คืนนี้ดีใจกับพะยอมมากๆ ในที่สุดลือชัยก็กลับมาเป็นคนดีแล้ว จะได้มีความสุขขึ้นมาบ้าง

คือเพิ่งดูย้อนหลัง ตอนได้ยินเสียงปืนนางจะหนีก็ไม่แปลก นางอาจคิดว่าลือชัยเอาตัวรอดได้ นางอาจกลัว (เป็นเราคงบอกปวริศว่าช่วยลือชัยน้องเราด้วย ไรงี้ เป็นถึง นร.ตำรวจ แหม่ สู้นักเลงได้อยู่แล้ว) แต่ทำไมนาง

ตามหัวข้อกระทู้เลยครับ สำหรับผม ฉากที่ทำให้หลั่งน้ำตามากที่สุด คือ ฉากที่ ลือชัยออกจากคุก แล้วระพีพากลับไปกราบเท้าพยอม ผมว่าฉากนี้พีคสุดแล้วครับ

เท่าที่รู้ตอนนี้ ก็คือ ยงยุทธ (ลูกประยงค์ - อัมพร) เป็นพี่สุด รองลงมาคือ ระพีพรรณ (ลูกลือพงษ์ - อุไร) ลือชัย (ลูกลือพงษ์ - พะยอม) แล้ว ลลดา ปวริศ หทัยรัตน์ ธนา มยุรีย์ นี่ใครเกิดหลังจากนั้นคะ ?

รุ่นพ่อแม่ ประยงค์ อัมพร ทวี อุไร แย้ม พะยอม สุดารัตน์ ลือพงษ์ ประยูร อ่ำ รุ่นลูก ยงยุทธ ธนา หทัยรัตน์ ระพีพรรณ มยุรีย์ ปวริศ ลือชัย ลลดา

สุดแค้นแสนรัก ประยงค์ - หมวดทวี - อัมพร - อุไร - พะยอม - สุดา - ลือพงษ์ - ประยูร - แย้ม - อ่ำ - ยงยุทธ - หทัยรัตน์ - ธนา - ระพีพรรณ - มยุรี - ลือชัย - กรงกรรม - ย้อย - เรณู - กมล (อาซา) - ปฐม (อาใช

พยอม ลือชัย จัดว่าเด็ดมาฉากลือชัยก้มกราบและลูบเท้าแม่ คือน้ำตาไหลหนักมาก สุดยอดมากฉากนี้

ลือพงษ์ไม่รักพะยอมไม่น่าจะขืนใจตั้งแต่แรก (แต่ก็ต้องแต่งอยู่ดีเพราะยายแย้มต้องพยายามให้ได้กัน) พะยอมต้องทนเจ็บช้ำไปทั้งชีวิต เสียใจไปตลอด ทนทุกข์ทรมานในความรัก ตอนไปหาลือพงษ์ที่บริษัทเห็นเมียน้อยมันบ

ผมอ่านตาม ทรูมาเห็นว่ารพีพรรณจะได้ดีกว่าลือชัย แต่ทว่าเป็นช่วงที่โตเเล้ว นักแสดงสบทบบางท่านก็ถูกตัดบททิ้งไปเลย แต่ผมอยากให้คู่นี้มันเงิบิ่ะ ที่ลูกของอุไรได้ดีกว่าลูกพะยอม อีกอย่างบทก็ไม่ได้บอกว่าคู่น

ที่บอกว่า อย่ามีใคร อย่าทำให้แม่ของลูกเสียใจ ทำคนดูอย่างอิชั้น น้ำตารินเลยอ่า