ใครที่เข้าสู่วังวนทางการเมืองในยุคนี้ ต้องทำใจ!!!
ในโลกของการมีการใช้อำนาจทางการเมือง มีแค่ 2 แบบ
1.ใช้อำนาจการปกครองโดยบุคคลคนเดียวหรือกลุ่มเดียว ที่เป็นพวกพ้องเดียวกัน
2.ใช้อำนาจการปกครองโดยกลุ่มบุคคลที่ผ่านกระบวนการเลือกจากประชาชนโดยรวม
ในแบบที่ 1. เป็นรูปแบบการปกครองแบบโบราณ โลกสมัยใหม่ไม่นิยมนำมาใช้แล้ว เพราะถือว่า "ผู้มีอำนาจสูงสุดคือ กฎหมาย"
การเข้าสู่อำนาจมาจาก 2 วิธี
วิธีที่ 1 สืบสายเลือดจากพ่อไปสู่ลูก หากไม่มีลูกก็เอาน้อง เอาญาติไล่ลำดับกันไป
วิธีที่ 2 แย่งกันโดยญาติพี่น้องกันเองบางทีลูกก็แย่งพ่อ น้องแย่งพี่ หรือแย่งโดยคนสนิทที่มีกำลังกล้าแข็งกว่า
ใน วิธีที่ 1 มักไม่ค่อยสร้างปัญหาให้กับสังคมนัก เพราะมีการสร้างกฎเกณฑ์ เป็นที่ยอมรับของทุกฝ่าย
แต่ใน วิธีที่ 2 ปัญหาเยอะ เพราะมีการซ่องสุมสมัครพรรคพวก รบราฆ่ากัน จนชนะกันไปข้างหนึ่ง เมื่อชนะ
ผู้ชนะก็จะตามล้างตามล่าฝ่ายผู้แพ้ ทั้งตัวเอง ทั้งตระกูล ไม่ว่าผู้เฒ่า คนแก่ ลูกเด็กเล็กแดง
จับมาฆ่าหมด เป็นการขจัดเสี้ยนหนาม เรื่องเหตุผล ผิดถูก ไม่ต้องพูดถึง..
ในแบบที่ 2. เป็นรูปแบบที่โลกยอมรับอย่างกว้างขวาง ได้แก่การเมืองที่เรียกกันว่า "ระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย "
ด้วยความเชื่อที่ว่า ในโลกนี้ ไม่มีอัศวินขี่ม้าขาว ไม่มีซุปเปอร์ฮีโร่ ไม่มีซุปเปอร์แมนผู้เยี่ยมยอดไปทั้งสามโลก
ที่จะมาแก้ไขปัญหาหรือพัฒนาประเทศนั้นๆได้ด้วยตัวคน เดียว ดังนั้นการกำหนดกฎเกณฑ์ในการดำรงอยู่และพัฒนาการ
มันต้องมี "กฎหมายที่มาจากคณะบุคคลอันเป็นตัวแทนของคนทั้งประเทศ"
เพื่อที่จะให้เกิดการยอมรับ "โดยสิ้นเชิง" ในอันที่จะ "มีส่วนร่วม" โดยทั่วกัน อย่าง "เต็มใจ"
ประเทศของเราวันนี้ กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างรูปแบบที่ 1 วิธีที่ 2 กับรูปแบบที่ 2
ถ้าพูดถึงรูปแบบที่ 2 ก็เหมือนกับเด็กที่พึ่งจากพ้นสภาพแบเบาะ พึ่งจะโหย่งโย่ โยงหยก...
จึงยังคงมีปรากฎการณ์การเขียนกฎหมาย ใช้กฎหมาย แบบที่"หัวไปอีกทาง หางไปอีกที่"
จับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้อะไร "ถูกจริง" หรือ "ผิดจริง"??
สุดท้ายถึงกับต้องเอา "อารมณ์ และความรู้สึก"มาเป็นเครื่องชี้วัด ตัดสิน ก็ยังทำ ....!!!.
ก็อย่างที่ รู้ๆ เห็นๆ กันนี่แหล่ะ...มากกรณีตัวอย่างเหลือเกิน??
ดังนั้น..!!!!!!!
ใครที่หัวก้าวหน้า รู้คิด รู้นำ รู้ทำ รู้จริง คือเข้าใจทุกๆอย่างคงต้อง "ทำใจ"
จะเข้าวัด ฟังธรรม รักษาศีล ฝึกสมาธิ สร้างปัญญา สักพัก....ก็คงจะดี เผื่อ "วันพระหน้า" จะมาถึงเร็วกว่ากำหนด...ครับ...!!!
ทำใจ..!!!!
ในโลกของการมีการใช้อำนาจทางการเมือง มีแค่ 2 แบบ
1.ใช้อำนาจการปกครองโดยบุคคลคนเดียวหรือกลุ่มเดียว ที่เป็นพวกพ้องเดียวกัน
2.ใช้อำนาจการปกครองโดยกลุ่มบุคคลที่ผ่านกระบวนการเลือกจากประชาชนโดยรวม
ในแบบที่ 1. เป็นรูปแบบการปกครองแบบโบราณ โลกสมัยใหม่ไม่นิยมนำมาใช้แล้ว เพราะถือว่า "ผู้มีอำนาจสูงสุดคือ กฎหมาย"
การเข้าสู่อำนาจมาจาก 2 วิธี
วิธีที่ 1 สืบสายเลือดจากพ่อไปสู่ลูก หากไม่มีลูกก็เอาน้อง เอาญาติไล่ลำดับกันไป
วิธีที่ 2 แย่งกันโดยญาติพี่น้องกันเองบางทีลูกก็แย่งพ่อ น้องแย่งพี่ หรือแย่งโดยคนสนิทที่มีกำลังกล้าแข็งกว่า
ใน วิธีที่ 1 มักไม่ค่อยสร้างปัญหาให้กับสังคมนัก เพราะมีการสร้างกฎเกณฑ์ เป็นที่ยอมรับของทุกฝ่าย
แต่ใน วิธีที่ 2 ปัญหาเยอะ เพราะมีการซ่องสุมสมัครพรรคพวก รบราฆ่ากัน จนชนะกันไปข้างหนึ่ง เมื่อชนะ
ผู้ชนะก็จะตามล้างตามล่าฝ่ายผู้แพ้ ทั้งตัวเอง ทั้งตระกูล ไม่ว่าผู้เฒ่า คนแก่ ลูกเด็กเล็กแดง
จับมาฆ่าหมด เป็นการขจัดเสี้ยนหนาม เรื่องเหตุผล ผิดถูก ไม่ต้องพูดถึง..
ในแบบที่ 2. เป็นรูปแบบที่โลกยอมรับอย่างกว้างขวาง ได้แก่การเมืองที่เรียกกันว่า "ระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย "
ด้วยความเชื่อที่ว่า ในโลกนี้ ไม่มีอัศวินขี่ม้าขาว ไม่มีซุปเปอร์ฮีโร่ ไม่มีซุปเปอร์แมนผู้เยี่ยมยอดไปทั้งสามโลก
ที่จะมาแก้ไขปัญหาหรือพัฒนาประเทศนั้นๆได้ด้วยตัวคน เดียว ดังนั้นการกำหนดกฎเกณฑ์ในการดำรงอยู่และพัฒนาการ
มันต้องมี "กฎหมายที่มาจากคณะบุคคลอันเป็นตัวแทนของคนทั้งประเทศ"
เพื่อที่จะให้เกิดการยอมรับ "โดยสิ้นเชิง" ในอันที่จะ "มีส่วนร่วม" โดยทั่วกัน อย่าง "เต็มใจ"
ประเทศของเราวันนี้ กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างรูปแบบที่ 1 วิธีที่ 2 กับรูปแบบที่ 2
ถ้าพูดถึงรูปแบบที่ 2 ก็เหมือนกับเด็กที่พึ่งจากพ้นสภาพแบเบาะ พึ่งจะโหย่งโย่ โยงหยก...
จึงยังคงมีปรากฎการณ์การเขียนกฎหมาย ใช้กฎหมาย แบบที่"หัวไปอีกทาง หางไปอีกที่"
จับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้อะไร "ถูกจริง" หรือ "ผิดจริง"??
สุดท้ายถึงกับต้องเอา "อารมณ์ และความรู้สึก"มาเป็นเครื่องชี้วัด ตัดสิน ก็ยังทำ ....!!!.
ก็อย่างที่ รู้ๆ เห็นๆ กันนี่แหล่ะ...มากกรณีตัวอย่างเหลือเกิน??
ดังนั้น..!!!!!!!
ใครที่หัวก้าวหน้า รู้คิด รู้นำ รู้ทำ รู้จริง คือเข้าใจทุกๆอย่างคงต้อง "ทำใจ"
จะเข้าวัด ฟังธรรม รักษาศีล ฝึกสมาธิ สร้างปัญญา สักพัก....ก็คงจะดี เผื่อ "วันพระหน้า" จะมาถึงเร็วกว่ากำหนด...ครับ...!!!