เครียดมากค่ะ. ตอนนี้ลูกได้ 1 เดือนกว่าแล้ว แต่ตั้งแต่คลอดลูกมาสามีไม่ช่วยเลี้ยงเลย ติดเกมออนไลน์งอมแงมเลยด้วย. เราเคยพูดกับเขานะคะว่าให้ช่วยดูลูกตอนที่เราหลับหน่อยเผื่อเราไม่ไหวตื่น แต่เขาบอกว่าเขาเหนื่อยขอเล่นเกมเหอะ
เสียใจมากค่ะตอนได้ยินคำนี้. เราก็คิดในแง่ดีว่าเขาคงจะพูดเฉยๆคงไม่ปล่อยให้ลูกร้องหรอก
แต่เปล่าเลย. มีอยู่วันเข้าครัวทำกับข้าวให้เขากิน. เราได้ยินเสียงลูกร้องแต่ว่าในห้องมีสามีอยู่ด้วย. เราก็คิดว่าเขาจะดูลูก. แต่ลูกก็ยังร้องไม่หยุดเราเลยรีบวิ่งไปดู. เสียใจหนักมาก. เขาเอาแต่นั่งเล่นเกม HON ปล่อยให้ลูนอนร้องไห้
เราเลยถามเขาว่า
เรา: ทำไมไม่โอ๋ลูก ปล่อยให้ลูกร้องทำไม
สามี: ก็เราเลี้ยงลูกไม่เป็น เราเล่นเกมอยู่เห็นไหมล่ะ
เจ็บ!!ในใจจนจุกเลยค่ะ ไม่ใช่ว่าราไม่เคยสอนเขาเลี้ยงลูกนะ เราพยายามแล้ว ที่จะสอนเขาอุ้มลูก. ป้อนนมลูก กล่อมลูกนอน เขาไม่เอาสักอย่าง บอกอย่างเดียวว่ากลัวลูกตก. ทั้งๆที่เราก็คอยดูอยู่ข้างๆ
ทุกวันนี้เขาอุ้มลูกได้ไม่ถึง 5 นาทีก็ปล่อยแล้วค่ะ บอกลูกงอแง. อ้าวเด็กทารกนะคะ งอแงเป็นเรื่องปกติ.
อีกไม่กี่วันต้องกลับไปทำงาน ถ้าทำงานไปด้วยเลี้ยงลูกไปด้วยก็คงไหว แต่สามีเป็นแบบนี้กลัวความอดทนตัวเองจะหมดลงสักวัน. ตัวเราเองอายุน้อยกว่าสามีอีก เรายังคิดอยู่ทุกวันว่าเมื่อไหร่เขาจะโตสักที. ตอนเราท้องเขาก็ดีใจแต่พอคลอดลูกแล้ว กับไม่เคยช่วยเลย
เราควรทำยังไงดีค่ะ. ทุกวันนี้เสียใจมาก.
เราแค่อยากให้เขาสัมผัสลูกนานๆบ้าง. หันมาสนใจรากับลูกบ้าง
เราควรทำยังไงดี
ถ้าแท็กผิดขออภัยด้วยนะคะ
สามีไม่ช่วยเลี้ยงลูกเลย ควรทำไงดี
เสียใจมากค่ะตอนได้ยินคำนี้. เราก็คิดในแง่ดีว่าเขาคงจะพูดเฉยๆคงไม่ปล่อยให้ลูกร้องหรอก
แต่เปล่าเลย. มีอยู่วันเข้าครัวทำกับข้าวให้เขากิน. เราได้ยินเสียงลูกร้องแต่ว่าในห้องมีสามีอยู่ด้วย. เราก็คิดว่าเขาจะดูลูก. แต่ลูกก็ยังร้องไม่หยุดเราเลยรีบวิ่งไปดู. เสียใจหนักมาก. เขาเอาแต่นั่งเล่นเกม HON ปล่อยให้ลูนอนร้องไห้
เราเลยถามเขาว่า
เรา: ทำไมไม่โอ๋ลูก ปล่อยให้ลูกร้องทำไม
สามี: ก็เราเลี้ยงลูกไม่เป็น เราเล่นเกมอยู่เห็นไหมล่ะ
เจ็บ!!ในใจจนจุกเลยค่ะ ไม่ใช่ว่าราไม่เคยสอนเขาเลี้ยงลูกนะ เราพยายามแล้ว ที่จะสอนเขาอุ้มลูก. ป้อนนมลูก กล่อมลูกนอน เขาไม่เอาสักอย่าง บอกอย่างเดียวว่ากลัวลูกตก. ทั้งๆที่เราก็คอยดูอยู่ข้างๆ
ทุกวันนี้เขาอุ้มลูกได้ไม่ถึง 5 นาทีก็ปล่อยแล้วค่ะ บอกลูกงอแง. อ้าวเด็กทารกนะคะ งอแงเป็นเรื่องปกติ.
อีกไม่กี่วันต้องกลับไปทำงาน ถ้าทำงานไปด้วยเลี้ยงลูกไปด้วยก็คงไหว แต่สามีเป็นแบบนี้กลัวความอดทนตัวเองจะหมดลงสักวัน. ตัวเราเองอายุน้อยกว่าสามีอีก เรายังคิดอยู่ทุกวันว่าเมื่อไหร่เขาจะโตสักที. ตอนเราท้องเขาก็ดีใจแต่พอคลอดลูกแล้ว กับไม่เคยช่วยเลย
เราควรทำยังไงดีค่ะ. ทุกวันนี้เสียใจมาก.
เราแค่อยากให้เขาสัมผัสลูกนานๆบ้าง. หันมาสนใจรากับลูกบ้าง
เราควรทำยังไงดี
ถ้าแท็กผิดขออภัยด้วยนะคะ