ฉากที่ลือชัย..ก้มกราบแม่..เล่นเอาผมแทบน้ำตาพุ่ง...

ฉากเมื่อคืน มันกินใจผมมากๆ ตอนที่ลือชัยก้มกราบแม่ ทั้งสองร้องไห้ได้อย่างเหมือนกับมันมีชีวิตจริงๆ มันมีความเป็นมนุษย์ ปุถุชนคนธรรมดา มีทั้งชั่ว เลว ดี ปะปนกันไป ตอนแรกผมก็แค่จุกๆ ตื้อๆในความรู้สึก ตอน

เป็นบทที่ออกมาน้อยมาก แต่เมื่อวานนี้ร้องไห้ให้กับลือชัยเลย ตอนก้มกราบแม่ขอโทษที่ทำตัวไม่ดีต่างๆนาๆ ร้องไห้กับฉากนี้หนักมาก อุตส่าห์ช่วยพี่แต่เพราะพลั้งมือไม่ตั้งใจก็เลยถูกจับ หลายคนก็เลยยิ่งมองว่าเป็น

พยอม ลือชัย จัดว่าเด็ดมาฉากลือชัยก้มกราบและลูบเท้าแม่ คือน้ำตาไหลหนักมาก สุดยอดมากฉากนี้

ตอนลือชัยก้มกราบแม่พยอม แม้บทสั้นๆ แต่อารมณ์ตอนนั้น มันเศร้า มันซึ้ง บอกไม่ถูก น้ำตาไหลออกมาเองไม่รู้ตัว เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจังเลยพยอม ส่วนลือชัย ถึงบทจะไม่เด่น ไม่ดีเท่ารุ่นเล็กคนอื่น แต่วันนี้นายทำให้

หลังจากที่รอมาสองวัน><55 ลือชัยเอาไปโลด สิบคะแนนเต็มเอ้าสิบคะแนนเต็ม ออกมาแต่ละฉากนี้ปังตลอด ดราม่าจัดเต็ม ทั้งหล่อและเล่นดี เยี่ยมจริงๆเอ้าเยี่ยมจริงๆ ตบมือรัวๆ

รุ่นพ่อแม่ ประยงค์ อัมพร ทวี อุไร แย้ม พะยอม สุดารัตน์ ลือพงษ์ ประยูร อ่ำ รุ่นลูก ยงยุทธ ธนา หทัยรัตน์ ระพีพรรณ มยุรีย์ ปวริศ ลือชัย ลลดา

เพิ่งได้ดูทองเนื้อเก้าแล้วหมั่นไส้อีลำยองแล้วก็สงสารวันเฉลิมมากๆ ลองคิดเล่นๆถ้าเปลี่ยนจากยายปั้นเป็นยายแย้มน่าจะเข้มข้นมากกว่านี้เพราะยายแย้มต้องปะทะยายแลแม่ลำยองด้วยน่าจะสนุก มันมีประเด็นแย่งลูกในทั้

มาแป๊บเดียว ออกนิดนุง แต่บทดีงามมาก ละเล่นถึงด้วย ฝีมือสุดยอดจริงๆ ตอนเล่นคิวบิคก็เล่นดีมากๆๆๆ ตอนไปอยู่บ้านพี่ ระพีถามว่า จะกินไข่เจียวมั้ย เดี๋ยวพี่ไปทำให้ ละลือชัยน้ำตาร่วงทันที เพราะที่ผ่านมา ไม

สุดแค้นแสนรัก ประยงค์ - หมวดทวี - อัมพร - อุไร - พะยอม - สุดา - ลือพงษ์ - ประยูร - แย้ม - อ่ำ - ยงยุทธ - หทัยรัตน์ - ธนา - ระพีพรรณ - มยุรี - ลือชัย - กรงกรรม - ย้อย - เรณู - กมล (อาซา) - ปฐม (อาใช