เราคงคิดไปเอง

คือเรื่องมันมีอยู่ว่าเราทำงานร้านกาแฟแล้วเราแอบชอบลูกค้าอยู่คนหนึ่งซึ่งพี่เค้าอายุมากกว่าเรามากหากกันตั้ง12ปี ทุกเช้าพี่เค้าต้องมาซื้อกาแฟร้านเราซึ่งเราก็ทำได้แค่ยิ้มและทักทาย แต่ในใจเรา ใจเต้นแรงมากก เหมือนจะเก็บอาการไม่อยู่ และพอสักที่สนิทกันมากขึ้นพี่เค้าก็ขอเบอร์เราบอกว่าไว้โทรมาสั่งกาแฟ ไอเราก็ดีใจที่มีเบอร์พี่เค้า555 แล้วไลน์พี่เค้าเด้งขึ้นมาไอเราก็รีบเพิ่มเพื่อนทันทีทันใด หลังจากนั้นพี่เค้าก็ไลน์สั่งกาแฟบ้าง ไลน์มาบอกฝันดีเราบ้าง ไลน์มาถามบ้างว่าทานข้าวยัง วันหยุดก็ไลน์มาถามว่าไปเที่ยวไหน เราก็ยิ่งชอบเค้ามากขึ้นจนเห็นหน้าเราต้องหลบตาไม่พูดแต่ในใจเราโครตดีใจอ่ะ และช่วงหลังพี่เค้ามีปํญหาเรื่องงานก็มาบอกเราว่านี่พี่คิดว่าพี่จะออก เราก็ใจแป่วดิ  เราก็เรยไลน์ไปหาเค้าว่าหายไปไหนพี่เค้าว่าหยุอาทิตย์หนึ่ง แล้วก้หายไปเลย และก่อนที่เค้าจะหายไปมี่ช่วงหนึ่งที่พี่เค้าทำตัวแปลกๆกับเราเล่นกับเราแบบสนิทมองหน้าเราแล้วก็ยิ้มจนพี่ที่ทำงานถามเราว่าพี่เค้าเป็นไรมากป่าวว่ะ แล้วพี่เค้าก็หายไปจิงๆ แล้ววันหนึ่งเค้าก็ไลน์มาบอกว่าออกแล้วจะทำงานที่ใหม่แล้ว ตั้งแต่นั้นเราก็คุยกันมากขึ้น เราว่าเออพี่ทำงานแถวไหนเค้าก็ถามเรากลับว่าอยู่แถวไหนเราก็ไปพี่เค้าบอกว่าเออเด่วว่างๆพี่ไปหาทำเอาเรา งง อ่ะมาหาแต่ก็แอบดีใจน่ะคุยวันแทบทุกวัน คราวนี้เฟสพี่มันก้เด้งขึ้นมาไอเราก็อยากแอดแต่ก็กลัวเค้าไม่รับ เราก็เรยไลน์ไปถามเค้าว่าถ้าแอดเฟสไปจะรับไหมเค้าก็บอกว่ารับสิคับ แต่เฟสพี่ร้างน่ะไม่ค่อยได้เล่นแต่แอดได้
มีวันหนึ่งเค้าส่งรูปวัดอรุณมาให้ดูเราก็บอกว่าสวยๆพี่เค้าก็บอกร้านนี้พี่มาตั้งแต่สมัยหมาลัยเรยน่ะน้านนานแล้วพี่เค้าก็บอกว่าเด่ววันไหนว่างๆพี่จะพาเที่ยวถิ่นพี่น่ะและจะขออนุญาติแม่ให้ด้วยเราก็ดีใจตามเคย เราก็คุยๆกันปกติ จนเค้าหายไปไม่ตอบไลน์ไม่เปิดอ่าน เสียใจน่ะแต่ก็ทำไรไม่ได้ แล้วเค้าก็กลับมาบอกฝันดี แล้วเราก็ตอบไปแล้วเค้าก็หายไปอีกเป็นอย่างนี้ทุกครั้งแล้วกลับมาทุกครั้งก็บอกฝันดีคับบ้างค่ะบ้าง จนเรา งง ว่าจะเอาไงกันแน่ ใจหนึ่งเราก็อยากรู้จะว่าเค้าคิดไรกับเราป่าวหรือเรามโนไปเอง เราชอบเค้ามาได้เกือบ2ปีร่ะ ชอบมากๆจนบ้างเค้าหายไปเราร้องไห้เรยอ่ะ พอจะทำใจได้ก็กลับมา แต่ถ้าจะบอกเค้าไปเรยว่าชอบก็กลัวเค้าเปลี่ยนไปแต่ถ้าอยู่อย่างนี้มันก็ทรมาน  ขอคำปรึกษาน่อยน่ะค่ะ พิมยังก็ขอโทดด้วยน่ะค่ะ