สวัสดีค่ะ ชื่อเอค่ะ เรื่องมันมียุว่า นุเปนเด็กต่างจังหวัดค่ะ พอเรียนจบ ม.6 ได้เข้ามาเรียนต่อที่ กทม เรียนรามค่ะ เรียนด้วยทำงานด้วย ช่วงแรกๆมาชีวิตก้อมีความสุขดีนะคะ เหมือนว่าเราเรียนก้อดี ทำงานก้อโอ นุทำงานภัตราคาร ขอไม่บอกชื่อนะคะ ยุที่ห้างแถวๆบางนาค่ะ ช่วงแรกๆที่เข้ามาทำ ท้อนะคะเหนื่อยมาก
อ้อ.ลืมบอก นุมายุคนเดวค่ะ พอนุเข้ามาทำงาน พี่ๆที่ทำงานดีนะเปนกันเอง และนุก้อได้สนิทกะพี่คนนึงมากๆ คือพี่เค้าดีกะนุมากๆอ่ะค่ะ นุรุสึกดีนะ แต่ไม่รุสึกรัก เพราะว่าเค้ามีแฟนแล้ว แฟนพี่เค้าทำงานอาชีพเดวกันแต่คนละร้านค่ะ เริ่มเรื่องจิงๆละนะ พี่เค้าชื่อต้น พี่เค้าดีกะนุมากๆค่ะ เห็นนุไม่สบายจรัยก้อคอยปลอบ ทักเฟชคุยก่อนนอนทุกคืนค่ะ นุก้อคุยช่วงแรกๆไม่คิดรัยค่ะ เค้าทักมาเราก้อคุยงี้ แต่พอนานไปประมาณห้าเดือน เรากลายเปนว่าติดเค้าแล้ว ต้องคุยตลอด เค้าเงีบยเราเริ่มไม่พอใจ แล้วเค้าคอยตามจรัยเราตลอดเลย มีคืนนึงพี่เค้าชวนไปกดูหนังที่ห้อง คือนุปฎิเสธพี่เค้าบ่อยมากๆค่ะ แต่คืนนั้นนุเเกรงจรัย เพราะเค้าพาไปเลี้ยงข้าวแล้วด้วย นุเลยตัดสินจรัยไป แต่คืนนั้นไม่ได้มีรัยกันนะคะ พี่เค้าไม่ทำรัยนุเลย นุเลยไว้จรัยเค้ามากขึ้น นุเริ่มไปถี่ขึ้น คือแบบ ไปจนพี่ชายเค้าคิดว่านุเปนแฟนพี่ต้นน่ะค้ะเปนแบบนี้ประมาน9เดือนค่ะ มีคืนนึงนุดูหนังดึกค่ะ นุเลยเผลอหลับ^^ แล้วพอตื่นมานุนอนนัยอ้อมกอดพี่เค้าเฉยเลย คือนุตกจรัยมากๆ แต่ไม่มีรัยนะคะ ตอนนั้นนุเริ่มรุสึกสับสนกะความรุสึกตัวเงละค่ะ เอาตรงๆนะหลังจากนั้นนุปัยห้องพี่เค้าเกือบทุกวัน ทั้งๆที่รุว่าพี่เค้ามีแฟนค่ะ นุเลวเนาะ และนั่นแหละค่ะ คือความผิดพลาดของชีวิต ชายหญิงยุด้วยกันบ่อยๆ เรื่องอย่างว่ามันก้อต้องเกิดขึ้น นุรักพี่เค้าค่ะ นุยอมเปณตัวสำรองค่ะ ยอมร้องไห้ทุกคืน ที่คิดถึงพี่เค้าค่ะ ถ้าว่าปัยนุเปนคนน่ารักและสวยนะ สวยกว่าแฟนพี่เค้าเยอะ (พี่ๆที่ทำงานบอกมา) แต่นุก้อไม่เข้าจรัยตัวเองเหมือนกันค่ะ ว่าทำำไมเราต้องยอมด้วยวะ นุมีที่ปัยที่ดีกว่าที่นี่นะคะ มีที่ทำงานที่เงินเดือนดีกว่า สบายกว่า นุไปได้และถ้าไปนุได้ดีแน่ แต่นุกลับเลือกที่จะไม่ไป นุกับเลือกที่จะยุแบบนี้ ยุแบบคนไร้ค่า ยุเปนตัวสำรอง เพราะรัยหรอ เพราะรักมากไงคะ คือเอาตรงๆพี่ต้นก้อรักนุนะ รักมาก พี่แกรรร้องไห้ทุกครั้งที่รุบอกนุยุสถานะนี้ไม่ไหว นุจะปัย พี่เค้าก้อไม่ไห้ไป พี่ต้นไม่เคยบอกว่าจะยอมเลิกกะแฟนนะคะ พี่เค้าก้อรักแฟนเค้ามากเหมือนกัน( นุดูออก) และนุก้อไม่อยากให้พี่เค้าเลิกกะฟนนะ เพราะถ้าเปนแบบนั้น นุก้อรับไม่ได้เหมือนกัน ทุกวันนี้นุก้อยังยุแบบนี้ค่ะ ร้องไห้ทุกคืนค่ะ ยอมรับนะคะว่าเลว แต่ความรัก มันห้ามกันไม่ได้หรอกค่ะ
ผิดที่เวลา แต่เจ็บที่เรา
ควรรักหรือปล่อย
อ้อ.ลืมบอก นุมายุคนเดวค่ะ พอนุเข้ามาทำงาน พี่ๆที่ทำงานดีนะเปนกันเอง และนุก้อได้สนิทกะพี่คนนึงมากๆ คือพี่เค้าดีกะนุมากๆอ่ะค่ะ นุรุสึกดีนะ แต่ไม่รุสึกรัก เพราะว่าเค้ามีแฟนแล้ว แฟนพี่เค้าทำงานอาชีพเดวกันแต่คนละร้านค่ะ เริ่มเรื่องจิงๆละนะ พี่เค้าชื่อต้น พี่เค้าดีกะนุมากๆค่ะ เห็นนุไม่สบายจรัยก้อคอยปลอบ ทักเฟชคุยก่อนนอนทุกคืนค่ะ นุก้อคุยช่วงแรกๆไม่คิดรัยค่ะ เค้าทักมาเราก้อคุยงี้ แต่พอนานไปประมาณห้าเดือน เรากลายเปนว่าติดเค้าแล้ว ต้องคุยตลอด เค้าเงีบยเราเริ่มไม่พอใจ แล้วเค้าคอยตามจรัยเราตลอดเลย มีคืนนึงพี่เค้าชวนไปกดูหนังที่ห้อง คือนุปฎิเสธพี่เค้าบ่อยมากๆค่ะ แต่คืนนั้นนุเเกรงจรัย เพราะเค้าพาไปเลี้ยงข้าวแล้วด้วย นุเลยตัดสินจรัยไป แต่คืนนั้นไม่ได้มีรัยกันนะคะ พี่เค้าไม่ทำรัยนุเลย นุเลยไว้จรัยเค้ามากขึ้น นุเริ่มไปถี่ขึ้น คือแบบ ไปจนพี่ชายเค้าคิดว่านุเปนแฟนพี่ต้นน่ะค้ะเปนแบบนี้ประมาน9เดือนค่ะ มีคืนนึงนุดูหนังดึกค่ะ นุเลยเผลอหลับ^^ แล้วพอตื่นมานุนอนนัยอ้อมกอดพี่เค้าเฉยเลย คือนุตกจรัยมากๆ แต่ไม่มีรัยนะคะ ตอนนั้นนุเริ่มรุสึกสับสนกะความรุสึกตัวเงละค่ะ เอาตรงๆนะหลังจากนั้นนุปัยห้องพี่เค้าเกือบทุกวัน ทั้งๆที่รุว่าพี่เค้ามีแฟนค่ะ นุเลวเนาะ และนั่นแหละค่ะ คือความผิดพลาดของชีวิต ชายหญิงยุด้วยกันบ่อยๆ เรื่องอย่างว่ามันก้อต้องเกิดขึ้น นุรักพี่เค้าค่ะ นุยอมเปณตัวสำรองค่ะ ยอมร้องไห้ทุกคืน ที่คิดถึงพี่เค้าค่ะ ถ้าว่าปัยนุเปนคนน่ารักและสวยนะ สวยกว่าแฟนพี่เค้าเยอะ (พี่ๆที่ทำงานบอกมา) แต่นุก้อไม่เข้าจรัยตัวเองเหมือนกันค่ะ ว่าทำำไมเราต้องยอมด้วยวะ นุมีที่ปัยที่ดีกว่าที่นี่นะคะ มีที่ทำงานที่เงินเดือนดีกว่า สบายกว่า นุไปได้และถ้าไปนุได้ดีแน่ แต่นุกลับเลือกที่จะไม่ไป นุกับเลือกที่จะยุแบบนี้ ยุแบบคนไร้ค่า ยุเปนตัวสำรอง เพราะรัยหรอ เพราะรักมากไงคะ คือเอาตรงๆพี่ต้นก้อรักนุนะ รักมาก พี่แกรรร้องไห้ทุกครั้งที่รุบอกนุยุสถานะนี้ไม่ไหว นุจะปัย พี่เค้าก้อไม่ไห้ไป พี่ต้นไม่เคยบอกว่าจะยอมเลิกกะแฟนนะคะ พี่เค้าก้อรักแฟนเค้ามากเหมือนกัน( นุดูออก) และนุก้อไม่อยากให้พี่เค้าเลิกกะฟนนะ เพราะถ้าเปนแบบนั้น นุก้อรับไม่ได้เหมือนกัน ทุกวันนี้นุก้อยังยุแบบนี้ค่ะ ร้องไห้ทุกคืนค่ะ ยอมรับนะคะว่าเลว แต่ความรัก มันห้ามกันไม่ได้หรอกค่ะ
ผิดที่เวลา แต่เจ็บที่เรา