ไม่รู้จะตั้งหัวข้อยังไงให้น่าสนใจค่ะ แต่อยากบอกว่าเนื้อหามันมาจากก้นบึ้งของหัวใจเลย ไม่เมค พิมไปยิ้มไป แฮ่ๆ อยากเเชร์ความรู้สึกให้เพื่อนๆอ่าน และคนคนนึงที่เรากล่าวถึงในกระทู้นี้ค่ะ
แอบชอบพี่คนนึงค่ะ เขาเป็นเภสัช พ่อแม่เราก็ทำงานอยู่ที่นั่น แต่ไม่ได้ตำแหน่งสูงอะไร พี่เขาเป็นคนติดดินค่ะ แต่อายุมากแล้ว มากกว่าเราสิบห้าปี >< เวลาไปหาแม่ที่ทำงาน เราก็ด้อมๆมองๆค่ะ (เขิลจัง) นั่นมันตอนเด็ก ก็แค่คิดว่าน่ารักจัง ชอบมอง แอบเขิลบ้าจี้อยู่คนเดียว เห็นครั้งแรกน่าจะยังไม่ถึงสิบขวบด้วยซ้ำ แต่พอเริ่มรู้สึกปลิ้มมากกว่าเดิมตอนสิบขวบต้นๆค่ะ พี่เขามีแฟนแล้ว ย้ำ! พี่เขามีแฟนแล้ว เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ เเค่เห็นว่าหล่อขาวตรงเปคดี ก็แค่มองแล้วแอบปลื้มค่ะ (พี่เค้าคงไม่รู้ตัวหรอกค่ะ กรี๊ดเลย กรี๊ดเลยสิ><) ม.3 เราก็เล่นเฟสบุ๊ค บังเอิญเจอแล้วไปแอดเขาค่ะ ตอนนั้นใจเต้นแรงมาก แต่เขาคงไม่รู้หรอกว่าเราคิดอะไรอยู่ แล้วพี่เขาก็รับค่ะ เราก็แบบเด็กๆเนอะ รักใสๆ บ้าบอๆ เพ้อเจ้อไปหน่อย เริ่มเขียนตัสประมาณว่าแอบชอบ ให้เขาตะหงิดๆใจเล่น นานวันเข้า ม.4 เริ่มรู้ใจตัวเองละว่าคนนี้ใช่ แต่ตอนนั้นพี่เขาโสดได้หลายปีแล้วค่ะ เข้าทางเลยสิครัช แฮ่ๆ แต่เราก็ดูเด็กเกินไปแหล่ะ ตัสก็ยังโพสบ้าๆบอๆอยู่อีก แต่รู้สึกว่าเริ่มมีสัญญาณจากทางนั้นเหมือนกัน เช่น เราโพส "อยากเรียนถ่ายรูป ชอบถ่ายรูป" ไรประมาณเนี้ย เราก็เห็นพี่เขาซื้อกล้องใหม่มาเลยค่ะ ที่ช่างภาพเขาถ่ายกัน ละตระเวนถ่ายรูปไปเรื่อยๆ มีบอกว่าจะสอนวิชาถ่ายภาพด้วย รับสมัครคนเรียน เอาสิๆ 55 มันยังไม่ชัดเจนพอใช่ป่ะล่า เดี๋ยวๆ จะว่าไปเหตุการนี้อยู่ในช่วงเตรียมสอบเข้ามหาลัยนะ โพสนี้ก็มา "ชอบผู้ชายผมยาวจังเลย" แล้วพี่เขาก็โพสรูปเรนผมยาวอ่ะ บอกจะเอาทรงนี้ 55 เฮ้ย สะกิดใจละนะ เอ่อลืมค่ะ! ก่อนจบม.6 มีฝึกงาน รพ. เราได้เข้าห้องยา1 วัน วันละสองคน เพื่อนคนอื่นๆเขาก็เข้ากันหมดแล้ว เวียนกันคู่ละแผนกค่ะ เราได้วันเกือบสุดท้าย เรานั่งหน้าเค้าเตอร์ กรอกยาใส่ถุงตามที่พี่ๆคนอื่นเอามาให้ทำ พี่คนนี้เขาจะอยู่ด้านหลังตลอดเลย (รู้มาว่าพี่เขาเป็นคนขี้อาย พูดน้อย แต่เฟรนลี่มาก เเม่เราบอก 555 รู้จักกันดี) เสียงจากด้านหลังดังมา "น้องใครดูเองนะ" ปกติพี่เขาจะคุยกับเด็กทุกคนที่มาฝึกงานนะ แต่ทำไมพี่เขาไม่คุยกับเรา กลับให้พี่คนนึงที่เป็นรุ่นพี่ที่รร.เราในห้องยาอ่ะ ดูแลเเทน เง้อออ... เอาวันสุดท้ายที่ฝึกงานเลยนะ เราฝึกแผนกที่อยู่ตรงข้ามกับห้องยา หันหน้าประจันกันเลย เราก็เห็นพี่เขามองมาหลายครั้ง แต่หลบตา รึเราคิดไปเอง มีจังหว่ะนึง เราจะนั่งซบบ่าเพื่อน แต่เพื่อนแกล้งเอียงตัวไปทางอื่น 555 เงิบ ละเราก็มองไปทางห้องยา พี่เขากำลังกลั้นหัวเราะอยู่ งั้นเขาก็มองเราอยู่เหมือนกันน่ะสิ เง้อ.. เข้าข้างตัวเองอีกล้าวว ^^ จบละนะฝึกงานจะบอกว่ามีหลายเหตุการณ์มากเลย (พิมไปยิ้มไป รู้สึกประทับใจอย่างบอกไม่ถูก) ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้บร๊ะกันซักทีนะ จนเราจบม.6 เข้ามหาลัย เราก็ไม่หยุดเพ้อถึงพี่คนนี้นะ โพสหลายอย่างมันทำให้รู้ว่าพี่เขาเริ่มรู้สึกยังไงกับเรา พี่เขาบวช 3 เดือน หายไป เราคิดถึงใจจะขาด จนเขากลับมาเป็นคนปกติ แล้ววันนึงพี่เขาก็บล็อคเฟสเราไป อันนี้เสียใจนะ แต่ก็เข้าใจเขา สงสัยเราจะรุกโหดไป T T แต่ทุกวันนี้เราว่าเขาคงรู้ตัวชัดเจนแล้ว เราเอาเฟสอื่นตามไปส่อง เขาก็สุขสบายดี ไม่มีแฟน55สบายเรา เราก็เปิดใจกับแม่ แต่เเม่น่าจะรู้สึกบางอย่างก่อนหน้านี้ละล่ะ ดูแปลกๆ พี่คนนั้นอ่ะ ปกติกะคุยกับแม่นะถ้าเจอ แต่เดี๋ยวนี้ไม่สบตาเลย แม่ก็เล่าเท่าที่แม่รู้ให้ฟัง เขาก็ชอบพี่คนนี้นะ แม่บอกเขาคงอาย รึไม่ก็เรากับเขาห่างกันมาก ก็อาจจะเป็นไปได้ แต่รักมันจำกัดได้ที่ไหนเล่า ณ ปัจจุบัน เรายังเฝ้ารอพี่คนนี้อยู่ และพี่คนนี้เองเขาก็อยู่นะจุดๆเดิมเหมือนกัน มีบางโพสบอกรอเธออยู่ ประมาณเนี้ย (ประโยคนี้พูดถึงเรามั้ยน้อ...) พี่คะ รออยู่นะคะ ถึงอายุจะห่างกันถึงสิบห้าปี ถึงจะแอบชอบมานานมากกกกกกกก ก็ยังอยู่ณจุดเดิม (อายอ่ะ T T) จะขึ้นปีสามละค่ะ นับไม่ได้เลยว่าหวั่นไหวตั้งแต่ตอนไหน แต่มันรู้สึกได้ว่ารัก!!!! มานานมาก เอารักไปเลยดีกว่า ถามใจตัวเองดีเเล้ว เอาตรงๆนะ พี่จะไปกับหนู รึพี่จะขึ้นคาน!! ขึ้นเลขสาม.ละนา 555 ไม่ได้ขู่
.
.
รักนะคะ
แอบชอบมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้เรียนปี3แล้ว หัวใจไม่ปลี่ยนแปลง
แอบชอบพี่คนนึงค่ะ เขาเป็นเภสัช พ่อแม่เราก็ทำงานอยู่ที่นั่น แต่ไม่ได้ตำแหน่งสูงอะไร พี่เขาเป็นคนติดดินค่ะ แต่อายุมากแล้ว มากกว่าเราสิบห้าปี >< เวลาไปหาแม่ที่ทำงาน เราก็ด้อมๆมองๆค่ะ (เขิลจัง) นั่นมันตอนเด็ก ก็แค่คิดว่าน่ารักจัง ชอบมอง แอบเขิลบ้าจี้อยู่คนเดียว เห็นครั้งแรกน่าจะยังไม่ถึงสิบขวบด้วยซ้ำ แต่พอเริ่มรู้สึกปลิ้มมากกว่าเดิมตอนสิบขวบต้นๆค่ะ พี่เขามีแฟนแล้ว ย้ำ! พี่เขามีแฟนแล้ว เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ เเค่เห็นว่าหล่อขาวตรงเปคดี ก็แค่มองแล้วแอบปลื้มค่ะ (พี่เค้าคงไม่รู้ตัวหรอกค่ะ กรี๊ดเลย กรี๊ดเลยสิ><) ม.3 เราก็เล่นเฟสบุ๊ค บังเอิญเจอแล้วไปแอดเขาค่ะ ตอนนั้นใจเต้นแรงมาก แต่เขาคงไม่รู้หรอกว่าเราคิดอะไรอยู่ แล้วพี่เขาก็รับค่ะ เราก็แบบเด็กๆเนอะ รักใสๆ บ้าบอๆ เพ้อเจ้อไปหน่อย เริ่มเขียนตัสประมาณว่าแอบชอบ ให้เขาตะหงิดๆใจเล่น นานวันเข้า ม.4 เริ่มรู้ใจตัวเองละว่าคนนี้ใช่ แต่ตอนนั้นพี่เขาโสดได้หลายปีแล้วค่ะ เข้าทางเลยสิครัช แฮ่ๆ แต่เราก็ดูเด็กเกินไปแหล่ะ ตัสก็ยังโพสบ้าๆบอๆอยู่อีก แต่รู้สึกว่าเริ่มมีสัญญาณจากทางนั้นเหมือนกัน เช่น เราโพส "อยากเรียนถ่ายรูป ชอบถ่ายรูป" ไรประมาณเนี้ย เราก็เห็นพี่เขาซื้อกล้องใหม่มาเลยค่ะ ที่ช่างภาพเขาถ่ายกัน ละตระเวนถ่ายรูปไปเรื่อยๆ มีบอกว่าจะสอนวิชาถ่ายภาพด้วย รับสมัครคนเรียน เอาสิๆ 55 มันยังไม่ชัดเจนพอใช่ป่ะล่า เดี๋ยวๆ จะว่าไปเหตุการนี้อยู่ในช่วงเตรียมสอบเข้ามหาลัยนะ โพสนี้ก็มา "ชอบผู้ชายผมยาวจังเลย" แล้วพี่เขาก็โพสรูปเรนผมยาวอ่ะ บอกจะเอาทรงนี้ 55 เฮ้ย สะกิดใจละนะ เอ่อลืมค่ะ! ก่อนจบม.6 มีฝึกงาน รพ. เราได้เข้าห้องยา1 วัน วันละสองคน เพื่อนคนอื่นๆเขาก็เข้ากันหมดแล้ว เวียนกันคู่ละแผนกค่ะ เราได้วันเกือบสุดท้าย เรานั่งหน้าเค้าเตอร์ กรอกยาใส่ถุงตามที่พี่ๆคนอื่นเอามาให้ทำ พี่คนนี้เขาจะอยู่ด้านหลังตลอดเลย (รู้มาว่าพี่เขาเป็นคนขี้อาย พูดน้อย แต่เฟรนลี่มาก เเม่เราบอก 555 รู้จักกันดี) เสียงจากด้านหลังดังมา "น้องใครดูเองนะ" ปกติพี่เขาจะคุยกับเด็กทุกคนที่มาฝึกงานนะ แต่ทำไมพี่เขาไม่คุยกับเรา กลับให้พี่คนนึงที่เป็นรุ่นพี่ที่รร.เราในห้องยาอ่ะ ดูแลเเทน เง้อออ... เอาวันสุดท้ายที่ฝึกงานเลยนะ เราฝึกแผนกที่อยู่ตรงข้ามกับห้องยา หันหน้าประจันกันเลย เราก็เห็นพี่เขามองมาหลายครั้ง แต่หลบตา รึเราคิดไปเอง มีจังหว่ะนึง เราจะนั่งซบบ่าเพื่อน แต่เพื่อนแกล้งเอียงตัวไปทางอื่น 555 เงิบ ละเราก็มองไปทางห้องยา พี่เขากำลังกลั้นหัวเราะอยู่ งั้นเขาก็มองเราอยู่เหมือนกันน่ะสิ เง้อ.. เข้าข้างตัวเองอีกล้าวว ^^ จบละนะฝึกงานจะบอกว่ามีหลายเหตุการณ์มากเลย (พิมไปยิ้มไป รู้สึกประทับใจอย่างบอกไม่ถูก) ก็ไม่มีวี่แววว่าจะได้บร๊ะกันซักทีนะ จนเราจบม.6 เข้ามหาลัย เราก็ไม่หยุดเพ้อถึงพี่คนนี้นะ โพสหลายอย่างมันทำให้รู้ว่าพี่เขาเริ่มรู้สึกยังไงกับเรา พี่เขาบวช 3 เดือน หายไป เราคิดถึงใจจะขาด จนเขากลับมาเป็นคนปกติ แล้ววันนึงพี่เขาก็บล็อคเฟสเราไป อันนี้เสียใจนะ แต่ก็เข้าใจเขา สงสัยเราจะรุกโหดไป T T แต่ทุกวันนี้เราว่าเขาคงรู้ตัวชัดเจนแล้ว เราเอาเฟสอื่นตามไปส่อง เขาก็สุขสบายดี ไม่มีแฟน55สบายเรา เราก็เปิดใจกับแม่ แต่เเม่น่าจะรู้สึกบางอย่างก่อนหน้านี้ละล่ะ ดูแปลกๆ พี่คนนั้นอ่ะ ปกติกะคุยกับแม่นะถ้าเจอ แต่เดี๋ยวนี้ไม่สบตาเลย แม่ก็เล่าเท่าที่แม่รู้ให้ฟัง เขาก็ชอบพี่คนนี้นะ แม่บอกเขาคงอาย รึไม่ก็เรากับเขาห่างกันมาก ก็อาจจะเป็นไปได้ แต่รักมันจำกัดได้ที่ไหนเล่า ณ ปัจจุบัน เรายังเฝ้ารอพี่คนนี้อยู่ และพี่คนนี้เองเขาก็อยู่นะจุดๆเดิมเหมือนกัน มีบางโพสบอกรอเธออยู่ ประมาณเนี้ย (ประโยคนี้พูดถึงเรามั้ยน้อ...) พี่คะ รออยู่นะคะ ถึงอายุจะห่างกันถึงสิบห้าปี ถึงจะแอบชอบมานานมากกกกกกกก ก็ยังอยู่ณจุดเดิม (อายอ่ะ T T) จะขึ้นปีสามละค่ะ นับไม่ได้เลยว่าหวั่นไหวตั้งแต่ตอนไหน แต่มันรู้สึกได้ว่ารัก!!!! มานานมาก เอารักไปเลยดีกว่า ถามใจตัวเองดีเเล้ว เอาตรงๆนะ พี่จะไปกับหนู รึพี่จะขึ้นคาน!! ขึ้นเลขสาม.ละนา 555 ไม่ได้ขู่
.
.
รักนะคะ