คือเริ่มเลยนะครับ คิดว่ามันจะสายเกินไปไหมครับที่จะเรียนดนตรีอย่างจริงจังครับ
ผมตอนนี้อายุ 21แล้วครับ ปัจจุบันเรียนสายโลจิสติกส์ครับ ตอนแรกตั้งใจจะเรียนสายดนตรีสากล พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร แต่พี่ไม่ให้เรียน
พีบอกให้เรียนสายด้านธุระกิจเราก็ทำตามพี่ พี่แนะนำให้เรียนท่องเที่ยวครับ ส่วนพ่อนั้นบอกว่า ผมทำงานด้ายวิศวะโยธามา เลยอยากให้เรียนทางด้านนี้ แต่พ่อไม่บังคับนะครับ ตามใจเลย
แต่ผมไม่เก่งคำนวนและภาษาเลยเลี่ยงมา แล้วมาเจอโลจิสติกส์ คิดว่าด้านการขนส่งสินค้าคงไม่เป็นไรมั้งครับ หลักการน่าจะไม่ยากมากนัก เพราะเก่งเรื่องบริหารจัดการอยู่
ที่ไหนได้ครับ คำนวนกับภาษา ล้วนๆแถมเทอมหน้าจะปรับหลักสูตรเป็น นานาชาติอีก ผมนี้แทบบ้าตาย ก็พยายามเรียนจนมาถึงงตอนนี้ครับ รู้สึกว่าตอนนี้ ตัวเองเหมือน
ฝืนใจเรียนไปวันๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แกใจว่ายังไงก็ไม่รอด เพราะเป็นสิ่งที่ไม่ถนัดเอาเสียเลย พอเราได้คำนวนมาแพ้ภาษา พอเราได้ภาษามาแพ้คำนวน ตอนแรกคิดว่า คำนวนค่าการขนส่ง
คงไม่เท่าไร ที่ไหนได้ครับ ต้องเรียนด้านสถิติ เศรษฐศาสตร์ ด้านการผลิต คำนวนหารายได้ คือนั้น นี้ นู้น เยอะไปหมด ก็เลยคิดว่าอยากย้ายมาเรียนสิ่งที่เราชอบและตั้งใจแต่แรกครับ แต่ด้วยอายุมากขึ้นทุกวัน ก่อนหน้านั้นหลังจาก จบ ม.ปลาย ก็หยุดเรียนตั้งสองปี เพื่อทำงานครับ พึ่งมาเรียน ป.ตรีเอาปีที่แล้ว คือไหนจะเรื่องเกณฑ์หทารอีก ในจะเรื่องครอบครัวอีก เพราะให้ พ่อ แม่ รู้ไม่ได้ครับ คือตอนนี้เครียดมากก ตอนแรกคิดว่า จะเรียนต่อไปดูอีกสักหน่อย แต่คิดไปคิดว่า ถ้ามันไม่รอด จะไม่เสียเวลามากกว่าเดิมหรอครับ
คือตอนนี้ใครพอมีคามคิดดีๆ ช่วยแนะนำหน่อยครับ ก่ะว่าจะทำงานไปด้วย เรียนไปด้วยอีก เพราะเงินที่ทำงานเก็บไว้เพื่อเรียนก็เริ่มเหลือน้อยลงไปทุกที
คิดว่าไงกันบ้างครับ.....?
อยากจะถามทุกคนว่า จะเรียนใหม่ตอนนี้ มันยังจะสายเกินไปไหมครับ
ผมตอนนี้อายุ 21แล้วครับ ปัจจุบันเรียนสายโลจิสติกส์ครับ ตอนแรกตั้งใจจะเรียนสายดนตรีสากล พ่อแม่ก็ไม่ว่าอะไร แต่พี่ไม่ให้เรียน
พีบอกให้เรียนสายด้านธุระกิจเราก็ทำตามพี่ พี่แนะนำให้เรียนท่องเที่ยวครับ ส่วนพ่อนั้นบอกว่า ผมทำงานด้ายวิศวะโยธามา เลยอยากให้เรียนทางด้านนี้ แต่พ่อไม่บังคับนะครับ ตามใจเลย
แต่ผมไม่เก่งคำนวนและภาษาเลยเลี่ยงมา แล้วมาเจอโลจิสติกส์ คิดว่าด้านการขนส่งสินค้าคงไม่เป็นไรมั้งครับ หลักการน่าจะไม่ยากมากนัก เพราะเก่งเรื่องบริหารจัดการอยู่
ที่ไหนได้ครับ คำนวนกับภาษา ล้วนๆแถมเทอมหน้าจะปรับหลักสูตรเป็น นานาชาติอีก ผมนี้แทบบ้าตาย ก็พยายามเรียนจนมาถึงงตอนนี้ครับ รู้สึกว่าตอนนี้ ตัวเองเหมือน
ฝืนใจเรียนไปวันๆ ทั้งๆที่รู้อยู่แกใจว่ายังไงก็ไม่รอด เพราะเป็นสิ่งที่ไม่ถนัดเอาเสียเลย พอเราได้คำนวนมาแพ้ภาษา พอเราได้ภาษามาแพ้คำนวน ตอนแรกคิดว่า คำนวนค่าการขนส่ง
คงไม่เท่าไร ที่ไหนได้ครับ ต้องเรียนด้านสถิติ เศรษฐศาสตร์ ด้านการผลิต คำนวนหารายได้ คือนั้น นี้ นู้น เยอะไปหมด ก็เลยคิดว่าอยากย้ายมาเรียนสิ่งที่เราชอบและตั้งใจแต่แรกครับ แต่ด้วยอายุมากขึ้นทุกวัน ก่อนหน้านั้นหลังจาก จบ ม.ปลาย ก็หยุดเรียนตั้งสองปี เพื่อทำงานครับ พึ่งมาเรียน ป.ตรีเอาปีที่แล้ว คือไหนจะเรื่องเกณฑ์หทารอีก ในจะเรื่องครอบครัวอีก เพราะให้ พ่อ แม่ รู้ไม่ได้ครับ คือตอนนี้เครียดมากก ตอนแรกคิดว่า จะเรียนต่อไปดูอีกสักหน่อย แต่คิดไปคิดว่า ถ้ามันไม่รอด จะไม่เสียเวลามากกว่าเดิมหรอครับ
คือตอนนี้ใครพอมีคามคิดดีๆ ช่วยแนะนำหน่อยครับ ก่ะว่าจะทำงานไปด้วย เรียนไปด้วยอีก เพราะเงินที่ทำงานเก็บไว้เพื่อเรียนก็เริ่มเหลือน้อยลงไปทุกที
คิดว่าไงกันบ้างครับ.....?