ทำไมบางกระทู้ชอบแบบว่าเดี๋ยวมาเล่าต่อนะ

เช่น ประสบการณ์ผี หรือประสบการณ์ อะไรก็ตาม บางคนมาเล่านิดหน่อย (ซึ่งผมลองอ่านดูแล้วน่าสนใจมาก) แล้วทิ้งไว้ แล้วบอกว่า ไปทำธุระแปป เดี๋ยวมาต่อ บางคนบอก ทำงานก่อนเดี๋ยวเย็นๆค่อยมาเล่าต่อ คำถามคือ ทำไ

ตอนที่ 5) "เด็กที่ไม่ถาม" เด็กคนนั้นโตขึ้นอีกนิด ไม่ใช่เพราะตัวสูงขึ้น แต่เพราะเขาหยุดถาม เขามองฝนตก โดยไม่ถามว่าฝนมาจากไหน เขามองดวงดาว โดยไม่ถามว่ามีกี่ดวง เขาฟังเสียงหัวใจ โดยไม่ถาม

ตอนที่ 4) "สิ่งที่มองไม่เห็นแต่เดินชน" เช้าวันหนึ่ง เด็กเดินออกจากบ้าน โดยไม่รีบ เขาเดินได้ไม่กี่ก้าว ก็หยุด ไม่ใช่เพราะมีใครเรียก แต่เพราะรู้สึกว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ตรงหน้า เด็กยื่น

ตอนเด็ก เข้าใจมาตลอดว่าเรื่องสั้นคือเรื่องสั้น สั้นที่มันแปลว่าสั้นจริงๆ เนื้อหาไม่เยอะมาก อาจจะแค่เท่านิทานก่อนนอนสักเรื่อง หรือไม่เกิน 3 เรื่อง ตามความรู้สึกผม มันควรจะเช่นนั้น สำหรับผมคือ มันไม่น้อ

คือมันเกิดขึ้นวันนี้เลยค่ะ สับสน รู้สึกผิด เพื่อเราขอมานอรห้องอันนี้เราโอเคเราตกเราว่าง นี่ไม่มีปัญญา พอเพื่อนชวนไปหาของกินตอนนั้นเราไม่เอะใจอะไรในนะคะ แต่อยู่ๆ เขากับนัดรุ่นพี่ผู้ชายที่เขารู่นพี่ที่เ

คนที่ชอบตั้งกระทู้เล่าเรื่องยาวๆ แล้วชอบบอกว่า "เดี๋ยวมาต่อนะ" คือเค้าไม่ว่างจริงๆ หรืออยากเช็คเรทติ้งว่ามีคนเข้ามาอ่านกระทู้เยอะไหม หรือติดธุระจริงๆอ่ะค่ะ บางทีอ่านๆอยู่ กำลังเพลินมา มาบอก

วันนี้เปิดวิทยุฟัง นิทานเกี่ยวกับ ความรักของพ่อแม่ ที่ทำงานส่งลูกไปเรียนที่กรุงเทพ แต่พอไปถึงกลับไม่ได้ถูกต้อนรับ และได้กล่าวถึง กลอนนกกาเหว่าที่ฟังตอนเด็กๆครับ ดีมากเลย อยากโหลดไว้ฟัง ฟังเมื่อ วันที่

ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ อยากทำแล้วมีรายได้ด้วยครับ ใครพอมีคำแนะนำบ้างครับ ขอบคุณครับ