อันนี้เป็นกระทู้แรกอาจมีผิดพลาดยังงัยขอโทดด้วยนะค่ะ. เรื่องมีอยู่ว่า ตอนนี้เรามีลูกสองคน สามีทำงานคนเดียวเราเลี้ยงลูกอยู่บ้าน. นับวันยิ่งนานขึ้น ความรักมันเหมือนไม่มีให้กัน สามีกับบ้านมาชอบหงุดหงิดใส่ พอวันหยุดก็ชอบทำหน้ากับอารมเหมือนลำคานไม้อยากอยู่บ้าน ต้องหาเรื่องออกไปกินเหล้ากับเพื่อนแต่เราก็ออกไปกับเขาด้วยนะ พอเราไปเรากับกรายเหมือนเป็นอากาศไม่มีตัวตน พอเราบอกว่าไม่อยากมาด้วยก็บ่นว่าหาว่าเราจะนอนคุยโทรศัพกับคัยหล๊ะเลยไม่อยากมา เคยทะเลาะหลายรอบเราขอเลิกเขาก็ไม่ยอมเลิก เมื่อไม่นานมานี้เราจับได้ว่าเขาคุยคอมเม้นกับผู้หญิงคนนึ่งในเฟส เราเห็นเขาชมผู้หญิงคนนั้น :คนหรือนางฟ้า: ชมเขาลูกสาวน่ารักจัง แต่เราดิแท็กรูปลูกไปให้แฟน โพสอะรัยถึงแฟนไม่เคยกดไล ไม่เคยคอมเม้น ถ้าคนอื่นเขาเห็นจะคิดยังงัยค่ะเพื่อนๆ เหมือนเขาไม่ให้เกียจเรา เรานั่งจับเข่าคุยกันเรื่องนี้ว่า ::เราเลิกกันเถอะ มันดีกับเราทั้งสองฝ่ายนะ ตัวเองจะได้มีความสุขเราก็มีความสุข อย่าใช้ชีวิตรแบบครอบครัวเลย. อยู่ไปแต่แย่กับแย่. เราถามเขาว่ารักเราไหม เขาบอกตอนนี้เขาเห็นลูกสำคัญที่สุด แสดงว่าที่เราอยู่ด้วยกันทุกวันนี้อยู่กันเพื่อลูกใช่ไหม คำว่ารักถ้าเราไม่ถามเขาเขาก็จะไม่ยอมพูด เขาบอกว่ามันเป็นเพียงแค่คำพูด 😭😭 เรามานั่งคิดนอนคิดใจนึงอยากจะเลิกไปไกลๆจากเขา แต่อีกใจเราก็สงสารลูกที่ต้องมาไม่มีพ่อ ตอนนี้เราไม่ได้ทำงานไม่มีเงิน เราจะไปทำรัยได้ เงินเลี้ยงลูกก็ยังไม่มี. แม่เราก็บอกให้เลิกแล้วกับไปอยู่บ้าน เราอยากกับนะแต่เราไม่อยากเป็นพาระให้กับแม่เราสงสารแม่ ตอนนี้เรารอเก็บเงินขายของ เพื่อที่จะได้มีเงินเก็บเป็นของตัวเอง มีเงินพาลูกเที่ยว พาลูกกินของดีๆ ไม่ใช่อยากไปไหนก็ไม่ค่อยได้ไป อยากกินรัยทีต้องรอสิ้นเดือน เราได้เงินเดือนที่อยู่บ้านเลี้ยงลูกทำงานบ้านทุกอย่าง 2,000 บาท. ฟังไม่ผิดนะค่ะ สองพันจิงๆ รายวันเขาให้เราวันละ 120 คิดดูนะค่ะ. ตอนเช้าเราต้องเอาเงินให้ลูกไปโรงเรียน. ยี่สิบ ไหนจะกินอะรัยก่อนเข้าเรียนอีก เงินที่เหลือเราต้อง ซื้อกับข้าวให้คนเล็กกิน ไหนจะขนมกับข้าวลูกคนโตที่จะกับมากินจากโรงเรียนอีก เขาเคยพูดกับเราว่อยู่สบายๆไม่ชอบ มีข้าวให้กินมีที่ให้นอนสบายๆไม่ชอบหรอ ต้องเอาลูกออกไปลำบากขายของ เราก็ถามเขาย้อนกับนะว่า คิดว่าสบายหรอก ลูกอยากกินรัยไม่ได้กิน อยากไปไหนไม่ค่อยได้ไป วันหยุดก็อยู่แต่บ้าน เงินก็ไม่ค่อยจะพอใช้ ไม่เคยคิดที่จะพาลูกไปไหน เขาถามเรากับมาว่าแล้วเงินที่เขาให้ทุกเดือนหล๊ะ (2,000 ) เงินหายไปไหนหมด ของก็ไม่เห็นเอาเงินไปทำรัย เราก็บอกเขาว่า ลูกอยากกินรัยก็พาลูกไปกินซื้อเสื้อผ้าให้ลูก พาลูกไปเดินห้างซื้อของเข้าบ้าน. วันเดียวเงินก็หมด ทุกวันนี้ที่เราทนอยู่ เราคิดอย่างเดียวว่าที่อยู่เพราะลูกค่ะ ลูกคือสิ่งที่สำคัญสำหรับเรา ขอบคุนนะค่ะที่รับฟังเราไม่มีคัยที่จะรับฟัง วันๆอยู่แต่กับลูก ยอมรับค่ะว่าบางทีคิดที่อยากจะฆ่าตัวตาย แต่พอมองหน้าลูก พ่อแม่ เราทำไม่ลงค่ะคิดว่าถ้าเราเป็นรัยไปคัยจะคอยดูลูก ตอนนี้ใช้ชีวิตรมีความสุขดีค่ะ มีลูกที่น่ารักสอง ลูกสาวเรียนเก่งเป็นคนดีของแม่ คนเล็กไม่ดื้อไม่ซน ถึงสามีจะแย่เราไม่สนใจเขาแล้วค่ะใช้ชีวิตรบนคำว่าปล่อยวาง. ถ้าทุกคนใช้ชีวิตรกับการปล่อยวางเชื่อค่ะว่าคำว่าทุกหรือไม่มีความสุข จะไม่เกิดขึ้นกับชีวิตรของคุน....😊😊
อยากทราบคนอยู่ด้วยกันมา 9 ปี มีลูกสองคนแต่สามีเย็นชามาก