จากกระทู้นี้นะครับwww.pantip.com/topic/33350448? แต่ตอนนี้ผมคงมีแต่ความคิดที่ว่าคนที่เธอเสียใจด้วย คงเป็นคนที่โชคดีมาก
ที่ผ่านมาคืออะไร?
ผมคิดแบบนี้มาหลายครั้ง ตั้งแต่เขาเสียใจกับคนนั้น จริงๆแล้วในตอนนั้นตอนที่เขาเสียใจอยู่และผมปลอบเขา ผมก็เคยบอกว่าผมชอบเขานะเขาก็รู้ตั้งแต่ผมเริ่มคุย แต่ว่า คนที่ชอบเขาจะไปสู้อะไรกับคนที่เขาชอบได้ละ จริงไหมครับ
ตอนที่เขาโพสต์รูปและคำว่าคิดถึงมากไม่ได้เจอตั้งนาน นั้นอาจทำให้ผมรู้ว่า ผมไม่ได้สำคัญอะไรเลยซึ้งตอนนั้นผมทำตัวเป็นพระเอกหรือเปล่าที่ผมไปปลอบเขา ที่ยังคุยกับเขาทั้งๆที่รู้ว่า เขามีคนที่ชอบแล้วจนไม่นานมานี้ เขาก็บอกผมว่าเขาเกลียดไม่ได้ชอบและส่งรูปการแชทมาให้ผม ผมรู้สึกดีใจนะแต่ว่ามันก็มีอะไรที่ให้ผมคิดขณะที่คุยๆกันตามปกติอยู่นั้น ผมได้เห็นเขาโพสต์ประมาณว่า ไลท์สเตตัสได้แต่ไม่ตอบแชท คืออะไร กับอีกโพสต์ที่ว่า พอมีปัญหาก็ทัก แต่พอไม่มีก็เขี่ยทิ้ง ไม่ตอบแชทละ และเขาก็ไม่ตอบจริงๆด้วยครับทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรให้เขาโกรธเลย นั้นแหละครับทำให้ได้รู้เลยว่า ความรักที่เขาให้กับคนนั้น มันไม่เคยไปไหนครับ อีกอย่างคนนั้นเขาก็โสดแล้ว ผมเลยรู้สึกว่ากูมัน กขค ชัดๆ แต่ให้คิดแบบพระเอกอีกทีผมก็คงต้องคิดว่า อย่ายุ่งกับเขาดีกว่าในเมื่อเขาเจอคนที่เขารักมากๆแล้ว ควรให้เขาเจอคนที่ดีกว่า ถึงผมจะเสียใจมากๆแต่ก็อย่างที่บอกละครับ ความรักคือการทำให้คนที่เรารักมีความสุข และความสุขของเขาจริงๆก็คือคนนั้นไม่ใช่อย่างผม ในบางทีความพยายามที่ผมยังมีจนถึงตอนนี้ก็มาจากผมถามว่าเมื่อไรจะเปิดใจสักที และเขาก็บอก ก็อยากจะเปิดนะ แต่เหตุผลที่ยังไม่อยู่ผมก็ไม่รู้สิครับ มันคือความหวังของผมมากๆกับคำว่า อยากจะเปิดนะ ผมเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงทำแบบไหน วันๆก็กับคำถามเดิมๆ คำตอบเดิมๆ ผมก็คิดได้ว่า ความรักมันของผมมันเหมือนวงกลมหรือเปล่าไปๆมาๆก็กลับมาตรงจุดเดิม ไปขั้น1ขั้น2ขั้น3ไม่ทันขึ้น4ก็กลับมาขึ้น1ใหม่ มันก็เป็นอะไรที่น่าคิดมาก อยากมีทาวแก้ปัญหาไม่กลับไปจุดเริ่มต้นเก่าที่เริ่มตั้งแต่ทำให้เขารู้สึกดีกับเรา สุดท้ายนี้ก็ผมก็คงพูดได้ว่า แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์คงไม่มีสำหรับผมที่ผ่านมาคือหลอดไฟเล็กๆตามทางของอุโมงค์ที่ทำให้มีความหวัง แต่ไร้ทางออก หรือมีแต่ผมที่คิดมาตั้งแต่แรกคนเดียว
ของคุณครับที่ฟังการระบายเล็กๆน้อยๆของผม
ที่ผ่านมามันคืออะไร
ที่ผ่านมาคืออะไร?
ผมคิดแบบนี้มาหลายครั้ง ตั้งแต่เขาเสียใจกับคนนั้น จริงๆแล้วในตอนนั้นตอนที่เขาเสียใจอยู่และผมปลอบเขา ผมก็เคยบอกว่าผมชอบเขานะเขาก็รู้ตั้งแต่ผมเริ่มคุย แต่ว่า คนที่ชอบเขาจะไปสู้อะไรกับคนที่เขาชอบได้ละ จริงไหมครับ
ตอนที่เขาโพสต์รูปและคำว่าคิดถึงมากไม่ได้เจอตั้งนาน นั้นอาจทำให้ผมรู้ว่า ผมไม่ได้สำคัญอะไรเลยซึ้งตอนนั้นผมทำตัวเป็นพระเอกหรือเปล่าที่ผมไปปลอบเขา ที่ยังคุยกับเขาทั้งๆที่รู้ว่า เขามีคนที่ชอบแล้วจนไม่นานมานี้ เขาก็บอกผมว่าเขาเกลียดไม่ได้ชอบและส่งรูปการแชทมาให้ผม ผมรู้สึกดีใจนะแต่ว่ามันก็มีอะไรที่ให้ผมคิดขณะที่คุยๆกันตามปกติอยู่นั้น ผมได้เห็นเขาโพสต์ประมาณว่า ไลท์สเตตัสได้แต่ไม่ตอบแชท คืออะไร กับอีกโพสต์ที่ว่า พอมีปัญหาก็ทัก แต่พอไม่มีก็เขี่ยทิ้ง ไม่ตอบแชทละ และเขาก็ไม่ตอบจริงๆด้วยครับทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรให้เขาโกรธเลย นั้นแหละครับทำให้ได้รู้เลยว่า ความรักที่เขาให้กับคนนั้น มันไม่เคยไปไหนครับ อีกอย่างคนนั้นเขาก็โสดแล้ว ผมเลยรู้สึกว่ากูมัน กขค ชัดๆ แต่ให้คิดแบบพระเอกอีกทีผมก็คงต้องคิดว่า อย่ายุ่งกับเขาดีกว่าในเมื่อเขาเจอคนที่เขารักมากๆแล้ว ควรให้เขาเจอคนที่ดีกว่า ถึงผมจะเสียใจมากๆแต่ก็อย่างที่บอกละครับ ความรักคือการทำให้คนที่เรารักมีความสุข และความสุขของเขาจริงๆก็คือคนนั้นไม่ใช่อย่างผม ในบางทีความพยายามที่ผมยังมีจนถึงตอนนี้ก็มาจากผมถามว่าเมื่อไรจะเปิดใจสักที และเขาก็บอก ก็อยากจะเปิดนะ แต่เหตุผลที่ยังไม่อยู่ผมก็ไม่รู้สิครับ มันคือความหวังของผมมากๆกับคำว่า อยากจะเปิดนะ ผมเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงทำแบบไหน วันๆก็กับคำถามเดิมๆ คำตอบเดิมๆ ผมก็คิดได้ว่า ความรักมันของผมมันเหมือนวงกลมหรือเปล่าไปๆมาๆก็กลับมาตรงจุดเดิม ไปขั้น1ขั้น2ขั้น3ไม่ทันขึ้น4ก็กลับมาขึ้น1ใหม่ มันก็เป็นอะไรที่น่าคิดมาก อยากมีทาวแก้ปัญหาไม่กลับไปจุดเริ่มต้นเก่าที่เริ่มตั้งแต่ทำให้เขารู้สึกดีกับเรา สุดท้ายนี้ก็ผมก็คงพูดได้ว่า แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์คงไม่มีสำหรับผมที่ผ่านมาคือหลอดไฟเล็กๆตามทางของอุโมงค์ที่ทำให้มีความหวัง แต่ไร้ทางออก หรือมีแต่ผมที่คิดมาตั้งแต่แรกคนเดียว
ของคุณครับที่ฟังการระบายเล็กๆน้อยๆของผม