สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้ผมมีประสบการณ์"เรื่องจริง"ที่เกิดกับตัวผมเอง เมื่อไม่กี่ปีมานี้ เป็นเรื่องที่ผมอยากจะลืม แต่ก็ไม่เคยลืมเรื่องนี้ได้เลย เลยอยากจะเอามาเล่าประสบการณ์หลอนๆนี้ให้เพื่อนๆฟัง "เริ่มจากตอนนั้นผมอยู่ ม.3 ครับช่วงกำลังหาที่เรียนต่อพอดี อยู่บ้านก็เล่นเกมใช้ชีวิตไปวันๆ จนวันนึงเพื่อนผมก็ชวนไปเรียนพิเศษใน "โรงเรียนแห่งหนึ่ง ขอไม่คระบุนามนะครับ" ผมก็เลยเอาเรื่องเรียนพิเศษไปบอกคุณแม่ ท่านก็บอกตกลง บอกพรุ่งนี้เข้าไปเรียนได้เลย ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเรียนก็ได้ ไม่เรียนก็ได้ "วันรุ่งขึ้น"คุณแม่ผมก็พามาที่โรงเรียนพิเศษ บรรยากาศที่โรงเรียนแห่งนี้ น่าแปลกมากครับ ข้างหน้าโรงเรียนเป็นวัดแห่งหนึ่ง ก่อนมาโรงเรียนนี้ต้องผ่านทางรถไฟซึ่งมีป้อนยามเก่าๆที่ไม่มีคนอยู่ ข้างที่เรียนเป็นบ้านคล้ายๆสำนักสงฆ์อะไรซักอย่าง ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไรครับ เพราะไม่ได้เชื่อเรื่องแบบนี้เท่าไหร่ พอคุยกับอาจารย์เสร็จซับ คุณแม่ผมก็บอกว่า เรียบร้อย เข้าไปเก็บของแล้วมาอยู่ได้เลย(ขออธิบายว่าเป็น โรงเรียนพิเศษที่เรียนประจำครับ กลับบ้านได้เฉพาะเสาร์ อาทิตย์ ) พอวันรุ่งขึ้นคุณแม่ผมก็มาส่งที่หน้า โรงเรียนพร้อมกับเสื้อผ้า กระเป๋าต่างๆพร้อมอยู่ ผมเดินเข้าโรงเรียนพร้อมแบบมึนๆ เพราะไม่รู้จักใครเลย และบังเอิญไปเจอเพื่อน ที่โรงเรียนซึ่งเข้ามาอยู่ก่อนแล้ว 4 คน อย่างน้อยก็มีเพื่อนคุยบ้าง เพื่อนผมพักที่ชั้น2 ห้อง 204 ครับ ผมจึงพักห้องข้างๆเพื่อน คือห้อง 205 ซึ่งนอนกับเพื่อนอีก2 คน(2 คนที่นอนกับผมคือ กอต กับ ตอง) แล้ว อีก2 คนห้อง204 คือ เพชร และ จิ ทุกวันเราก็เรียน แล้วก็พักนอนหลังจากที่เรียนเสร็จ ประมาณ 3 ทุ่มทุกวัน แต่เรื่องยังพึ่งเริ่มต้นเท่านั้นครับ หลังจากที่ผมอยู่ที่นี่มาได้1 อาทิตย์ วันนั้นเป็นวันเสาร์ครับเพื่อนๆกลับบ้านกันเกือบหมด แทบจะไม่เหลือใครเลยครับ ผมก็นั่งมองผู้ปกครองมารับเพื่อนๆ แต่ตัวผมนั้นไม่ได้กลับบ้าน ผมเลยมานอนเล่นในห้อง 205 ตอนจะกลับห้องผมเจอ เพชร เลยถามว่า "เพชร ไม่กล้บบ้านเหรอ ?" เพชรก็ตอบผมว่า :ไม่กล้บ อาทิตย์นี้อยู่โรงเรียน ผมคิดว่า ดีหล่ะ ยังไงก็มีเพื่อนอยู่( เพื่อนคนอื่นๆก็อยู่น่ะครับ แค่ผมสนิทกับเพชรมากกว่า) แล้วในเย็นวันนั้นครับ หลังจากผมนั่งทานข้าวเสร็จ ก้ขึ้นไปฟังเพลง บนห้องนอน สักพักได้ยินเสียงคนเดินมาชั้น2 แล้วประตูห้อง เพื่อนผมก็เปิดครับ ผมจึงทักไปว่า อ้าวเพชร กินข้าวไวจังว่ะ มีเกมเล่นไหมเอามาแบ่งเล่นหน่อยดิ ! ทักไป2 นาที ไม่มีเสียงตอบรับเลยครับ ผมก็เลยทักใหม่ เห้ยเพชร มิงหลับไวจังวะ นี่พึ่งจะ3 ทุ่มเองนะ ! ไม่มีเสียงตอบรับมาเหมือนเดิมครับ ผมก็คิดไปว่า อ้อ มันคงหลับแล้วหล่ะ ไม่กวนก็ได้ว่ะ ผมจึงนั่งฟังเพลงอยู่ในห้องคนเดียว และต่อจากนั้นเวลา 3ทุ่ม20 ได้ ขณะที่ผมฟังเพลงเพลินๆอยู่ในห้อง มีเสียงดัง ก๊อก ก๊อก ก๊อก ! ข้างๆห้องของผม ผมก็เลยตอบไปว่า เอ้ย เพชร มิงจะเคาะทำ เ..ียไรว่ะ! เสียงเคาะก็หายไปเลยครับ ผมเลยตอบไปว่า เหงาก็บอกมาเหอะ กุขี้เกียจเดินไปห้องน่ะ อยากมาก้เข้ามาห้องกุเองละกัน หลังจากนั้นก็ไม่มีเสียงอะไรเลยครับ จนกระทั่งผมหลับไป จำได้ว่าตอนนั้น เที่ยงคืนกว่าๆ ประตูห้องผมเปิด ด้วยความง่วงผม ก็ไม่ได้สนใจอะไรคงเป็นลมพัดหรือล็อกไม่ดีก็เป็นได้ ผมเลยนอนต่อแบบสลึมสลือ ผมรู้สึกเหมือนมีคนเดินวนไปวนมาในห้องผม เหมือนกับหาอะไรสักอย่าง แล้วก็เหมือนกับหยุดข้างๆเตียงผม(คือผมนอนหันข้างครับ) รู้สึกว่าไม่อยากจะหันข้างไปมองดูว่ามันมีใครอยู่รึเปล่า เลยนอนต่อไปเลย จนถึงเช้า ผมตื่นมาก็8โมงกว่า เพราะเป็นวันอาทิตย์ วันพักผ่อน เช้าๆผมก็จะลงไปทานข้าว ประตูห้องของผมดันเปิดอยู่ ผมจึงคิดถึงเรื่องเมื่อคืน เลยเดินออกไปว่าจะเข้าไปห้องของเพชร ปรากฎว่า ประตูห้องเพชรก็เปิด แต่ไม่มีใครอยู่ ผมเลยคิดว่า มันคงไปกินข้าว แล้วหล่ะมั้ง ผมเลยเดินลงไปหาอะไรกินสะหน่อย เจอเพื่อน 3-4คน ที่นอนบนชั้น3(คือโรงเรียนนี้มี 4ชั้นครับ) ก็เลยถามเพื่อนในนั้นว่า เห็นเพชรบ้างไหมมันไปไหน ? หนึ่งในสี่คนนั้น ชื่อ ปอน เลยตอบว่า เพชรมันกลับไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว พ่อมารับตอน 2 ทุ่ม ! ผมตกใจมาก อ้าวแล้วเมื่อวานเราคุยกับใครว่ะ ผมจึงไล่ถามเพื่อนๆว่าชั้น2 มีใครนอนมั้ย ปรากฎว่าคืนนั้น ผมนอนบนชั้น2 คนเดียว เพื่อนนอนชั้น3 กันหมด ผมก็งงว่ามันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น แล้วคืนนี้ผมต้องนอนห้องนี้อีกน่ะ มาได้อาทิตย์เดียวก็มีเรื่องแบบนี้ด้วย แต่ผมก็ยังไม่ปักใจเชื่อ 100 เปออเซ็นน่ะครับ แค่รู้สึกกลัวขึ้นมาบ้าง หลังจากนั้นเหตุการณ์ต่างๆก็เกิดขึ้นอีกมากมาย กับ ผม และ เพื่อนๆของผม ในโรงเรียนแห่งนี้ เดี่ยวจะมาเล่าใหม่ครับ (ขออภัยถ้าไม่สนุกและอาจมีคำไม่สุภาพ)
เรื่องจริง "ประสบการณ์หลอน" เรียนพิเศษในโรงเรียนประจำ