ทำไงดี?

สวัสดีค่ะ เรารู้สึก เบื่อ เซ็ง กับชีวิตนิดหน่อยอ่ะคะ คือตอนนี้ อายุ21แล้ว รู้สึกเหมือนชีวิตไม่ค่อยได้ออกไปเจอโลกกว้างซักเท่าไหร่เลยค่ะ
เมื่อก่อนชีวิต ก็ไม่มีไรมาก ไปเรียน กลับบ้าน อยู่บ้าน ไปเรียน เที่ยวก็ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน ยิ่งต่างจังหวัดแทบไม่เคยไปไหน
ชีวิตอยู่กับบ้าน จนเหมือนเป็นคนที่อาจจะกลัวโลกภายนอกไปแล้วก็ได้ จะคิดว่า บ้านเรานี่แหล่ะปลอดภัยที่สุด ยิ่งสมัยนี้ออกข่าว ต่างๆนาๆ น่ากลัวทั้งนั้น
แม่เราเองก็คงเป็นห่วงเรามาก  เราอยากไปทำงานต่างจังหวัด ท่านก็ไม่ให้ไป ถ้าหากว่า ทางที่ทำงานเค้าไม่มีสวัสดิการ เช่น พวกที่พัก อาหารให้
จะให้ไปเช่าบ้านอยู่เอง ขับขี่รถไปเอง  แม่เราก็จะไม่เห็นด้วย เราเข้าใจว่าแม่เราเป็นห่วง แต่เราอยากทำอะไรด้วยตัวเอง ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง
อยากมีชีวิตที่อยากลองเรียนรู้ อยากรู้จักโลกภายนอก ออกค้นหาประสบการณ์ชีวิต ดูโตเป็นผู้ใหญ่ซะที  พอมาคิดๆดูแล้ว เราแทบไม่เคยได้ทำอะไรในสิ่งที่ใจเราอยากจะทำ อยากจะเป็นเลย แม่ตั้งความหวังไว้กับเรา แม้แต่เรื่อง ความรัก เราก็แทบไม่มีโอกาสที่จะอยากจะทำตามใจตัวเอง ท่านเลือกคนที่คิดว่าดีให้เรา
โดยที่ใจเรา แทบจะไม่ได้รู้สึกรักอะไรใครเลย ท่านเคยบอกเหมือนประมาณว่า ถ้าไม่คบคนนี้ คนไหนก็ไม่ต้องคบ เราแทบอยากจะร้องไห้ เหมือนหัวใจตัวเอง
ไม่มีสิทธิ์ได้ใช้การอะไรเลย นี่ทำไม ชีวิตเราเป็นอะไรไป ทำไมโดนควบคุมได้ถึงขนาดนี้ไปได้
เหมือนไม่ได้มีชีวิตเป็นของตัวเองซักที เราไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง เราอยากก้าวไปข้างหน้าด้วยตัวของเราเองมากกว่านี้ แต่เราก็ต้องเชื่อฟังแม่
แต่เราก็ไม่เข้าใจ หลายครั้งที่มักจะถามกับตัวเองในใจเสมอว่า ทำไงดี?