มีใครเคยสัญญากับตัวเองบ้างมั๊ยค่ะ ว่าถ้าเลิกคุยกับคนนี้แล้วจะไม่มีใครอีก
ไม่คิดว่าจะมีแฟน อยากอยู่คนเดียว จึงสร้างกำแพงสูงๆขึ้นมา เพราะผิดหวังจากความรัก.
เริ่มแรกๆเลยนะคะ
เรารู้จักรุ่นพี่คนนึงมานประมาน 4 ปีแล้ว แต่เมื่อก่อนก็คุยกันนานๆครั้ง
โดยที่เรามีสถานะที่เป็นพี่น้องกันจริงๆ เพราะต่างคนต่างมีแฟน
แต่พอมาเข้าปีที่ 5 ที่รู้จักกัน พี่เขาเลิกกับแฟน ในช่วงนั่นเขาหายไปเลย
ปิดเฟสบุ๊ค ส่วนไลน์ช่วงนั้นเราไม่ได้เล่นค่ะ เลยไม่ได้คุยกันสักพักนึง
ต่อมาเราก็มีปัญหากับแฟน เลยเลิกกัน เราเลยเปลี่ยนโทรศัพท์
พอเราสมัครไลน์ ไลน์พี่เขาก็ขึ้นมา เราเลยทักไปว่าสบายดีมั๊ย ? หายหน้าไปนานเลยนะ
หลายอาทิตย์ค่ะกว่าพี่เขาจะตอบมา พอคุยได้สักพักเขาก็โทรไลน์มาหา
เราคุยกันตั้งแต่4 ทุ่มถึงตี3 เลยค่ะ ดราม่ากันกับเรื่แแฟนเก่า 55
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเราก็คุยกันมาทุกวันเลยคะ ถ่ายรูปส่งกันไปมา
ส่วนมากจะเป็นของกิน 555 เรารายงานกันตลอดว่าทำอะไรอยู่
จะไปไหน กลับตอนไหน ไปกลับใคร ถึงบ้านแล้วนะ ถึงห้องแล้วนะ
เราใช้ชีวิตแบบนี้ได้ประมานครึ่งปี มีวันนึงเขาอยากเจอเรา
เขาขับรถมาจากต่างจังหวัด มาหาเราที่กรุงเทพ
>>>> มันเป็นจุดเริ่มต้นของสถานะที่ไม่ชัดเจนค่ะ
เราไปดูหนังด้วยกัน ไปทำบุญด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ชีวิตแบบแฮปปี้มากคะตอนนั้น
แล้วเขากลับต่างจังหวัด พอสักประมาณไม่ถึงอาทิตย์เขาก็ส่งไลน์มาบอกว่าคิดถึง อยากเจอ
ตอนนั้นรู้สึกดีมากค่ะ มีความสุขมากกกกกกกกกกก. ในใจคิดว่าคนนี้คนสุดท้ายของชีวิต
พี่เขาไม่ทำให้เราเสียใจแน่ เพราะเขาพูดถึงเรื่องอนาคตกับเรา เราไว้ใจเขาได้แน่ๆ
แต่มันมาถึงจุดเปลี่ยนคะ พอหลังสงการณ์มาพี่เขาไม่ค่อยโทรหา ไม่ทักไลน์
เราก็ถามว่าเป็นอะไร พี่เขาก็บอกว่างานเยอะนะ ไม่มีอะไรหรอก
เราก็เข้าใจนะ เพราะที่ผ่านมางานเขาจะยุ่งเป็นช่วงๆ เคยเลิกตี1ตี2
พอปลายๆเมษาเขาบอกว่าจะไปงานแต่งที่ต่างจังหวัดหลายวันนะ
จุดนี่เราเริ่มสงสัยแล้วค่ะ เพราะเขาไม่เคยลางานยาวๆแบบนี้
แล้วพอกลับมาจากต่างหวัด เขาก็เป็นแบบเดิมค่ะ หายไปบ่อยๆ
ไม่ค่อยโทรหา ไม่ทักไลน์ ไม่เคอมม้นเฟสบุ๊ค เราก็เริ่มใจไม่ดีแล้วคะ
แต่พอมาถึงวันนี้มันชัดเจนแล้วคะ
เขาโพสรูปคู่กับผู้หญิง ที่ไปงานแต่งที่ต่างหวัดมา
มันรู้สึกแบบหน้าชาๆ มือสั่น
บอกตรงๆเลยค่ะ เสียใจมากกก. เสียความรู้สึก
แต่มันก็ดีค่ะ มันจะได้จบๆสักที
ขอบคุณสำหรับ 1 ปีที่ผ่านมา
ขอบคุณจริงๆ. 12/5/58
สิ้นสุดสักที กับสถานะที่ไม่ชัดเจน :)
ไม่คิดว่าจะมีแฟน อยากอยู่คนเดียว จึงสร้างกำแพงสูงๆขึ้นมา เพราะผิดหวังจากความรัก.
เริ่มแรกๆเลยนะคะ
เรารู้จักรุ่นพี่คนนึงมานประมาน 4 ปีแล้ว แต่เมื่อก่อนก็คุยกันนานๆครั้ง
โดยที่เรามีสถานะที่เป็นพี่น้องกันจริงๆ เพราะต่างคนต่างมีแฟน
แต่พอมาเข้าปีที่ 5 ที่รู้จักกัน พี่เขาเลิกกับแฟน ในช่วงนั่นเขาหายไปเลย
ปิดเฟสบุ๊ค ส่วนไลน์ช่วงนั้นเราไม่ได้เล่นค่ะ เลยไม่ได้คุยกันสักพักนึง
ต่อมาเราก็มีปัญหากับแฟน เลยเลิกกัน เราเลยเปลี่ยนโทรศัพท์
พอเราสมัครไลน์ ไลน์พี่เขาก็ขึ้นมา เราเลยทักไปว่าสบายดีมั๊ย ? หายหน้าไปนานเลยนะ
หลายอาทิตย์ค่ะกว่าพี่เขาจะตอบมา พอคุยได้สักพักเขาก็โทรไลน์มาหา
เราคุยกันตั้งแต่4 ทุ่มถึงตี3 เลยค่ะ ดราม่ากันกับเรื่แแฟนเก่า 55
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเราก็คุยกันมาทุกวันเลยคะ ถ่ายรูปส่งกันไปมา
ส่วนมากจะเป็นของกิน 555 เรารายงานกันตลอดว่าทำอะไรอยู่
จะไปไหน กลับตอนไหน ไปกลับใคร ถึงบ้านแล้วนะ ถึงห้องแล้วนะ
เราใช้ชีวิตแบบนี้ได้ประมานครึ่งปี มีวันนึงเขาอยากเจอเรา
เขาขับรถมาจากต่างจังหวัด มาหาเราที่กรุงเทพ
>>>> มันเป็นจุดเริ่มต้นของสถานะที่ไม่ชัดเจนค่ะ
เราไปดูหนังด้วยกัน ไปทำบุญด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ชีวิตแบบแฮปปี้มากคะตอนนั้น
แล้วเขากลับต่างจังหวัด พอสักประมาณไม่ถึงอาทิตย์เขาก็ส่งไลน์มาบอกว่าคิดถึง อยากเจอ
ตอนนั้นรู้สึกดีมากค่ะ มีความสุขมากกกกกกกกกกก. ในใจคิดว่าคนนี้คนสุดท้ายของชีวิต
พี่เขาไม่ทำให้เราเสียใจแน่ เพราะเขาพูดถึงเรื่องอนาคตกับเรา เราไว้ใจเขาได้แน่ๆ
แต่มันมาถึงจุดเปลี่ยนคะ พอหลังสงการณ์มาพี่เขาไม่ค่อยโทรหา ไม่ทักไลน์
เราก็ถามว่าเป็นอะไร พี่เขาก็บอกว่างานเยอะนะ ไม่มีอะไรหรอก
เราก็เข้าใจนะ เพราะที่ผ่านมางานเขาจะยุ่งเป็นช่วงๆ เคยเลิกตี1ตี2
พอปลายๆเมษาเขาบอกว่าจะไปงานแต่งที่ต่างจังหวัดหลายวันนะ
จุดนี่เราเริ่มสงสัยแล้วค่ะ เพราะเขาไม่เคยลางานยาวๆแบบนี้
แล้วพอกลับมาจากต่างหวัด เขาก็เป็นแบบเดิมค่ะ หายไปบ่อยๆ
ไม่ค่อยโทรหา ไม่ทักไลน์ ไม่เคอมม้นเฟสบุ๊ค เราก็เริ่มใจไม่ดีแล้วคะ
แต่พอมาถึงวันนี้มันชัดเจนแล้วคะ
เขาโพสรูปคู่กับผู้หญิง ที่ไปงานแต่งที่ต่างหวัดมา
มันรู้สึกแบบหน้าชาๆ มือสั่น
บอกตรงๆเลยค่ะ เสียใจมากกก. เสียความรู้สึก
แต่มันก็ดีค่ะ มันจะได้จบๆสักที
ขอบคุณสำหรับ 1 ปีที่ผ่านมา
ขอบคุณจริงๆ. 12/5/58