ผมรู้จักผู้หญิงคนนึงมา 2 ปี แต่คบกันได้ประมาณเกือบ 6 เดือน เธออายุมากกว่าผม 3 ปี เป็นม่ายมีบุตรระหว่างที่รู้จักกัน ได้ฟั งเรื่องราวของเธอทุกด้าน เธอเป็นคนทำงานเก่ง เป็นผู้หญิงแกร่ง ใจแข็ง ปากแข็ง รักษาคำพูดยิ่งกว่าสิ่งใด แต่ในชีวิตรัก ไม่สมหวัง และเจ็บช้ำมาตลอด ทั้งกับอดีตสามีและรักครั้งใหม่ของเธอ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนก่อนมาคบกับผมเธอบอกว่าทุกครั้งที่เธอไหว้พระขอพร เธอจะขอว่า อย่ามีความรักอีก ... แต่เราก็มามีความสัมพันธ์กัน ผมเข้ากับลุกๆเธอได้ดีประมาณนึง สามารถพูดคุย แหย่เล่นกันได้ เธอเปึนคนเอาแต่ใจ และมีช่องว่างอารมณ์ห่างมาก เวลาดี ดีแสนดี เวลาร้าย อย่างกะระเบิดมหาประลัย โดยเฉพาะช่วงก่อนมี ปจด. จะแรงมาก เปนแบบนี้มาทุกเดือน แรกๆผมไม่เข้าใจก็ยิ่งแย่ไปใหญ่ พักหลังผมเข้าใจเธอขึ้นก็ไม่มีอะไร มีครั้งนึงช่วง สองสามเดือนแรก เธอบอกว่า"เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมต้องใจร้ายกับผมขนาดนี่ "
เวลาเธอของมาจะเปนประมาณว่า เหวี่ยง หาเรื่องเลิก บลอคโทรสับ บลอคเฟส อ่านไลน์ไม่ตอบ แต่ไม่บลอค จนเธอเริ่มอารมปกติเธอก็จะมาตอบ ผมซื้อกาแฟไปส่งบ้างตามโอกาส แล้วก็ดีกัน
เมื่อเดือนก่อนก็แบบนี้ ผมถามเธอว่า เธออยากห่างกับผมจริงเหรอ เธอตอบว่า เธอตอบไม่ได้ ก็ไม่ค่อยได้คุยกันมาเกือบเดือนเตมๆ ผมไม่ได้โทรง้อ แต่ไลน์หาทักทายทุกวัน แล้วผมก็ตามง้อจนดีกัน เดือนนี่ ไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมไปหาเธอ ค้างด้วยกันตามปกติ ประมาณ 2 สัปดาห์ครั้ง จะคืนนึง สองคืน สามคืนก็แล้วแต่ตอนนั้นๆ ....เมื่อต้นเดือนที่ไปค้าง ก๊แฮปปี่ดี มีความสุข แต่ก็มีประเดนให้ระเบิดลง คราวนี้หนักกว่าทุกครั้ง เธอบลอคไลน์ผมเพิ่ม หรือไม่กดอ่านไม่รู้ เมื่อวานผมทนไม่ไหว เลยเอาเบอร์สาธารณะโทรไป เธอรับพอรู้เปนผมก๊ให้ลูกคนเลกมาพูด ลูกบอกว่า แม่ไม่คุยครับ ผมก็วางไป เดินออกมา สักพัก เดินไปโทรใหม่คราวนี้เธอไม่รับ แต่คนโตรับ เดกบอกว่า แม่ไม่คุย ผมเลยบอกว่า งั้นขอคูยกะหนูนั่นแหละ เลยถามว่า แม่เค้าจะไม่คุยกะผมแล้วใช่ไหม เดกบอกว่า หนูตอบไม่ได้เพราะไม่ใช่แม่แต่คิดว่า 25% เด่วอยากคุยแม่คงโทรไปเอง ลืมเล่าไปว่า เคยไลน์ไปถามลูกคนโตนี้แหละว่าแม่เปนไร เค่าบอกว่า แม่กำลังจะเป็นเมนส์(จบข่าวนะคะ) ก่อนวางสายผมบอกว่า ผมไม่ได้ผิดอะไรอ่า ผมเหนื่อย เดกบอกว่าเหนื่อยก็พักก่อนเน้อะ หนูเข้าใจ
ฟังดูเหมือนเธอไม่แคร์ผมเลยนะครับ เรื่องมันมีรายละเอียดกว่านี้เยอะ .... เหมือนผมมโนไปเองว่าเธอรักผมนะนี่ ผมกะว่าจะทิ้งช่วง สักพัก คิดว่าถ้าเธออยากจบจริงๆก็เข้าใจ
มโน??
เวลาเธอของมาจะเปนประมาณว่า เหวี่ยง หาเรื่องเลิก บลอคโทรสับ บลอคเฟส อ่านไลน์ไม่ตอบ แต่ไม่บลอค จนเธอเริ่มอารมปกติเธอก็จะมาตอบ ผมซื้อกาแฟไปส่งบ้างตามโอกาส แล้วก็ดีกัน
เมื่อเดือนก่อนก็แบบนี้ ผมถามเธอว่า เธออยากห่างกับผมจริงเหรอ เธอตอบว่า เธอตอบไม่ได้ ก็ไม่ค่อยได้คุยกันมาเกือบเดือนเตมๆ ผมไม่ได้โทรง้อ แต่ไลน์หาทักทายทุกวัน แล้วผมก็ตามง้อจนดีกัน เดือนนี่ ไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมไปหาเธอ ค้างด้วยกันตามปกติ ประมาณ 2 สัปดาห์ครั้ง จะคืนนึง สองคืน สามคืนก็แล้วแต่ตอนนั้นๆ ....เมื่อต้นเดือนที่ไปค้าง ก๊แฮปปี่ดี มีความสุข แต่ก็มีประเดนให้ระเบิดลง คราวนี้หนักกว่าทุกครั้ง เธอบลอคไลน์ผมเพิ่ม หรือไม่กดอ่านไม่รู้ เมื่อวานผมทนไม่ไหว เลยเอาเบอร์สาธารณะโทรไป เธอรับพอรู้เปนผมก๊ให้ลูกคนเลกมาพูด ลูกบอกว่า แม่ไม่คุยครับ ผมก็วางไป เดินออกมา สักพัก เดินไปโทรใหม่คราวนี้เธอไม่รับ แต่คนโตรับ เดกบอกว่า แม่ไม่คุย ผมเลยบอกว่า งั้นขอคูยกะหนูนั่นแหละ เลยถามว่า แม่เค้าจะไม่คุยกะผมแล้วใช่ไหม เดกบอกว่า หนูตอบไม่ได้เพราะไม่ใช่แม่แต่คิดว่า 25% เด่วอยากคุยแม่คงโทรไปเอง ลืมเล่าไปว่า เคยไลน์ไปถามลูกคนโตนี้แหละว่าแม่เปนไร เค่าบอกว่า แม่กำลังจะเป็นเมนส์(จบข่าวนะคะ) ก่อนวางสายผมบอกว่า ผมไม่ได้ผิดอะไรอ่า ผมเหนื่อย เดกบอกว่าเหนื่อยก็พักก่อนเน้อะ หนูเข้าใจ
ฟังดูเหมือนเธอไม่แคร์ผมเลยนะครับ เรื่องมันมีรายละเอียดกว่านี้เยอะ .... เหมือนผมมโนไปเองว่าเธอรักผมนะนี่ ผมกะว่าจะทิ้งช่วง สักพัก คิดว่าถ้าเธออยากจบจริงๆก็เข้าใจ