ผมอยากขอคำแนะนำจากสมาชิกพันทิปครับผมไม่ทราบว่าจะทำยังไงต่อไปดี
เรื่องของเรื่องเลยครับ ผมกับแฟนเนี่ยคบกันมา2ปี8เดือนแล้วครับ ส่วนสาเหตุที่ทำให้เลิกนั้นผมยังคิดไม่ออกครับ รู้ตัวอีกที เราก็เลิกกันแล้ว
ผมขอเรียงลำดับเหตุการณ์ ให้ฟังครับ
ผมเป็นรุ่นน้องเธอที่คณะ 1ปีครับ เราคบกันมาตั้งแต่ผมอยู่ปี2
เริ่มแรกเลยนะครับ ผมไม่รู้จักเธอหรอก แต่เธอเป็นคนสวยครับ เรียกได้ว่าหน้าตาดี ผู้ชายเกือบทุกคนแทบจะชอบเธอ ใครๆก็รู้จักเธอครับ กิตติศัพท์ไม่ค่อยธรรมดาเลยทีเดียว ทั้งเรื่องหน้าตาด้วย และก็เรื่องหักอกคนอื่นครับ ผู้หญิงคนนี้แสบจริงๆ ผมยังไม่เคยเจอกับตัวนะครับ แต่ความร่าเริงสดใสของเธอ มันไม่เคยทำให้ผมมองเธอแบบนั้นเลยครับ เรียกได้ว่าผมก็สนใจเธออยู่เหมือนกัน แต่ปัญหาอยู่ที่ เราไม่รู้จักกันนะสิ่ครับ ฮาฮ่าๆ ผมค่อนข้างมีเพื่อนเยอะครับ ก็แอบได้ยินมาว่า เธอเพิ่งจะหักอก รุ่นพี่ไปอีก1คน เห็นไหมครับผมบอกแล้วว่าเธอนะร้ายจริงๆ
ขอเข้าเรื่องผมดีกว่าครับ ผมกับเธอคุยกันครั้งแรก ตอนเรียนวิชาเดียวกันครับ เธอนั่งข้างๆผมเลย ตัวหอมมากๆ เธอยืมปากกาผมครับ เธอน่ารักจริงๆ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นครับเธอขอบคุณด้วย 55
บางคนนี่ไม่เคยขอบคุณหรือขอโทษเลยนะครับ ผมหมายถึงผู้หญิงสวยๆหน่ะ ไม่รู้จะวางตัวไปไหนกัน
หลังจากนั้นครับ เธอก็ขอไอดีไลน์ผม ผมไม่ได้เอะใจอะไร ผมจึงให้เธอไปครับ พอผมไปเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนผมที่เป็นผู้หญิงนะครับ ก็จะไม่ชอบเธอ เพราะพวกเพื่อนบอกว่า ระวังโดนหลอกมั่ง โดนทิ้งมั่ง
อย่างที่เคยกล่าวไป เธอนะตัวแม่เลยหล่ะ
ผมก็กลัวนะ แค่ไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆจะมาทำอะไรผมได้ หลังจากนั้นเธอก็ทักมาคุยกับผมเรื่อยๆ
ชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยว เราทำแบบนี้อยู่สามเดือนครับ เวลาผมเดินกับเธอในมหาวิทยาลัยนี่ ผมรู้สึกดีมากครับ ใครๆก็มองเธอ แต่เสียอย่างเดียว เธอไม่ชอบให้เป็นเจ้าของกัน แรกๆก็งง ครับ หลังๆนี่ชิน ผมคอยเอาใจเธอทุกอย่าง ผมชอบเธอมากครับ เธอมีอารมณ์ร้ายๆในตัว แต่เวลาเธอแสดงออกมาทีไร ผมนี่ใจจะละลายทุกที
พอเวลานานไป ผมก็ขอเธอเป็นแฟนครับ แรกๆเธอปฏิเสธ ผมขอบ่อยมาก จนไม่คิดจะขอละ
วันนึงที่เธอไปกินเหล้ากับเพื่อน ผมก็ได้รู้ความจริงครับ เธอบอกผมว่า เธอรู้ว่าคนอื่นเขามองเธอแบบไหน มันจริงที่เธอชอบทำร้ายคนอื่น ผมหมายถึง ผู้ชายนะครับ เธอบอกว่า ใครมาคุยด้วยเธอก็คุยได้หมด แต่ถ้าจะจริงจังกับเธอ เธอจะกลัวครับ กลัวทำได้ไม่ดีบ้าง กลัวคนอื่นทิ้งบ้าง เธอจะปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใยไปเลยครับ ทีนี้ผมรู้สาเหตุและครับว่าทำไมเธอถึงเป็นผู้หญิงที่คนอื่นมองไม่ดี ตอนนั้นผมไม่แคร์เลยครับ ผมยืนยันที่จะคบกับเธอให้ได้
ต่อนะครับ
ผมกับเธอเริ่มคบกันครับ แรกๆเนี่ย น้ำต้มผักก็ว่าหวาน ตัวติดกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ผมรักเธอมากครับ ผมคอยดูแลเธอไม่ห่าง ตอนแรกๆเธอก็เอาแต่ใจครับ ผู้หญิงที่เลือกได้เขาก็คงติดนิสัยตอนโสดมาใช้ ผมตามหวงไม่รู้จะหวงยังไงละครับ
ผมเริ่มเหนื่อย ตอนนั้นน่าจะประมาณปีนึงครับ ผมเริ่มไม่ทำอะไรให้เธอเหมือนเดิม เราทะเลาะและห่างกันไป อาทิตย์นึงครับ จนเรากลับมาคุยกัน พูดถึงปัญหา จากนั้นครับกลายเป็นเธอ ที่ทำอะไรให้ผม เธอเปลี่ยนไปเลย เธอกลายเป็นผู้หญิงน่ารัก ตามใจผม อาจจะมีงี่เง่าบ้างครับ แต่เธอก็ยังคอยอยู่ข้างๆผมตลอด ผมเริ่มติดเพื่อน แต่เธอเนี่ยเริ่มติดผม ผมก็คิดนะครับว่าที่เธอเป็นแบบนี้ เพราะผมไปให้เวลาเธอก่อน แต่เราก็คบกันมาได้ครับ บ้านเธอค่อนข้างมีฐานะครับ ผมเชื่อเลยว่าเธอเลือกผม ผมที่ไม่ได้มีมากเท่าผู้ชายที่มาจีบเธอ
เธอบอกผมแค่ว่า ถ้าผมลำบาก ไม่ต้องกลัวนะเธอจะลำบากไปกับผมครับ เธอเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆผม ในวันที่ผมไม่มีใคร เธอคอยให้กำลังใจผม ห้ามสิ่งไม่ดีทุกอย่าง เธอชอบจุกจิกครับ บางทีเธอก็เหมือนแมว น่ารักดีครับ
เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะกว่า กว่าจะคบกันได้เนี่ยยากเหมือนกัน แต่ระยะเวลาที่คบกันมา ผมให้ใจเธอไปหมดเลยครับ เธอเป็นคนดี ต่างจากที่คนอื่นพูดไว้ เรื่องเจ้าชู้นี่แทบไม่มีเลย เวลาทะเลาะกัน เราก็โกดกันแค่แปปเดียวครับ ผมรักเธอมากครับ คิดไว้ว่ายังไงจะไม่เลิกแน่ๆ
แต่เวลาผ่านไป ที่ผมบอกว่าผมติดเพื่อน เธอชอบงอนครับ ผมรู้สึกว่าเราอยู่ด้วยกันมากไป ผมไม่ค่อยพูดครับ เพราะผมตามใจเธอ ไม่อยากทะเลาะกัน เธอขอให้ผมสนใจเธอครับ ผมเหนื่อยครับ
ผมเลยบอกเธอว่า เราเลิกกันเถอะ เธอนิ่งไปเลยครับ ผมก็ตกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน ผมบอกเธอต่อหน้านะครับ สักพักเธอก็เริ่มโวยวาย ผมก็ได้แต่นั่งฟัง แล้วเธอก็มาอ้อนผมครับ บอกผมว่าไม่ชอบตรงไหนจะเปลี่ยนให้ แต่ผมขอร้องให้เราเลิกกันครับ สงสารก็สงสาร รักผมก็รัก แต่เพื่อนผมบอกว่า เป็นผู้ชายเลิกติดแฟนบ้างก็ได้ ผมเลือกที่จะเลิกกับเธอครับ หมดกันสองปีกว่าที่สร้างกันมา
หลังจากเธอหายไปผมคิดถึงเธอมากเลยครับ ผมไม่น่าเอาอีโก้ของความเป็นผู้ชายมาตัดสินเธอเลย ผมอยากทิ้งๆทิฐิ ของผมไปซะผมมีความสุขมากกว่านี้ตอนมีเธอ ผมนึกได้แล้วว่า ผมอยากจะทำอะไรก็ได้ แค่ให้เธออยู่ข้างๆก็พอ สองอาทิตย์ที่เลิกกันมาผมคิดถึงเธอตลอดเลยครับ ผมทำกิจกรรมเดิมๆทุกวัน แต่แปลกตรงที่ มันไม่มีเธอแล้วครับ เธอกับผมก็มีคุยกันบ้างครับ เธอพยายามให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ผมไม่รู้จะพูดยังไง เธอเริ่มเหนื่อยแล้วด้วย ผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ ผมทำเธอเสียใจ ผมไม่กล้าขอเธอคืนดีครับ อีกอย่างผมกลัวจะไม่ได้เจอเธอในชีวิตอีก ที่ผ่านมาผมใช้อารมณ์จนเกินไป จนลืมความรักที่ผมเคยมี ลืมว่าเธอกับผมผ่านอะไรด้วยกันมาบ้าง ลืมว่าตอนคบกันมีความสุขแค่ไหน ผมอยากให้เธอกลับมาครับ ที่จริงแล้วผมไม่เคยเล่นพันทิปเลยครับ แต่เห็นเธอชอบอ่าน ผมหวังว่าเธอจะเห็น ผมไม่กล้าพูดกับเธอครับ เวลาเธอโทรมาหาผมก็ได้แต่นิ่งใส่ ผมไม่รู้ผมเป็นบ้าอะไรไปครับแต่ตอนนี้ ผมนึกได้แล้ว และไม่รู้ว่าจะสายไปหรือป่าว ผมควรบอกเธอยังไงดีครับ
ผมบอกเลิกแฟน โดยไม่มีเหตุผลครับ แก้ไขยังไงดี
เรื่องของเรื่องเลยครับ ผมกับแฟนเนี่ยคบกันมา2ปี8เดือนแล้วครับ ส่วนสาเหตุที่ทำให้เลิกนั้นผมยังคิดไม่ออกครับ รู้ตัวอีกที เราก็เลิกกันแล้ว
ผมขอเรียงลำดับเหตุการณ์ ให้ฟังครับ
ผมเป็นรุ่นน้องเธอที่คณะ 1ปีครับ เราคบกันมาตั้งแต่ผมอยู่ปี2
เริ่มแรกเลยนะครับ ผมไม่รู้จักเธอหรอก แต่เธอเป็นคนสวยครับ เรียกได้ว่าหน้าตาดี ผู้ชายเกือบทุกคนแทบจะชอบเธอ ใครๆก็รู้จักเธอครับ กิตติศัพท์ไม่ค่อยธรรมดาเลยทีเดียว ทั้งเรื่องหน้าตาด้วย และก็เรื่องหักอกคนอื่นครับ ผู้หญิงคนนี้แสบจริงๆ ผมยังไม่เคยเจอกับตัวนะครับ แต่ความร่าเริงสดใสของเธอ มันไม่เคยทำให้ผมมองเธอแบบนั้นเลยครับ เรียกได้ว่าผมก็สนใจเธออยู่เหมือนกัน แต่ปัญหาอยู่ที่ เราไม่รู้จักกันนะสิ่ครับ ฮาฮ่าๆ ผมค่อนข้างมีเพื่อนเยอะครับ ก็แอบได้ยินมาว่า เธอเพิ่งจะหักอก รุ่นพี่ไปอีก1คน เห็นไหมครับผมบอกแล้วว่าเธอนะร้ายจริงๆ
ขอเข้าเรื่องผมดีกว่าครับ ผมกับเธอคุยกันครั้งแรก ตอนเรียนวิชาเดียวกันครับ เธอนั่งข้างๆผมเลย ตัวหอมมากๆ เธอยืมปากกาผมครับ เธอน่ารักจริงๆ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นครับเธอขอบคุณด้วย 55
บางคนนี่ไม่เคยขอบคุณหรือขอโทษเลยนะครับ ผมหมายถึงผู้หญิงสวยๆหน่ะ ไม่รู้จะวางตัวไปไหนกัน
หลังจากนั้นครับ เธอก็ขอไอดีไลน์ผม ผมไม่ได้เอะใจอะไร ผมจึงให้เธอไปครับ พอผมไปเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนผมที่เป็นผู้หญิงนะครับ ก็จะไม่ชอบเธอ เพราะพวกเพื่อนบอกว่า ระวังโดนหลอกมั่ง โดนทิ้งมั่ง
อย่างที่เคยกล่าวไป เธอนะตัวแม่เลยหล่ะ
ผมก็กลัวนะ แค่ไม่คิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆจะมาทำอะไรผมได้ หลังจากนั้นเธอก็ทักมาคุยกับผมเรื่อยๆ
ชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยว เราทำแบบนี้อยู่สามเดือนครับ เวลาผมเดินกับเธอในมหาวิทยาลัยนี่ ผมรู้สึกดีมากครับ ใครๆก็มองเธอ แต่เสียอย่างเดียว เธอไม่ชอบให้เป็นเจ้าของกัน แรกๆก็งง ครับ หลังๆนี่ชิน ผมคอยเอาใจเธอทุกอย่าง ผมชอบเธอมากครับ เธอมีอารมณ์ร้ายๆในตัว แต่เวลาเธอแสดงออกมาทีไร ผมนี่ใจจะละลายทุกที
พอเวลานานไป ผมก็ขอเธอเป็นแฟนครับ แรกๆเธอปฏิเสธ ผมขอบ่อยมาก จนไม่คิดจะขอละ
วันนึงที่เธอไปกินเหล้ากับเพื่อน ผมก็ได้รู้ความจริงครับ เธอบอกผมว่า เธอรู้ว่าคนอื่นเขามองเธอแบบไหน มันจริงที่เธอชอบทำร้ายคนอื่น ผมหมายถึง ผู้ชายนะครับ เธอบอกว่า ใครมาคุยด้วยเธอก็คุยได้หมด แต่ถ้าจะจริงจังกับเธอ เธอจะกลัวครับ กลัวทำได้ไม่ดีบ้าง กลัวคนอื่นทิ้งบ้าง เธอจะปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใยไปเลยครับ ทีนี้ผมรู้สาเหตุและครับว่าทำไมเธอถึงเป็นผู้หญิงที่คนอื่นมองไม่ดี ตอนนั้นผมไม่แคร์เลยครับ ผมยืนยันที่จะคบกับเธอให้ได้
ต่อนะครับ
ผมกับเธอเริ่มคบกันครับ แรกๆเนี่ย น้ำต้มผักก็ว่าหวาน ตัวติดกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ผมรักเธอมากครับ ผมคอยดูแลเธอไม่ห่าง ตอนแรกๆเธอก็เอาแต่ใจครับ ผู้หญิงที่เลือกได้เขาก็คงติดนิสัยตอนโสดมาใช้ ผมตามหวงไม่รู้จะหวงยังไงละครับ
ผมเริ่มเหนื่อย ตอนนั้นน่าจะประมาณปีนึงครับ ผมเริ่มไม่ทำอะไรให้เธอเหมือนเดิม เราทะเลาะและห่างกันไป อาทิตย์นึงครับ จนเรากลับมาคุยกัน พูดถึงปัญหา จากนั้นครับกลายเป็นเธอ ที่ทำอะไรให้ผม เธอเปลี่ยนไปเลย เธอกลายเป็นผู้หญิงน่ารัก ตามใจผม อาจจะมีงี่เง่าบ้างครับ แต่เธอก็ยังคอยอยู่ข้างๆผมตลอด ผมเริ่มติดเพื่อน แต่เธอเนี่ยเริ่มติดผม ผมก็คิดนะครับว่าที่เธอเป็นแบบนี้ เพราะผมไปให้เวลาเธอก่อน แต่เราก็คบกันมาได้ครับ บ้านเธอค่อนข้างมีฐานะครับ ผมเชื่อเลยว่าเธอเลือกผม ผมที่ไม่ได้มีมากเท่าผู้ชายที่มาจีบเธอ
เธอบอกผมแค่ว่า ถ้าผมลำบาก ไม่ต้องกลัวนะเธอจะลำบากไปกับผมครับ เธอเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆผม ในวันที่ผมไม่มีใคร เธอคอยให้กำลังใจผม ห้ามสิ่งไม่ดีทุกอย่าง เธอชอบจุกจิกครับ บางทีเธอก็เหมือนแมว น่ารักดีครับ
เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะกว่า กว่าจะคบกันได้เนี่ยยากเหมือนกัน แต่ระยะเวลาที่คบกันมา ผมให้ใจเธอไปหมดเลยครับ เธอเป็นคนดี ต่างจากที่คนอื่นพูดไว้ เรื่องเจ้าชู้นี่แทบไม่มีเลย เวลาทะเลาะกัน เราก็โกดกันแค่แปปเดียวครับ ผมรักเธอมากครับ คิดไว้ว่ายังไงจะไม่เลิกแน่ๆ
แต่เวลาผ่านไป ที่ผมบอกว่าผมติดเพื่อน เธอชอบงอนครับ ผมรู้สึกว่าเราอยู่ด้วยกันมากไป ผมไม่ค่อยพูดครับ เพราะผมตามใจเธอ ไม่อยากทะเลาะกัน เธอขอให้ผมสนใจเธอครับ ผมเหนื่อยครับ
ผมเลยบอกเธอว่า เราเลิกกันเถอะ เธอนิ่งไปเลยครับ ผมก็ตกใจตัวเองอยู่เหมือนกัน ผมบอกเธอต่อหน้านะครับ สักพักเธอก็เริ่มโวยวาย ผมก็ได้แต่นั่งฟัง แล้วเธอก็มาอ้อนผมครับ บอกผมว่าไม่ชอบตรงไหนจะเปลี่ยนให้ แต่ผมขอร้องให้เราเลิกกันครับ สงสารก็สงสาร รักผมก็รัก แต่เพื่อนผมบอกว่า เป็นผู้ชายเลิกติดแฟนบ้างก็ได้ ผมเลือกที่จะเลิกกับเธอครับ หมดกันสองปีกว่าที่สร้างกันมา
หลังจากเธอหายไปผมคิดถึงเธอมากเลยครับ ผมไม่น่าเอาอีโก้ของความเป็นผู้ชายมาตัดสินเธอเลย ผมอยากทิ้งๆทิฐิ ของผมไปซะผมมีความสุขมากกว่านี้ตอนมีเธอ ผมนึกได้แล้วว่า ผมอยากจะทำอะไรก็ได้ แค่ให้เธออยู่ข้างๆก็พอ สองอาทิตย์ที่เลิกกันมาผมคิดถึงเธอตลอดเลยครับ ผมทำกิจกรรมเดิมๆทุกวัน แต่แปลกตรงที่ มันไม่มีเธอแล้วครับ เธอกับผมก็มีคุยกันบ้างครับ เธอพยายามให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ผมไม่รู้จะพูดยังไง เธอเริ่มเหนื่อยแล้วด้วย ผมไม่รู้จะทำยังไงดีครับ ผมทำเธอเสียใจ ผมไม่กล้าขอเธอคืนดีครับ อีกอย่างผมกลัวจะไม่ได้เจอเธอในชีวิตอีก ที่ผ่านมาผมใช้อารมณ์จนเกินไป จนลืมความรักที่ผมเคยมี ลืมว่าเธอกับผมผ่านอะไรด้วยกันมาบ้าง ลืมว่าตอนคบกันมีความสุขแค่ไหน ผมอยากให้เธอกลับมาครับ ที่จริงแล้วผมไม่เคยเล่นพันทิปเลยครับ แต่เห็นเธอชอบอ่าน ผมหวังว่าเธอจะเห็น ผมไม่กล้าพูดกับเธอครับ เวลาเธอโทรมาหาผมก็ได้แต่นิ่งใส่ ผมไม่รู้ผมเป็นบ้าอะไรไปครับแต่ตอนนี้ ผมนึกได้แล้ว และไม่รู้ว่าจะสายไปหรือป่าว ผมควรบอกเธอยังไงดีครับ