สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลย ผิดพลาดอะไรขอโทษด้วยนะ....แนะนำเรามาได้เลยจ้า
เรื่องของเราวันนี้มันเริ่มจาก เรารู้จักผช.คนนึงผ่านทางออนไลน์ เค้าเป็นคนต่างชาติแถบเอเชียนี่แหละ ไม่ขอเอ่ยถึงชื่อประเทศละกันนะ เค้าแก่กว่าเรา 2 ปี เราคุยกันผ่าน Wechat แรกๆเราคุยกันทุกคืน เจออะไรมาในแต่ละวัน ทำงานหนักขนาดไหน ก็จะมาเล่าสู่กันฟัง ต่อมาเราเป็นคนเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์...โดยการวาดรูปการ์ตูนลงในกระดาษแผ่นเล็กๆ พร้อมเขียนข้อความให้กำลัง หรือแซวเค้าบ้าง แล้วถ่ายรูปส่งไปให้เค้าทุกเช้าก่อนเค้าทำงาน ถ้าเป็นเสาร์-อาทิตย์ เราจะส่งไปประมาณเที่ยง เพราะเค้าตื่นสายมากกกก ประมาณบ่ายสาม บ่ายสี่ เราตกใจมาก แต่เค้าบอกว่าเป็นปกติ เพราะเค้าเหนื่อยจากการทำงาน อาทิตย์นึงหยุด 2 วัน ก็เลยขอนอนเต็มที่ทั้งวันเลย 555
จากที่คุยกันทุกคืน เราก็คุยกันตลอด ทั้งเช้าก่อนทำงาน พักเที่ยง เย็นตอนกลับถึงบ้าน แล้วก็ดึกๆ (ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เรามีความสุขมาก แต่ก็แอบเผื่อใจไว้ เพราะเรารู้ว่ามันแค่โลกออนไลน์
) เค้าจะบอกเสมอว่าเราใจดี ชอบคุยกับเรา เพราะทำให้เค้าหายเหนื่อย ผ่อนคลาย ส่วนเราก็รู้สึกดีเช่นกัน ด้วยความที่เราเป็นคนขี้เกรงใจ...เราจะบอกเค้าเสมอว่า..........."ถ้าเหนื่อยก็พักผ่อน กินข้าว อาบน้ำ นอน พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน เราไม่อยากรบกวน"
แล้วเค้าก็จะตอบกลับมาว่า....."เธอไม่เคยรบกวน อย่าพูดแบบนี้อีก"
เป็นแบบนี้ทุกวัน จนเค้ามีข้อ
ตกลง กับเราว่า ตั้งแต่นี้ไป เราสองคนจะไม่ใช้คำว่า "รบกวน" ให้ลบคำนี้ออกจากภาษาอังกฤษของเราทั้ง 2 คนไปเลย จากนั้นทุกอย่างก็ราบรื่นขึ้น เราคุยกันมากขึ้น โดยปราศจากคำว่า รบกวน 555 เราคุยกันแบบนี้ได้ 2 เดือนครึ่ง
เรามีโอกาสจะได้ไปประเทศเค้า เราตื่นเต้นมากๆ พอบอกเค้า เค้าดีใจมาก จะมารับเราที่สนามบิน แถมยังบอกให้เราไปพักบ้านเค้าได้ เพราะที่พักที่โน่นค่อนข้างแพง เค้าบอกจะพาเราไปเที่ยว ไปช้อป ไปกินอาหารอร่อยๆ และค่อนข้างเป็นห่วง เพราะเราเป็นผญ.ไปเที่ยวคนเดียว.....
และสิ่งที่เรากลัวที่สุดก็เกิดขึ้น จากความเป็นห่วงเรามาก มันกลายเป็นทำให้เราไม่อยากไป เราก็เลยบอกเค้าว่า
A : เธอทำให้เราอยากจะไปที่นั่น แต่ตอนนี้ทำไมมาทำให้เราลังเล
B : ทำไมผมถึงทำให้คุณอยากมาที่นี่
A : อยากรู้จริงๆใช่มั้ย
B : ถ้าคุณอยากจะบอก
A : เพราะชั้นชอบคุณ....ขอโทษนะ
เค้าคงตกใจแหละ แล้วก็บอกว่า...ทำไมต้องขอโทษ แต่เรารู้จักกัน คุยกันแต่ใน wechat ยังไม่เคยเจอกันเลย คุณแน่ใจนะว่าคุณชอบผม???
เราก็เลยตอบไปว่า ที่ผ่านมาไม่รู้เลยใช่มั้ยทำไมเราอยากคุยด้วยทุกวัน ทำไมเราวาดรูปให้ทุกวัน เพราะเราอยากให้เธอยิ้ม อยากให้เธอมีความสุข แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ก็ดีมากแล้ว ขอบคุณนะที่ทำให้เรามีความสุข ถึงแม้จะแค่ช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม....โอเค เราจะพยายามลืมทุกสิ่งนะ (ที่เราพูดแบบนี้ เราคิดว่าเราคงไม่มีหวังแล้วล่ะ)
เค้าหายไปประมาณ 5 นาที พร้อมกลับมาบอกว่า "ผมก็ชอบคุณเหมือนกัน"
ณ วินาทีนั้น เราไม่คิดว่าเค้าชอบเราหรอก แต่เค้าคงไม่อยากให้เราเสียใจ วันนั้นเราคุยกันนานมาก เราบอกว่าเรารู้สึกแย่ อยากหายไปสัก2-3 วัน เค้าบอกเราว่า ไม่ต้อง...ถ้าเราหายไป เค้าคงรู้สึกแย่มากๆแน่ๆ ผมอยากคุยกับคุณทุกวัน เราคุยกันเรื่องอื่นก็ได้นี่ แต่ขออย่างเดียว อย่าหายไปไหน ขอร้อง Plz
เช้าวันใหม่เริ่มขึ้น เราตัดสินใจทำทุกอย่างเหมือนเดิม วาดรูปส่งไปให้เค้า แต่รูปที่วาดวันนี้ออกแนวเศร้าๆ
แต่เค้าก็ตอบกลับมา เราคุยกันปกติ แต่เช้าวันถัดมา หลังจากที่ส่งรูปที่วาดไปให้...... ใครจะไปรู้ว่ากลับกลายเป็นเค้าที่หายไปจากเรา ทิ้งเราไว้คนเดียว ไร้การตอบกลับใดๆ เราร้องไห้ เราเสียใจ เราคิดว่าคงเป็นเพราะเราบอกชอบเค้า เกิดคำถามขึ้นกับเรามากมาย แต่เราไม่เคยหาคำตอบได้***จนกระทั่ง ถึงวันที่เราเดินทางไปยังประเทศเค้า****
ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป แต่สิ่งที่เราวาดฝัน มันคงไม่มีทางเป็นจริง เราไปถึงที่นั่น กินคนเดียว เที่ยวคนเดียว เป็นเวลา 5 วัน เราไม่ลืมเอารูปที่เราวาดให้เค้าใส่กล่องมาด้วย เราส่งสิ่งนี้ให้เค้าทางไปรษณีย์ เพราะเค้าเคยขอ เราไม่หวังว่าเค้าจะติดต่อกลับมา แค่ขอให้ของชิ้นนี้ที่เป็นตัวเเทนของเรา ส่งไปถึงมือเค้าก็พอ....
***ปล.หลายๆคนอาจคิดว่าไร้สาระ ก็แค่ความรู้สึกดีบนโลกออนไลน์ มันอาจไม่ใช่ความรัก....เราอยากบอกว่า ที่ผ่านมาเรา 2 คนคุยกันมากพอ ที่จะทำให้เรารู้สึกดีต่อกัน มีหลายเหตุผลที่ทำให้เราให้ใจเค้า
***สุดท้ายแล้ว เพลงเศร้าก็คือคำตอบ ทุกคำร้อง มันมีความหมาย มันมาจากชีวิตจริง ตอนนี้ผ่านไป 1 เดือนแล้ว เรายังคงเสียใจ ยังคงนอนฟังเพลงเศร้าๆ ยังไม่ลืมเค้า และยากที่จะลืม....ถึงแม้เค้าจะเป็นคนที่เดินจากไป แต่ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้เค้าหรือที่เค้าเคยมีให้เรา จะผ่านไป 1 เดือน 2 เดือน หรือจะกี่เดือน กี่ปี เราคงไม่มีวันลืมเค้าได้ ....แต่พยายามบอกตัวเองให้เข้มแข็ง เราเชื่อว่าสักวัน....เราจะเข้มแข็งพอ
รักออนไลน์ ยังไงก็ไกลความจริง
เรื่องของเราวันนี้มันเริ่มจาก เรารู้จักผช.คนนึงผ่านทางออนไลน์ เค้าเป็นคนต่างชาติแถบเอเชียนี่แหละ ไม่ขอเอ่ยถึงชื่อประเทศละกันนะ เค้าแก่กว่าเรา 2 ปี เราคุยกันผ่าน Wechat แรกๆเราคุยกันทุกคืน เจออะไรมาในแต่ละวัน ทำงานหนักขนาดไหน ก็จะมาเล่าสู่กันฟัง ต่อมาเราเป็นคนเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์...โดยการวาดรูปการ์ตูนลงในกระดาษแผ่นเล็กๆ พร้อมเขียนข้อความให้กำลัง หรือแซวเค้าบ้าง แล้วถ่ายรูปส่งไปให้เค้าทุกเช้าก่อนเค้าทำงาน ถ้าเป็นเสาร์-อาทิตย์ เราจะส่งไปประมาณเที่ยง เพราะเค้าตื่นสายมากกกก ประมาณบ่ายสาม บ่ายสี่ เราตกใจมาก แต่เค้าบอกว่าเป็นปกติ เพราะเค้าเหนื่อยจากการทำงาน อาทิตย์นึงหยุด 2 วัน ก็เลยขอนอนเต็มที่ทั้งวันเลย 555
จากที่คุยกันทุกคืน เราก็คุยกันตลอด ทั้งเช้าก่อนทำงาน พักเที่ยง เย็นตอนกลับถึงบ้าน แล้วก็ดึกๆ (ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เรามีความสุขมาก แต่ก็แอบเผื่อใจไว้ เพราะเรารู้ว่ามันแค่โลกออนไลน์
แล้วเค้าก็จะตอบกลับมาว่า....."เธอไม่เคยรบกวน อย่าพูดแบบนี้อีก"
เป็นแบบนี้ทุกวัน จนเค้ามีข้อ ตกลง กับเราว่า ตั้งแต่นี้ไป เราสองคนจะไม่ใช้คำว่า "รบกวน" ให้ลบคำนี้ออกจากภาษาอังกฤษของเราทั้ง 2 คนไปเลย จากนั้นทุกอย่างก็ราบรื่นขึ้น เราคุยกันมากขึ้น โดยปราศจากคำว่า รบกวน 555 เราคุยกันแบบนี้ได้ 2 เดือนครึ่ง
เรามีโอกาสจะได้ไปประเทศเค้า เราตื่นเต้นมากๆ พอบอกเค้า เค้าดีใจมาก จะมารับเราที่สนามบิน แถมยังบอกให้เราไปพักบ้านเค้าได้ เพราะที่พักที่โน่นค่อนข้างแพง เค้าบอกจะพาเราไปเที่ยว ไปช้อป ไปกินอาหารอร่อยๆ และค่อนข้างเป็นห่วง เพราะเราเป็นผญ.ไปเที่ยวคนเดียว.....
และสิ่งที่เรากลัวที่สุดก็เกิดขึ้น จากความเป็นห่วงเรามาก มันกลายเป็นทำให้เราไม่อยากไป เราก็เลยบอกเค้าว่า
A : เธอทำให้เราอยากจะไปที่นั่น แต่ตอนนี้ทำไมมาทำให้เราลังเล
B : ทำไมผมถึงทำให้คุณอยากมาที่นี่
A : อยากรู้จริงๆใช่มั้ย
B : ถ้าคุณอยากจะบอก
A : เพราะชั้นชอบคุณ....ขอโทษนะ
เค้าคงตกใจแหละ แล้วก็บอกว่า...ทำไมต้องขอโทษ แต่เรารู้จักกัน คุยกันแต่ใน wechat ยังไม่เคยเจอกันเลย คุณแน่ใจนะว่าคุณชอบผม???
เราก็เลยตอบไปว่า ที่ผ่านมาไม่รู้เลยใช่มั้ยทำไมเราอยากคุยด้วยทุกวัน ทำไมเราวาดรูปให้ทุกวัน เพราะเราอยากให้เธอยิ้ม อยากให้เธอมีความสุข แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ก็ดีมากแล้ว ขอบคุณนะที่ทำให้เรามีความสุข ถึงแม้จะแค่ช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม....โอเค เราจะพยายามลืมทุกสิ่งนะ (ที่เราพูดแบบนี้ เราคิดว่าเราคงไม่มีหวังแล้วล่ะ)
เค้าหายไปประมาณ 5 นาที พร้อมกลับมาบอกว่า "ผมก็ชอบคุณเหมือนกัน"
เช้าวันใหม่เริ่มขึ้น เราตัดสินใจทำทุกอย่างเหมือนเดิม วาดรูปส่งไปให้เค้า แต่รูปที่วาดวันนี้ออกแนวเศร้าๆ
แต่เค้าก็ตอบกลับมา เราคุยกันปกติ แต่เช้าวันถัดมา หลังจากที่ส่งรูปที่วาดไปให้...... ใครจะไปรู้ว่ากลับกลายเป็นเค้าที่หายไปจากเรา ทิ้งเราไว้คนเดียว ไร้การตอบกลับใดๆ เราร้องไห้ เราเสียใจ เราคิดว่าคงเป็นเพราะเราบอกชอบเค้า เกิดคำถามขึ้นกับเรามากมาย แต่เราไม่เคยหาคำตอบได้***จนกระทั่ง ถึงวันที่เราเดินทางไปยังประเทศเค้า****
ทุกอย่างยังคงดำเนินต่อไป แต่สิ่งที่เราวาดฝัน มันคงไม่มีทางเป็นจริง เราไปถึงที่นั่น กินคนเดียว เที่ยวคนเดียว เป็นเวลา 5 วัน เราไม่ลืมเอารูปที่เราวาดให้เค้าใส่กล่องมาด้วย เราส่งสิ่งนี้ให้เค้าทางไปรษณีย์ เพราะเค้าเคยขอ เราไม่หวังว่าเค้าจะติดต่อกลับมา แค่ขอให้ของชิ้นนี้ที่เป็นตัวเเทนของเรา ส่งไปถึงมือเค้าก็พอ....
***ปล.หลายๆคนอาจคิดว่าไร้สาระ ก็แค่ความรู้สึกดีบนโลกออนไลน์ มันอาจไม่ใช่ความรัก....เราอยากบอกว่า ที่ผ่านมาเรา 2 คนคุยกันมากพอ ที่จะทำให้เรารู้สึกดีต่อกัน มีหลายเหตุผลที่ทำให้เราให้ใจเค้า
***สุดท้ายแล้ว เพลงเศร้าก็คือคำตอบ ทุกคำร้อง มันมีความหมาย มันมาจากชีวิตจริง ตอนนี้ผ่านไป 1 เดือนแล้ว เรายังคงเสียใจ ยังคงนอนฟังเพลงเศร้าๆ ยังไม่ลืมเค้า และยากที่จะลืม....ถึงแม้เค้าจะเป็นคนที่เดินจากไป แต่ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้เค้าหรือที่เค้าเคยมีให้เรา จะผ่านไป 1 เดือน 2 เดือน หรือจะกี่เดือน กี่ปี เราคงไม่มีวันลืมเค้าได้ ....แต่พยายามบอกตัวเองให้เข้มแข็ง เราเชื่อว่าสักวัน....เราจะเข้มแข็งพอ