่กรุงเทพโครตสบายใจ เดินได้ซักพักนึกได้ว่าเพื่อนอยู่กรุงเทพคนหนึ่งเลยโทรถามบอกให้มันมาหาเพราะมันมาทำงานอยู่ที่นี่ได้หลายเดือนแล้วน่าจะชำนาญพื้นที่ เลยนั่งรออยู่หน้าโรงหนังชั้น 5 ผมยังสงสัยว่าห้างนี้คือมีนักเรียนเข้าเยอะแท้ มีแต่คนน่ารักๆผมพูดกับเพื่อนว่า "เอ้ยถ้าเฮาอยู่นี่จักเดือนเบิ่งเน๊าะคือสิขาว ผุสาวกะมีตะคนน่ารัก" นั่งรอจนมันมาถึงมันเลยชวนดูหนังทั้งๆที่ยังไม่ได้ที่พัก หนังจบออกมา 19.47น. มันบอกว่าเดียวพาไปหาที่พักแถวนี้ เดินไปทางสถานีรถไฟฟ้า พญาไทยจนพบกับ โรงแรมแห่งหนึ่ง ใกล้ 7-11 เลยเข้าไปพักค่าห้องคืนละ 740 บาท พักสามคนก็โอเคร จากนั้นออกมากินเนื้อย่างร้านใกล้ๆกับ เซนทูรี่ เพราะไปไหนไม่เป็นครับ ฮ่าๆ เพื่อนผมเกิดอาการซี๊ดตลอดเวลาที่เห็นสาวๆกรุงเทพน่ารักๆ มันเลยพูดว่า"เกิดมาตะน้อยเท่าเดียวนี้เพิ่งเห็นคนน่ารักปานนี้ ผมเลยบอกมันว่าช่วงนี้เทวดาไม่เข้มงวดปล่อยให้นางฟ้ามาเดินเพ่นพ่านพอได้ทำให้คนเราอยู่ลำบากแค่นั้นแหละ" จากนั้นเราก็พากันไปที่พักครับความฮาก็เกิดขึ้นเมื่อที่ห้องพักมีห้องน้ำที่ไม่มีกรและอ่างเป็นแบบจากุดฉี่ เกิดมาพึ่งเคยสัมผัสกระจกบานใหญ่เท่าประตูก็ดันไปอยู่ในห้องน้ำ อาบไปกะอยากอายจะของไปนำฮาๆ เช้ามาเราก็พากันไปสมัครครับ เดินจากที่พักประมาณ 1 km.ก็ถึงคนเยอะเลยพากันเอาใบสมัครมานั่งเขียนที่ ร.ร.แห่งหนึ่ง เท่านั้นแหละช่วงนั้นพักเที่ยงเรานั่งอยู่หน้าโรงอาหารพอดี นักเรียนก็มากินข้าว นาทีนั้นเหมือนโดนสตั้นครับออนซอนหลาย มีแต่คนสวยๆจนผมได้ขอใบสมัครใหม่เพราะเขียนผิดช่องอ่ะคับ เพื่อนเลยพูดว่า "จารเฮาน่าสิมาเรียนอยู่กรุงเทพเน๊าะ นี่แค่ม่องเดียวเด้นิยังบ่ได้ไปม่องอื่น เอายาแก้แพ้ไปพร้อมเฮา เห็นใผกะแพ้แพ้หมดทุกคนเลยมีแต่คนน่ารัก " พอสมัครเสร็จเพื่อนอีกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านครับเหลืออยู่ 2 คนเช่นเดิมอย่างว่าแหละครับคนมันไม่เคยเข้ากรุงเทพทำอะไรมันก็เด๋อๆด๋าๆไปหมดเดินหารถอยู่อนุสาวรีย์ชัย เป็น ครึ่งชั่วโมงเชื่อไหมครับไม่มีคันไหนไปหมอชิตเลย ผมเลยเดินมาอีกฝั่งก็ยังไม่มี ตัดสินใจกับเพื่อนว่า "บ่แม่นเฮาสิได้ย่างไปหมอชิตติจารใน จีพีเอส อีก 7 km. กะถึง เพื่อนผมเป็นคนง่ายๆสบายๆตอบสั้นๆเหมือนเคยว่า บ่เป็นปัญหา"  ผมเลยพากันเดินจากอนุสาวรีย์ทันใดนั้นมีรถเมล์วิ่งผ่านสีฟ้าผมกับเพื่อนตัดสินใจขึ้นเลยเหมือนรู้ว่ามันไปไหนฮาาๆ แต่พอเด็กเก็บตังมาถามว่า ลงไหนครับพี่ หมอชิต น้องเค้าเลยบอกว่าไปได้ผ่านครับ หันมองหน้ากันกับเพื่อน เวนแล้วไง จึงหันไปถามน้องคนเก็บตังว่า "แล้วผมจะลงไหนดีครับ" เป็นคำถามที่ถามไปได้ยังไง ผมเลยบอกอีกทีว่า "งั้นผมลงป้ายหน้าก็ได้ครับพี่" เขาก็ไม่ได้เก็บตังครับใจดีจุงเลย พอลงแล้วก็พากันเดินไปถึง สถานีรถไฟฟ้าอารีย์ เลยนั่งพักมีน้องทักแชทมาพอดีเค้าเรียนยุกรุงเทพเลยถามเค้าว่า รถ สายไหนไปหมอชิตบ้างเค้าก็บอกมา นั่งรอนานพอสมควรไม่มาเลยเดินไปหาแทกซี่พี่ ได้โปรดพาผมไปหมอชิตที่ครับ พี่เลยบอกว่าขึ้นมาน้อง ปิดประตูกดมิตเตอร์ปั๊บ พอไปถึงสถานีค่ารถ 71 บาท เลยให้ไป 100 ไม่ต้องทอน เพราะขามาผมฟาดไป 250 จากนั้นเราก็เดินทางขึ้นรถกลับบ้านครับ รอวันไปสอบทีนี้ ไปสอบครั้งนี้ต้องถึงสยามพารากอนเป็นแน่ครับผม เพราะคนกรุงเทพน่ารักเยอะมากส่วนคนที่ไม่น่ารักก็อย่าไปคิดมากนะครับหน้าตาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของจิตใจและนิสัยก็สำคัญเช่นกัน ขอขอบคุณครับ สาวกรุงเทพคนไหนโสดผมจะไปสอบรอบหน้าอย่าลืมบอกทางผมด้วยนะคราฟฟฟ สวัสดีครับ