ขอระบายความในใจ by Nurse...

เท่าที่เคยอ่านมา มีแต่ข้อดีของการมีแฟนเป็นพยาบาล รวมถึงเจ้าหน้าที่ทางสาธารณสุขที่ต้องปฏิบัติหน้าที่ไม่เป็นเวลา หรือเราเรียกว่าการขึ้นเวรนั่นเอง

วันนี้ จขกท ขอระบายความในใจนิดนึง
จขกท เป็นคนนึงที่ต้องขึ้นทำงานตามตารางเวร และทุกครั้งที่มีการเรียกขึ้นแบบฉุกเฉิน ไม่ทันตั้งตัว หรือเปลี่ยนเวรกระทันหัน

ถามว่าเหนื่อยไหม ? ตอบเลยว่ามีบ้างที่รู้สึกแบบนั้น แต่เราทำในสิ่งที่รัก และรักในสิ่งที่ทำ คิดแค่นั้นความคิดในเชิงลบก็จะเลือนหายไปจากสมอง

ถามว่ามีคนมาจีบไหม ? (สำหรับคนที่ยังโสด และรวมถึง จขกท. เอง) ตอบเลยว่ามี แต่ถามว่าคุยกันนานไหม ตอบเลยว่าไม่ เพราะส่วนใหญ่ที่เข้ามาจะบอกว่าเข้าใจ ที่เราเป็นอยู่ แต่ในทางกลับกัน ไม่เคยมีใครเข้าใจเราจริงๆสักคน การที่จะเป็นเเฟนพยาบาลอันดับแรก ต้องเข้าใจว่า อันดับแรกที่เขานึกถึงคืองาน อันดับสองคือการพักผ่อน อันดับสามคือครอบครัว อันดับที่สี่ถึงอาจจะเป็นคุณ...

ถามว่าเวลาเรามีไหม ? ตอบเลยว่ามี ส่วนใหญ่หมดไปกับการนอนหลับ เพราะบางคนต่อเวรยาวๆหลายวัน จะล้าและเพลียบ้าง คุณเคยรู้หรือไม่ว่า เวลาที่คุณนัดเจอกัน กินข้าวหรือเที่ยว คุณควรจะดีใจ เพราะเขาใช้าเวลาที่มีให้กับคุณ ได้โปรดอย่าน้อยใจหรือโกรธเขาเลย เราเชื่อว่าเขาทำดีที่สุดแล้ว เขาบริหารเวลาได้ดีที่สุดแล้ว

ถามว่าเหงาไหม ? ตอบเลยว่าเหงา เพราะบางคนเพื่อนๆขึ้นเวรแทบจะไม่ตรงกันเลย มักจะไม่ได้เจอเพื่อนฝูง เวลาทำงานคนอื่นก็จะหลับ เวลาหลับคนอื่นก็จะทำงาน

อยากให้ทุกท่านที่คิดจะจีบ หรือ มีแฟนเป็นพยาบาลเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่เขาเป็นด้วย เพราะฉันเชื่อว่านอกเหนือจากความรัก ยังคงต้องใช้ความเข้าใจ ในการที่จะมีกันและกันอยู่เคียงข้าง

ปล.จขกท ขอโทษด้วยหากเขียนผิดพลาดประการใด และอาจไม่ถูกใจ หรือตรงกับความคิดเห็นของท่านบ้าง แต่นี่คือความในใจที่อยากบอก เพราะ จขกท. อัดอั้นตันใจเหลือเกิน ที่อยู่ๆมีใครสักคนเข้าหาเรา เพราะคำว่ารัก แต่กลับไม่เข้าใจในสิ่งที่เราเป็น สุดท้าย ความสัมพันธ์ มีจุดจบที่ไม่สวยงามและน่าจดจำสักเท่าไหร่

เขียนคำว่าโสด ตัวใหญ่ๆ ไว้บนคานต่อไป ฮ่าๆๆ

เพื่อนมีความคิดเห็นยังไงเข้ามาแช์กันได้นะคะ...
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่