ผมเป็นโรคขี้ลืม ข่วยผมที ผมไม่อยากลืมอะไรอีกแล้ว ลืมแม้กระทั่งของที่เห็นอยู่ตรงหน้า ผมเครียดมาก ทำอย่างไรดีครับ อาการหนักจริงๆ
อันนี้เล่าคร่าวๆนะครับ ส่วนน้อยในชีวิตมากครับ ผมลืมกระเป๋าครัชใบนึง ขณะที่ผมทำธุระในห้องน้ำ แขวนกระเป๋าไว้ที่ประตูแท้ๆ ก้จับลูกบิดเดินออกไปเหมือนบอกไม่เห็นอะไร
ลืมโทรสัพในห้องน้ำบ้าง ลืมเงินที่วางอยู่บนโต้ะก่อนออกไปเรียน ลืมงานที่จะใช้ส่ง ลืมเวลานัดหมาย ลืมว่าตัวเองจะทำอะไรต่อไป มันเป็นความสับเพร่าขิงผมเงส่วนนึงครับ พยายามจัดการกับปัญหาเหล่านี้แล้ว เขียนโน้ตบ้าง ท่องจำๆบ้าง แต่ก้ยังลืมครับ เครียดมากจริงๆ นับวันมันจะยิ่งมากขึ้น และมันสร้างปัญหา โดยการที่ผมต้องปิดบังคนอื่นบ้าง แอบซื้อใหม่ เสียเงินทองบ้าง มันบ่อยเกินจนรู้สึกว่าไม่ไหวแล้วครับ ตอนนี้ผมอายุ 20 ปีบริบูรณ์ จะจัดการัญหาเล่านี้ยังไงดีครับ
20ปี เป็นโรคขี้ลืม
อันนี้เล่าคร่าวๆนะครับ ส่วนน้อยในชีวิตมากครับ ผมลืมกระเป๋าครัชใบนึง ขณะที่ผมทำธุระในห้องน้ำ แขวนกระเป๋าไว้ที่ประตูแท้ๆ ก้จับลูกบิดเดินออกไปเหมือนบอกไม่เห็นอะไร
ลืมโทรสัพในห้องน้ำบ้าง ลืมเงินที่วางอยู่บนโต้ะก่อนออกไปเรียน ลืมงานที่จะใช้ส่ง ลืมเวลานัดหมาย ลืมว่าตัวเองจะทำอะไรต่อไป มันเป็นความสับเพร่าขิงผมเงส่วนนึงครับ พยายามจัดการกับปัญหาเหล่านี้แล้ว เขียนโน้ตบ้าง ท่องจำๆบ้าง แต่ก้ยังลืมครับ เครียดมากจริงๆ นับวันมันจะยิ่งมากขึ้น และมันสร้างปัญหา โดยการที่ผมต้องปิดบังคนอื่นบ้าง แอบซื้อใหม่ เสียเงินทองบ้าง มันบ่อยเกินจนรู้สึกว่าไม่ไหวแล้วครับ ตอนนี้ผมอายุ 20 ปีบริบูรณ์ จะจัดการัญหาเล่านี้ยังไงดีครับ